اختلافات شهرستانی؛ عامل مهم کاهش روند توسعه استان!

یادداشت روز به قلم روح اله ساعدی؛

اختلافات شهرستانی؛ عامل مهم کاهش روند توسعه استان!

چند روز پس از برگزاری مراسم جشن  پرمناقشه خبرنگاران استان، جدا از بروز اختلافات سلیقه ای در بدنه خبرنگاران در شرایط فعلی کشور، که جای انتقاد و سرزنش بانیان مراسم فوق محفوظ است، نکته قابل اشاره در این مراسم، سخنان قابل تامل استاندار سمنان در رابطه با وجود برخی اختلافات قومی و قبیله ای، و شهرستانی در بین استان است که وی آنرا مانع اصلی توسعه و پیشرفت این دیار دانسته و از خبرنگاران استان خواسته با عبور از نگاه شهرستانی، استان سمنان را در سطح ملی بیشتر  مطرح کنند.

واقعیت اینکه حدود ده ماه از ورود نخستین استاندار دولت چهاردهم به استان سمنان می گذرد، و در این مدت گذشته استاندار فعلی سمنان روزهای تازه ای را در عرصه مدیربتی کشور تجربه کرده، تا به نقطه ای رسیده که امروز از لزوم تقویت وحدت و انسجام استانی سخن می گوید، و آنرا کلید واژه مسیری برای رسیدن استان کویری سمنان به قله های تعالی و پیشرفت می داند.

واقعا چرا استان سمنان طی این سالها و با حضور شخصیت های مختلف در مقام عالی استان از مرحوم اصغرنیا گرفته تا کولیوند، اتحاد و وحدت فراگیرش در شهرهای مختلف این خطه ‌کویری دچار ضعف آشکار است؟! و یا با گذشت بیش از چند دهه از عمر استان، همچنان شاهد چندصدایی و بروز اختلاف نظرهای غیرمنطقی در بین اعضای شوراهای اسلامی برخی شهرها، دعواهای منطقه ای بین دو شهر یا چند شهرستان و حتی روستا، و از همه بدتر خودبرتربین های برخی افراد مسئول  هستیم، که نتیجه اش کُند شدن حرکت توسعه ای  و عقب ماندن این استان از دیگر استان های کشور  است.

باید گفت؛ بیش از ۲۰ نماینده عالی دولت در استان در ادوار و دولت های مختلف در طول این ۴۷ سال از انقلاب اسلامی اتفاق های زیادی را تجربه کرده اند..این اتفاقات از تغییر مرزهای سیاسی شهرها و روستاها گرفته تا آغاز پروژه هایی همچون توسعه راه آهن و … ، احداث کارخانه های مختلف تا فروریختن سقف ها در معدن زغالسنگ و خروج قطار از ریل، اجرای طرح نهضت ملی مسکن، رونق گرفتن جریان حضور و فعالیت سرمایه گذاران و … هر کدام در زمان خود، شور و شعف در استان ایجاد کرده است .هر کدام از استانداران نیز در همان بازه مأموریت خود در استان سمنان در راستای ساختار فکری، برنامه های از پیش تعیین شده یا فرمایشی و سفارشی، اهداف و چشم اندازهای تعریف شده و … اقداماتی انجام دادند که استان را چند قدم به سمت توسعه پیش برده است.  اما واقعیت این است که آن تعالی و پیشرفت این ششمین استان پهناور ایران، آیا زمینه  متناسب با داشته و ظرفیت های استان بوده است یا خیر؟

استان سمنان در همه این سال در زمینه رشد و توسعه و مبارزه با چالش ها و ضعف ها به اعتقاد برخی صاحبنظران بسیار ضعیف و در برخی موارد به صفر نزدیک بوده است، اتفاق ناخوشایندی که انحراف در برنامه ها و چشم اندازها را به همراه داشته و لنگری برای اجرای برخی طرحها و پروژه ها بوده است، نمونه اش را در اجرای ابرپروژه تأمین منابع آبی، جاده های استان به وضوح میتوانید مشاهده کنید، طرح هایی که اگر با اختلاف نظر و زیاده خواهی برخی نمایندگان ادوار مختلف مواجه نمی شد، بدون تردید تا الان نهایی شده بود و حالا دیگر صدای مردم از کم آبی و افزایش تصادفات در همه شهرستانهای استان به گوش نمی رسید، و تکرار سناریوی تلخ پروژه های نیمه تمام و بی فایده بی اعتمادی را در جامعه پررنگتر نمی کرد!

و همگان خوب می دانند، خروج استان از مسیر اصلی توسعه در اجرای یک پروژه یا طرح به خاطر اختلاف سلیقه و دعواهای منطقه ای و شهرستانی، روند کار را کند می کند و برگشت دوباره به مسیر، قطعا زمانبر خواهد بود،  که به راستی ما تا چه وقت باید مسیرهای رفته را دوباره در این استان کویری  تکرار کنیم؟!

payamgooyesemnan