ضرورت توجه به کیفیت جاده های سمنان!

یادداشت روز به قلم علی اکبر مختاری؛

ضرورت توجه به کیفیت جاده های سمنان!

این روزها وقتی از جاده کمربندی سمنان در مسیر غرب به شرق عبور می کنید، در برخی فواصل با دست انداز، چاله های عمیق و موج‌های طولی در سطح جاده روبرو می شوید که چنانچه از سرعت خودرو نکاهید، مطمئنا خودرو دچار انحراف از مسیر یا واژگونی می شود. این شرایط در حالی است که این مسیر در یک سال گذشته توسط پیمانکار اداره راه تعمیر شده و روکش آسفالت اجرا شده است؛ ولی اکنون به سبب عدم کیفیت آسفالت و شدت گرما، سطح جاده دیگر مسطح نیست و چاله های عمیقی ایجاد شده است که عامل سوانح مرگبار است.
استان سمنان با محورهای مواصلاتی حیاتی خود، به ویژه آزادراه حرم تا حرم و جاده قدیم تهران-مشهد، ستون فقرات کریدور شرق به غرب را تشکیل می‌دهد. بخش عمده‌ای از ترددهای سنگین باری و مسافری بین پایتخت و کلانشهر مشهد، همچنین ترانزیت کالا از مرزهای شرقی (مثل مرز دوغارون) به سمت غرب کشور و بنادر جنوبی، از این استان عبور می‌کند. هرگونه اختلال یا کاهش کیفیت در این شبکه، به معنای افزایش زمان سفر، بالا رفتن هزینه‌های حمل و نقل، استهلاک بیشتر ناوگان و در نهایت کاهش رقابت پذیری مسیر ایران نسبت به رقبای منطقه‌ای است؛ ولی برخی جاده ها از حالت طبیعی و مسطح خارج شده و حالت خطرناکی به خود گرفته است و تلفات جانی برای مسافران خواهد داشت.
در این سال‌ها ابتکار کمربند راه چین که با هدف احیای جاده ابریشم تاریخی مطرح شده است، فرصتی بی‌نظیر برای ایران و به ویژه استان‌های مسیر مانند سمنان ایجاد کرده است. این ابتکار بر توسعه زیرساخت‌های حمل و نقل، لجستیک و ارتباطی تمرکز دارد. استان سمنان می‌تواند با بهره‌گیری از این موقعیت، به یک هاب لجستیک و مرکز توزیع کالا در مسیر جدید ابریشم تبدیل شود. مسلما دستیابی به این چشم‌انداز، مستلزم داشتن جاده‌هایی با استانداردهای بین‌المللی است. جاده ابریشم جدید نیازمند مسیری سریع، ایمن و قابل اعتماد است که تنها از طریق سرمایه‌گذاری مستمر در تعمیر، نگهداری و بهسازی اسفالت موجود محقق می‌شود.
جاده‌های استان سمنان به دلیل تردد بسیار بالا به ویژه توسط کامیون‌های سنگین، در معرض استهلاک سریع قرار دارند. عوامل طبیعی چون تابش شدید آفتاب، نوسان دمای روز و شب و وزش بادهای کویری نیز به فرسایش آسفالت و کاهش عمر مفید آن دامن می‌زند. عدم توجه به موضوع نگهداری مستمر، پیامدهای جدی به همراه خواهد داشت. وجود دست انداز، چاله و موج‌های طولی در آسفالت، عامل اصلی بسیاری از سوانح مرگبار به ویژه در شب است. هزینه تعمیرات دوره‌ای و نگهداری پیشگیرانه، به مراتب کمتر از هزینه‌های سنگین بازسازی کامل جاده‌های تخریب شده است.
جاده های کشور به عنوان شریان‌های اصلی حمل و نقل، یک ثروت ملی و یک امتیاز راهبردی برای توسعه اقتصادی و افزایش درآمدهای ترانزیتی کشور محسوب می‌شود. سرمایه‌گذاری بر روی جاده‌ها، در واقع سرمایه‌گذاری بر آینده اقتصاد ایران است. یک مسیر ترانزیتی بین‌المللی باید دارای کیفیت مطلوبی باشد. جاده‌های فرسوده، اعتبار ایران را به عنوان یک مسیر مطمئن ترانزیتی زیر سؤال می‌برد. ضروری است نگاه به این محورها از سطح استانی به سطح ملی ارتقا یابد. بودجه‌ریزی منظم و کافی برای نگهداری پیشگیرانه(مانند روکش آسفالت، درزگیری و اصلاح شیب) به جای تعمیرات اضطراری و اساسی، استفاده از فناوری‌ها و مصالح جدید برای افزایش عمر آسفالت در برابر شرایط سخت جوی و بارهای سنگین، و همچنین گسترش و تکمیل هرچه سریع‌تر آزادراه تهران-مشهد به عنوان شریانی حیاتی، از جمله اقدامات ضروری باشد. تنها با داشتن شبکه‌ای ایمن و کارآمد می‌توان از موقعیت بی‌نظیر جغرافیایی ایران و استان سمنان در احیای جاده ابریشم بهره کامل برد.

payamgooyesemnan