‌بحران آب و طمع اسراییل و سرنوشت ایران !

یادداشت روز به قلم سید رضا هاشمی؛

‌بحران آب و طمع اسراییل و سرنوشت ایران !

نخست وزیر اسراییل با پیامی ویدئویی ضمن تاخت و تاز رسانه ای به حکومت ایران، خود را دلسوز مردم ایران معرفی نمود و قول داد اگر مردم ایران روبروی حاکمان ایران بایستند، اسراییل مشکلات آب ایران را حل خواهد کرد؛ این در حالیست که او با این پیام مردم ایران را تحقیر کرد. چرا که کسی که در سالیان متمادی دست بر اسلحه، کودک می کشد و آب بر انسان می بندد و در تاریخ به نسل کشی معروف است و حتی شرکای اروپایی اسراییل از او اعلام برائت می کنند و دادگاه کیفری بین المللی حکم بازداشتش را به اتهام نسل کشی صادر کردند، امروز دایه مهربان تر از مادر شده است و با فریب رسانه ای سعی در تحقیر مردم ایران دارد. ما مردم ایران همه می‌دانیم این روزها یکی از سیاه‌ترین و بی‌شرماته‌ترین جنایات علیه انسان در ‌غزه⁩ جاری است و اسرائیل⁩ به‌طور همزمان هم نسل‌کشی می‌کند، هم اشغال سرزمینی، هم سانسور و هم ظلم آشکار به کودکان با بی‌رحمانه‌ترین روش‌ها مانند جلوگیری از انتقال اب و غذا…
عجبا که چنین دولتی که این همه خباثت در رفتارها و سوابق خود دارد، برای نجات ایرانیان نسخه می نویسد!
اما درد بزرگ اینجاست که چرا نحوه حکمرانی در ایران کار را به جایی رسانده است که کشوری قلدر همچون اسراییل با سابقه سوء در عرصه جهانی به مردم ایران قول نجات از بحران اولیه ترین نیازهای زندگی، همچون آب و برق بدهد. مردم ایران و فرهیختگان باید در این مورد حرف بزنند و حکمرانان را از خواب غفلت بیدار کنند؛ زیرا پیام خباثت آمیز اسراییل تنها یک پیام نیست، بلکه تحقیر ایران و ایرانی است و زمینه این تحقیر را نحوه حکمرانی در ایران فراهم نموده است. در ‌ایران⁩ به دلایلی قابل تأمل و بحث، بسیاری از روشنفکران و گروه‌های مرجع با وجود علم به این واقعیت، اما از ترس متهم شدن به نادیده گرفتن واقعیت‌های مهم‌تر و‌ نزدیک‌تر دچار سکوت شدند. هر چند هیچ بهانه‌ای این سکوت را توجیه نمی‌کند، اما نقش سیاست‌هایی که ‏مردم به‌ویژه روشنفکران، ‌هنرمندان و گروه‌های مرجع را در این دوراهی رنج‌آور قرار داده، اصلا قابل انکار نیست و عبرتی است که بدانیم گاهی امروز هشدار نمی دهیم و‌ تصمیمی نمی‌گیریم و فردا از سکوتمان نادم و پشیمان می مانیم. امروز گفتن و هشدار دادن به حاکمان ایران از واجبات اجتماعی سیاسی و فرهنگی است و چه بی‌سعادت‌اند آنان‌که امر واجب را قربانی امر مستحب می‌کنند. امروز سخن گفتن با حاکمان ایران از واجبات است.
‏امروز اگر مشکل قطعی برق و آب و معضلات رفاهی نداشتیم و‌ اگر طبق نظر ملت، مناسبات منطقه‌ای و‌ جهانی را تنظیم کرده بودیم، هیچ کشوری مخصوصا اسراییل به خود جرئت ارسال پیام تحقیرآمیز نمی داد.
باید حاکمان از نحوه حکمرانی خویش و این تلخی‌ها در چند دهه اخیر عبرت بگیرند و شرمنده باشند و اگر آب رفته را به جوی برنمی‌گردانند، جلوی ادامه این آبراهه را بگیرند؟ نتانیاهو و صاحبش آمریکا می دانند که تمدن و فرهنگ ایران و ایرانی زمینه ی موفقیت از این مسیر را به آنان نمی دهد؛ اما دلبسته اند که شاید در این میان، عده ای از جمع نود میلیون ایرانی به خاطر نحوه حکمرانی در ایران برایشان دست تکان دهند؛ اما پر واضح است که اکثریت قاطع مردم ایران آگاه و هوشیار و مراقب ایران هستند و به خاطر سوء مدیریت نظام حاکم در ایران به دشمن دل نمی بندند. اما وظیفه حکمرانان در ایران بازگشت به مردم و دانشمندان ایرانی است. وظیفه حکمرانی بیدار شدن از خواب غفلت است. تکیه واقعی بر مردم در عرصه های اقتصادی فرهنگی و اجتماعی و مخصوصا سیاسی است. حکمرانی در ایران باید برای هر معضل و بحرانی در هر حوزه ای، گروهی از دانشمندان را گرد هم آورد و برای حل بحران تدبیری اتخاذ کند و مردم کاملا بتوانند تلاش حکمرانان را حس کنند؛ والا پیامهای کشورهای دشمن و معاند اگر به ناکارآمدی مستمر در حل بحران ها گره بخورد، به اعتماد عمومی صدمه جدی خواهد زد.
ما در ایران باید سرنوشت خودمان را به دست بگیریم؛ وگرنه دیگران این کار را خواهند کرد.

payamgooyesemnan