از خالص‌سازی تا ژست مردمی!!

نقدی بر نمایش وحدت اصولگرایان به اسم وفاق!!

از خالص‌سازی تا ژست مردمی!!

در همایش اخیر “وفاق” در استانداری سمنان، یکی از چهره‌های اصولگرا با فامیلی دقیقاً مطابق سبک تفکراتش—یعنی «قدرتی»—سخنرانی پرطمطراقی درباره وحدت، نفی باندبازی و مردم‌گرایی داشت.

اما جناب قدرتی!
مردم فراموش نمی‌کنند که وقتی قدرت در دستان جریان شما بود، منتقدان را با انگ فتنه و نفوذ حذف کردید، نیروهای شایسته را کنار زدید و باند خودی‌ها را چیدید.

وحدت زمانی معنا پیدا می کند که فرزندان ملت همه در یک سطح باشند و کسی برای استخدام فرزندش از رانت و لابی پدرش استفاده نکند.
ادارات خاص و مشاغل دولتی و شرکت‌های وابسته به دولت که حقوق بالایی دارند، از آقازادگان و بستگان به جریانات سیاسی پر نشده باشد که بدون آزمون و با پایه زد و بندهای سیاسی وارد آن شده باشند و فرزندان ملت با تمام نخبگی و استعداد و تلاش و به جرم عدم ارتباط با جریانات خاص به دنبال رانندگی اسنپ باشند.

حالا که نوبت دیگران شده، ناگهان تبدیل به مدافع گفتگو و مردم و وحدت شدید؟

وحدت اگر فقط در روزهای دوری از قدرت و شکست جریان سیاسی‌تان معنا پیدا کند، اسمش وحدت نیست؛ اسمش تزویر سیاسی است.

پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

“إِنِّی أَخَافُ عَلَى أُمَّتِی مِنْ رَجُلٍ یَتَکَلَّمُ بِالْحِکْمَهِ، وَیَعْمَلُ بِالْجَوْرِ”
«من بر امتم از کسی می‌ترسم که با زبان، حکمت بگوید اما در عمل ستم کند.»
(مستدرک الوسائل، ج ۱۲، ص ۲۰۹)

شما که حالا نگران افراطی‌گری و باندبازی شدید، چرا آن‌روز که قدرت در مشتتان بود، دغدغه‌ای جز خالص‌سازی و بقول خودتان حجامت نطام نداشتید؟ چرا همان‌وقت صدایتان درنمی‌آمد که یکی پس از دیگری توسط همفکرهایتان نیروهای شایسته و نخبه استان حذف می شدند؟ نکند وحدت فقط وقتی خوب است که شما در قدرت نباشید؟

نویسنده: آرمان محرابی

payamgooyesemnan