زندگی با نان در فقر مطلق!!

یادداشت روز به قلم ابوالقاسم کواکبیان؛

زندگی با نان در فقر مطلق!!

خبر گران‌شدن نان در کشورمان و پیرو آن در استان و شهرمان از خبرهای مهم و اصلی مردم کم‌درآمد و مستأصل بود. آنان سال‌هاست رنج ناداری و بیداد گرانی را تحمل می‌کنند و گرانی هر بار چون تازیانه‌ای بر اندام نحیف آنان فرودآمده است؛ بااین‌حال گرانی نان که قوت غالب و خوراک اصلی همگان به شمار می‌آید، آنان را بیشتر آزار داده است و چه بسا دغدغه‌ی اغلب مردم ما شده است؛ چون هرچند کودکانشان بعضی از خوراکی‌ها چون خاویار و ماهی‌های گران‌قیمت را ندیده و نمی‌شناسند و کره و عسل را هم در ویترین لبنیاتی‎ها به نظاره نشسته‌اند و شکل میوه‌هایی چون گیلاس و انبه و کیوی را در کتاب‌ها یا در میوه‌فروشی‌های لاکچری دیده‌اند، «نان» را خوب می‌شناسند. هرچند گوشت و مرغ را هرازگاهی می‌خوردند، با نان زندگی می‌کردند؛ چون نان در کنار هر چیز دیگر ماده‌ی اصلی سفره‌شان بود؛ از نان و ماست گرفته تا نان و پنیر، از نان و سبزی گرفته تا نان و هندوانه، از نان و سیب‌زمینی و پیاز گرفته تا نان و گوجه و بادمجان، از نان و چای شیرین گرفته تا حتی نان خالی.
گاهی به نظر می‌رسد تصمیم‌گیرندگان از کُرات دیگر آمده‌اند یا به‌طور کلی فقر و ناداری را نمی‌شناسند. واقعاً آنان خبر ندارند بخش عظیمی از هم‌وطنانشان زیر خط فقر زندگی می‌کنند و آیا اطلاع ندارند که چگونه با سیلی صورت خود را سرخ نگه می‌دارند؟ آیا ندیده‌اند کسانی که توانایی خرید برنج و سایر غلات را نداشتند، نان را جایگزین می‌کردند؟ آیا واقعاً آنان تورم را نمی‌شناسند و آثار زیان‌بار فقر را درک نمی‌کنند؟ آیا آنان نمی‌دانند ناداری چه فشاری بر روح و جسم افراد وارد می‌کند؟! مسلمان واقعی به‌خوبی می‌داند که در دین مبین اسلام فقر امری مذموم و ناپسند است. آیا آنان آثار ویرانگر فقر را لمس نکرده‌اند؟!
در جامعه‌ای که مردم با همه‌ی مشکلات کنار می‌آیند، قطعی برق و آب را تحمل می‌کنند، اجاره‌خانه و شهریه‌های دانشگاه آزاد فرزندانشان را می‌پردازند، کمرشان زیر بار صدها هزینه‌ی ریز و درشت خم شده است، دلشان به این خوش بود که دست‌کم می‌توانند به‌آسانی برای ادامه‌ی زندگی نان را ارزان‌تر از اقلام دیگر تهیه کنند؛ شما همین دل‌خوشی را هم از آنان گرفتید. شما به آن یک‌سوم مردمی که زیر خط فقر مطلق زندگی می‌کنند، بیشتر ظلم کردید.
همه‌ی ما می‌دانیم باتوجه‌به تورم افسارگسیخته، قیمت نان بسیار ناچیز بوده است و اطلاع داریم قیمت یک کیلو گندم چقدر است و در جریان میزان دستمزد شاطر و نانوا و هزینه‌های جانبی نانوایی هستیم؛ ولی شما نتوانستید آثار شوم ناداری و گرسنگی را ارزیابی کنید. شما نمی‌دانید اغلب بزهکاری‌های جامعه، از طلاق و اعتیاد گرفته تا سرقت و تکدی‌گری، چگونه ستون فقرات جامعه را در هم می‌شکند؟ شما نمی‌دانید آن جوان فارغ‌التحصیل دانشگاه که توان تشکیل زندگی مشترک را ندارد و مجبور است تن به هر کاری غیرمرتبط با رشته‌ی تحصیلی خود بدهد یا به‌طور کلی بیکار است، چه عذابی تحمل می‌کند؟ و شما حتی قیمت نان سفره‌ای را که پدرش برایش فرهم می‌کند، دوبرابر کردید که دیگر حتی نتواند یک پیراهن یا کفش نو تهیه کند!
به‌راستی آنانی که برای مردم تصمیم می‌گیرند، چگونه می‌توانند پاسخ‌گوی خداوند سبحان باشند؟آنانی که به شور و نشاط و سرزندگی جامعه نمی‌اندیشند و افسردگی را در جامعه نشر می‌دهند، باید در رفتار خود تجدیدنظر کنند؛ چون خداوند بندگان خود را شاد و مرفه می‌خواهد. بدیهی است انسانی که تحت فشار اقتصادی کم‌حوصله می‌شود، مدام در فکر و در اضطراب است.
در پایان، از دست‌اندرکاران تقاضا می‌شود به‌جای پرداختن به مسائل حاشیه‌ای، وارد بطن زندگی مردم شوید. کمی از خاصه‌خرجی‌ها کم کنید و با درایت و ذکاوت با مردم دنیا تعامل کنید و تحریم‌ها را نعمت ندانید و اجازه بدهید مردم یک آب خوش از گلویشان پایین برود و هر روز دغدغه‌ی جدیدی برایشان ایجاد نکنید! این گرانی نان ثُلمه‌ای بر پیکر اقشار کم‌درآمد بود. دولتمردان ما باید به آسایش و رفاه مردم بیشتر توجه کنند. این مردم نجیب و مسلمان که صاحب و البته عاشق کشورشان هستند، مستحق زندگی بهتر و شایسته‌تری می‌باشند.

payamgooyesemnan