آزادی زندانیان سیاسی خشونت پرهیز ؛ فرصتی مغتنم برای احیای اعتماد ملی!

یادداشت روز به قلم جواد میرحاج؛

آزادی زندانیان سیاسی خشونت پرهیز ؛ فرصتی مغتنم برای احیای اعتماد ملی!

در یادداشت قبل بر ضرورت اشتی حاکمیت با اکثریت مردم نوشتم وامروز که پس از جنگی دوازده روزه در ارامشی نسبی بسر می بریم باید بدانیم که تنها راه نجات کشور وگذر از شرایط کنونی فقط اتکا به مردم است واگر ملت در وفاقی همه جانبه به پشتیبانی از حاکمیت برخیزند بسیاری از پیش بینی ها وتحلیل های دشمنان کشور ودر راس ان اسراییل وامریکا نقش براب خواهد شد
نزاع دوازده روزه با رژیم خونریز اسراییل بر این مطلب مهر تایید زد که دشمن علی رغم تمام ادعاهای قدرتمندی نظامی اش، در وهله اول بر گسست اجتماعی واختلافات داخلی درکشور برنامه ریزی کرده وامیدوار بود با شروع تحرکات نظامی اش در داخل کشور هم مردم بر علیه حکومت برخاسته و اورا در انجام نقشه شومش یاری نمایند!
اما ملت علی رغم همه دلخوری هایی که نسبت به حکومت داشت نه تنها پشت حاکمیت را خالی نکرد بلکه همه افراد وگروهها وجریانهای سیاسی دلسوز وطن یکپارچه بر علیه دخالت نظامی دشمن بپا خواسته وثابت کردند که با تمام گله مندی از مسولان اب به اسیاب دشمن نخواهند ریخت

در چنین شرایطی البته مسولان حکومتی هم تا حدود زیادی بخود امده ودریافتند اگر مردم دست از حمایت دولت وحکومت بردارند خیلی نمیتوان بر دوام وبقای حاکمیت امیدوار بود
در همین راستا زمزمه های تقویت همدلی اکثریت ملت دوباره به فریاد تبدیل شد امیدها برای اتحاد ایرانی قدرتمند ومقتدر فزونی یافت
یکی از حرکات موثری که در این راستا انجام شد دعوت از فعالان سیاسی با تفکرات واندیشه های مختلف به صدا وسیما وشنیده شدن نقطه نظرات انان بود این حرکت اگرچه بصورت جامع وکامل شکل نگرفت اما بسیاری از مردم امیدوار شدند تا با اشتی بین همه دیدگاههای سیاسی معتقد به عزت ایران میشود مقابل قدرت های متجاوز خارجی دوام اورد
در بین نقطه نظرات گوناگونی که در راستای احیای اتحاد وهمدلی کامل ملت مطرح شد ضرورت عفو وازادی زندانیان سیاسی بود که هرگز به خشونت متوسل نشده وبدان توصیه نکرده اند
پرواضح است در بین منتقدان سیاسی موجود افراد زیادی را میتوان دید که علی رغم مخالفت با برخی سیاستها هرگز نگاهی به همراهی با قدرت های خارجی نداشته وهیچگاه ابراز خشونت را جایز ندانسته اند به یقین این افراد طیف وسیعی از مردم را نمایندگی میکنند و در صورت ازادی وحضور در اجتماع همواره بر انجام اصلاحات از طرق مسالمت امیز اصرار خواهند ورزید
در این یادداشت بنا ندارم نامی از این افراد ببرم اما معتقدم اگر حاکمیت بنای عفو و ازادی چنین قشری را در سر داشته باشد شناخت وتشخیص انان اصلا کار سختی نخواهد بود

مسلما امروز ایران نیازمند همه افراد واندیشه ها وتفکراتی است که دل درگرو وطن دارند و باید درگذر از این گردنه تاریخی دست دردست یکدیگر برای اعتلای وطن قدم بردارند
انتظار میرود در شرایطی که دشمن تا دندان مسلح بیرونی به امید اذناب خود فروخته داخلی اش؛ قصد نابودی وطن را در سر می پروراند مسولان با عفو و بخشش تمام زندانیان خشونت پرهیز سدی استوار درمقابل طمع دشمن تشکیل داده و با بهره گیری از خرد جمعی همه وطن دوستان؛ دشمن را از رسیدن به مقاصد شومش بازدارند
درکنار این حرکت که در صورت تحقق نقطه عطفی در تاریخ ایران پس از انقلاب خواهد بود دعوت از همه دلسوزان وموثرانی که این روزها اگرچه کدورت هایی دارند ولی با حضورشان میتوانند مسولان را در تقابل با دشمن خارجی یاری نمایند از جمله اقداماتی خواهد بود که امیدهای فراوانی را در جامعه تقویت خواهد کرد

بدون شک رنجاندن وطرد حتی یک ایرانی وطن دوست ودلسوز ایران در شرایط فعلی نه تنها به زیان همه مردم بلکه گناهی نابخشودنی خواهد بود
در این روزها که ایام خوف ورجا برای مام میهن است بهترین وشاید تنها راه نجات کشور اتحاد وهمدلی یکایک ایرانیان عاشق وطن خواهد بود وهرکس خلاف این مشی را در پیش گیرد حتما باید دروطن دوستی اش شک نمود

payamgooyesemnan