اگر به کرامت کارگر می اندیشید؛ قرارداد موقت را سامان دهید!

یادداشت روز به قلم جواد میرحاج؛

اگر به کرامت کارگر می اندیشید؛ قرارداد موقت را سامان دهید!

امسال هم هفته بزرگداشت مقام کار و کارگر مثل سال‌های قبل، با تعدادی برنامه و حرکات نمایشی به پایان رسید و متولیان امر به زعم خود مقام کارگر را گرامی داشتند!
اما کیست که نداند بعد از رواج قراردادهای موقت، عملا مقوله ای به نام امنیت شغلی و ارزش و احترام به نیروی کار به فنا رفت!
وقتی کارگری در یک جا حدود بیست سال و یا بیشتر، با قراردادهای سه و یا شش ماهه کار می‌کند و از فردای شغل و کارش هیچ اطمینانی ندارد، چگونه می‌شود بر حفظ شخصیت و احترام به وجودش سخن گفت؟!
سال‌ها قبل که به بهانه هایی مانند سهولت در تولید و رفع موانع آن، تراژدی غم انگیزی به نام قرارداد موقت را باب کردند، از همان‌جا کارگر عملا همه چیز را از دست داد و تا امروز هم علی رغم همه ی تاثیرات زیان آوری که این قراردادها بر جامعه کارگری وارد آورده، تقریبا هیچ اقدام جدی برای رفع این معضل انجام نگرفته است!
واقعیت این است که در شرایطی قراردادهای موقت رایج شد که اوضاع کار و تولید مناسب نبود (اگرچه تا الان هم هیچ‌گاه مناسب نشد و دودش فقط به چشم کارگران رفت!) این طرح برای کارهایی پیشنهاد شد که جنبه مستمر ندارند و به صورت روزانه و فصلی انجام می‌شوند، اما به واسطه ی قدرت نفوذی که کارفرمایان داشتند و سرمایه شان بر ارزش‌های انسانی ترجیح داده شد؛ قرارداد موقت به سرعت رواج یافت و به حربه ای در دست کارفرمایان مبدل شد تا هر طور که صلاح خود می‌دانستند با کارگران تا کنند!
البته در مقطعی کوتاه، سو استفاده هایی هم در برخی جاها از جانب معدود کارگرانی صورت گرفت که همین ها تبدیل به پیراهن عثمان! شد و بلایی سر کارگر آمد که این روزها حداقل های قانونی را هم نمی توانند مطالبه کنند!
در جلسه ای که به مناسبت هفته کارگر در محل خانه کارگر برگزار شد، در پاسخ به انتقاد بنده مبنی بر افول تشکلات کارگری، مدیر کل کار استان گفت تاکنون در هیچ واحد کارگری، کارگران از ما (وزارت کار) تقاضای ایجاد تشکلات کارگری را نداشته اند!
در این خصوص باید گفت طبیعی است که با تسلط بی چون و چرای قراردادهای چند ماهه، هیچ کارگری جرات چنین در خواست‌هایی را به خود ندهد. اما این معضل دلیل نمی‌شود که وزارت کار که متولی حفظ و صیانت از حقوق کارگران است، دست روی دست گذاشته و نظاره گر بماند!
مخلص کلام اینکه به واسطه ی رواج ناعادلانه قرارداد موقت کارگران از اساسی ترین حقوق قانونی خود محروم مانده اند و این معضل در استان سمنان نمایانتر است و اگر فرد یا افرادی داعیه کرامت کارگران را دارند، باید برای رفع این مشکل قدمی بردارند.
همان‌طور که گفته شد، اساس و فلسفه ی این‌گونه قراردادها، برای کارهایی بود که جنبه ی موقت داشتند؛ اما از آنجا که زور کارفرمایان و دولت به عنوان کارفرمای بزرگ!! بر قانون چربید، سال‌هاست که کارگران از بسیاری از حقوق خود محرومند و دستشان کوتاه و خرما بر نخیل!
آری؛ هفته بزرگداشت کار و کارگر امسال هم به پایان رسید و این حکایت تلخ همچنان باقی است.
قاطعانه عرض می‌کنم تا این حق وتوی ظالمانه پایان نگیرد و قراردادها در اموری که جنبه استمرار دارند اصلاح نشوند، حرف از تکریم کارگر بیشتر به نمایشی ظاهرا زیبا، اما غم انگیز می‌ماند و روز به روز کرامت و عزت نیروی کار بیشتر به باد فنا می رود. حالا عده ای صبح تا شب در رثای کار و کارگر حدیث بیاورند و شعر بسرایند!
با عنایت به ضرورت ارتقای تولید و اینکه نیروی کار به عنوان یک ضلع از پروسه ی تولید، سهم تعیین کننده ای دارد، شایسته است تا مسولان در اسرع وقت نسبت به ساماندهی قراردادهای کار در اموری که جنبه دایمی دارند اقدام نمایند. اگر چه که تا به حال نیز برای پرداختن به این مهم بسیار تاخیر شده است.

payamgooyesemnan