حضرت علی(ع) را مصادره به مطلوب نکنیم!

یادداشت روز به قلم جواد میرحاج؛

حضرت علی(ع) را مصادره به مطلوب نکنیم!

به نظرم انچه امام علی ع را تقریبا از تمامی خلایق متمایز میکند نگاه ان حضرت به حکومت است هم او که وقتی اصرار بی حد واندازه را در دعوت به خلافت پیش روی خود میبیند جملاتی را بر زبان میاورد که هیچ بنی بشری ان را بر زبان نیاورده است
وقتی ان یگانه دوران خطاب به دعوت کنندگان به حکومتش میفرماید حاکمیت بر شما باندازه ی عطسه بزی برایم ارزش ندارد مگر اینکه حقی را به حقدار برسانم این به تنهایی بزرگترین درس خواهد بود برای همه کسانی که با ادعای دیانت طالب حکومتند
این روزها که مصادف با اغاز ولایت حضرت امیر است شاهدیم که در بسیاری از شمارش فضایل کمتر به جنبه حکومت داری مولای متقیان اشاره میشود در حالی که انچه باید برای همه ما بویژه مسولان حاکمیتی الگو واویزه گوش قرار گیرد همان است وبس !
با کمی دقت در می یابیم که تقریبا هیچ مسول برگزیده شده یا منصوبی کمترین مشابهت با این ویژگی حضرت مولا را در خود ندارد
کدام یک از مسولان در مواجهه با نزدیکان واقربا رفتار امام را با برادرش عقیل الگو قرار داده اند
جز اینکه قریب به اتفاقشان به محض دستیابی به مقام ومنصبی در صدد گماردن وبهره مند کردن نزدیکان خود بوده اند!
یکی دیگر از ابعاد بی نظیر شخصیتی امام اول شیعیان ترس از عذاب الهی در موقع گلایه مندی ونابرخورداری شهروندان هنگام حکومتش بوده است
حتما همه ما یکبار این فراز از تاریخ را خوانده یا شنیده ایم که وقتی زنی که همسرش در جنگی کشته شده وفرزندانش گرسنه بودند در حال نفرین به علی ع بود وان حضرت وقتی با چنین صحنه ای روبرو شد با عجز وتمنا از ان زن خواست که از تقصیر علی بعنوان حاکم در گذرد!وصورت مبارکش را به اتش تنور نواخت!!
مثالهای فراوانی از نحوه حکومت وزندگی مولای شیعیان در تاریخ امده که هر کدام درسی پایان ناپذیر خواهد بود مثلا وقتی در برخورد با امری شخصی چراغ بیت المال را خاموش کرد و،،،
براستی امروز کدامیک از مسولان متصف به چنین اوصافئ هستند؟
اگرچه حضرت امیر فرموده که شما نمیتوانید مثل من باشید اما گذشته از جزییاتی که زندگی امام اول ووصی پیامبر را از تمام خلایق منحصر کرده است ولی شیعه ای که مدعی ولایتمداری ان بزرگوار نامیده میشود باید حد اقل رفتارش همخوانی ومشابهتی با الگویش دیده شود اما امروز در زندگی تقریبا تمامی ما فقط نمایشی از الگو پذیری ان امام بزرگ دیده میشود ومتا سفانه در بزرگ کردن او صاف ان حضرت هم بیشتر به جنبه هایی میپردازیم که هزینه ای برایمان نداشته باشد
امروز زندگی ورفاهی که اکثریت قریب به اتفاق مسولان از ان برخوردارند چه شباهتی با اکثر احاد مردم دارد؟!
کدام مسول بخاطر ناتوانی در وعده هایش به ملت خود را نه با اتش تنور!! که با یک عذر خواهی ساده مواخذه کرده است؟
راستی خورد وخوراک ومعیشت کدام مسولی با سفره ی میلیونها ایرانی شیعه همسانی دارد؟
مخلص کلام اینکه این روزها حرف زدن وشعار دادن از صفات حضرت به وفور واسانی در هر تریبونی قابل شنیدن است اما بواقع زندگی مولا کجا ورفتار مسولان مدعی در کشور کجا؟!
باشد که روزهایی را که منصوب به بر گزیدن مولا به ولایت است را فرصتی برای مطالعه وتدبر در رفتارمان قرار دهیم وگرنه برخی اوصاف را برجسته کردن وخود را بدان متصف کردن وتلاش ظاهری در شیعه بودن به امام اول شیعیان چیزی جز مصادره به مطلوب نخواهد بود اگرچه پرداختن ظاهری به شعایر و تاسی شعاری به حضرت امیر ع فی نفسه ارزشمند است اما به حسب گفته شاعر
دانه فلفل سیاه وخال مهرویان سیاه

هردو جانسوزند اما این کجا وان کجا

غدیر براستی بهترین فرصت است برا ی مطالعه در رفتار امامی که شاعری دیگر در وصفش فرمود

نه بشر توانمش گفت نه خدا توانمش خواند

متحیرم چه نامم شه ملک لا فتی را
اری شیعه علی بودن این روزها بسیار سخت است و باید برای این ادعا هزینه داد نه صرفا شعار
الهی مدد کن که بشناسیم ان دردانه تاریخ را واو را الگوی رفتارمان در زندگی قرار دهیم

payamgooyesemnan