تصمیمات غیرکارشناسی و بر هم زدن نظم زندگی مردم!

یادداشت روز به قلم مسعود کلاهی؛

تصمیمات غیرکارشناسی و بر هم زدن نظم زندگی مردم!

تنها سه روز کافی بود که حجم انتقادها به طرح تغییر ساعات کاری ادارات و بانک ها، صدای خودی و غیرخودی را دربیاورد و تصمیم نادرست مجلس انقلابی نمایان گردد. پس از طرح مجلس در خصوص عدم تغییر ساعت رسمی کشور در شش ماهه اول سال که با اصرار و توجیهات غیرعلمی از ابتدای سال جاری اجرایی شد، حال همه چیز در حال تغییر است جز همان ساعت رسمی کشور! یعنی به جای جلو کشیدن ساعت رسمی کشور، اکنون همه چیز یک ساعت عقب کشیده شده و جز بی نظمی چیزی را به همراه نداشته است.
طبق آمار وزارت نیرو، مصارف خانگی ۶/۳۳‌درصد و مصارف عمومی و تجاری ۴/۱۸‌درصد از مصرف کل کشور را تشکیل می‌دهند، چنانچه با تغییر ساعت رسمی کشور در شش ماهه اول سال، یک ساعت از زمان مصرف برق در اوج مصرف آن کاسته شود، شاهد صرفه‌جویی قابل‌ملاحظه‌ای معادل ۵/۱‌درصد مصرف برق در کل کشور خواهیم بود. صرفه جویی بیش از ۷۵ گیگا بایتی! یعنی پوشش کامل مصارف عمومی و تجاری و یا پوشش ۸۰ درصدی مصارف خانگی!
اما امروز که کشور درگیر یک تصمیم اشتباه است بدون پذیرفتن اشتباهات آن، زندگی مردم را دچار سردرگمی و خسارات بسیار بیشتری را وارد کرده ایم.
جابه‌جایی یک ساعته زمان، هنگام طلوع خورشید موجب افزایش طول روز در انتهای آن می‌شود، یعنی غروب خورشید به جای ساعت ۷:۳۰ عصر به ۸:۳۰ عصر انتقال پیدا می‌کند.
جلو بردن ساعت به میزان یک ساعت در اول فروردین و عقب کشیدن آن در ۳۱ شهریور زمینه ایجاد نقاط مثبت بسیاری را مهیا می‌کند. بر این اساس، با جلو بردن ساعت به میزان یک ساعت در اول فروردین، وقت تلف شده و غیر قابل استفاده افراد کاهش پیدا می‌کند؛ به عبارت دیگر، فاصله زمانی بین بیدار شدن مردم و شروع کار روزانه کم می‌شود و معادل آن به ساعت مناسب برای خوابیدن افزوده خواهد شد.
از طرفی ساعت مناسب برای خواب افراد در طول شبانه روز در فصل بهار و تابستان به ۷ ساعت افزایش پیدا می‌کند که معادل فصول پاییز و زمستان خواهد بود. علاوه بر این با جلو بردن ساعت در اول فروردین، به ساعت فعالیت مشترکان در زمان روشنایی روز یک ساعت افزوده می‌شود و معادل آن از فعالیت‌ها در طول شب کاسته خواهد شد.
بر این مبنا در فصل بهار و فصل تابستان که روزها از شب‌ها بلندتر است و حدود ۶۰ درصد از شبانه روز را روز تشکیل می‌دهد، با تغییر ساعت می‌توان فعالیت‌های روزمره مردم را به ساعات روشنی هوا منتقل کرد و ساعات تاریکی را برای استراحت و سایر فعالیت‌ها اختصاص داد
در حالی کارمندان باید شش صبح در محل کار خود حاضر شوند که ساعت بیکاری آنها حداقل باید ساعت پنج باشد. البته این ساعت برای شهرهای بزرگ مثل تهران که زمان زیادی را باید برای رسیدن به محل کار بگذرانند و برای والدین دارای فرزند کوچک مهدکودکی، تا چهار صبح هم تغییر خواهد کرد. در همین استان خودمان بسیاری از کارگران شهرک صنعتی ایوانکی و یا شهرک صنعتی عباس آباد تهران، محل زندگی شان‌ شهر تهران است و این یعنی بیداری در ساعت چهار صبح! حال مردمی که عادت ندارند زودتر از یازده شب بخوابند، چگونه می توانند با پنج ساعت خواب، عملکردی مطلوب را داشته باشند؟ شیوه زندگی که قابل تغییر نیست و خواب ساعت هشت یا نه شب نیز غیر ممکن است. همچنین آیا در ساعت پنج یا شش صبح مهدکودکی پذیرای کودکان است؟
نکته بعدی بهره برداری از ساعات کاری است. حضور ارباب رجوع در ساعت ۶ صبح اتفاقی است که نخواهد افتاد و در بهترین حالت مراجعین ساعت هشت صبح به ادارات مراجعه می کنند و عملا دو الی سه ساعت اولیه ادارات کارمندان بیکار هستند. کارمندانی که خواب آلود هستند و حجم کاری به یکباره در سه ساعت از پایانی چند برابر می‌شود!
این فاجعه در مورد بانک ها بدتر است. در حالی که بانک ها از ساعت شش تا یک خدمات می دهند، شروع کار بازاری ها و مغازه داران از ده صبح است. این یعنی بیکاری چهار ساعته و شلوغی و فشار کار در سه ساعت!
برای غیرکارشناسی بودن این طرح مرور برخی صحبت های مخالفان هم خالی از لطف نیست.
روح‌اله نجابت نماینده شیراز نماینده مخالف تغییر ساعت رسمی کشور در مجلس گفته بود: پدران ما در ایران باستان بر اساس تعقل خود، تقویم شمسی را ابداع کردند و «اگر قرار بود خاصیتی در تغییر سـاعت باشـد ایـن را هـم مـی‌دیدنـد و بـه عقلشان می‌رسید»!
مهدی طغیانی نماینده اصفهان، دیگر مخالف تغییر ساعت رسمی کشور هم به «تقلیدی بودن قانون کشور» اشاره کرده بود و سید سلمان ذاکر نماینده ارومیه هم با اشاره به گفت‌وگوی خودش با متشرعین، به نقل از آن‌ها گفته بود که « هفتـه قبـل وقتی که ما در میان مردم بودیم، نوعاً همین متشرعین و درکوچـه و بـازاری که مردم را می‌دیدیم مطالبه داشتند که این تغییر ساعت استرس مـا را زیـاد کرده و باعث شده به‌جای این‌که زودتـر بـه کارهـای خودمـان برسـیم دیرتـر می‌رسیم و یا سردرگم هستیم».

حال می توان فهمید که کشور، هزینه چه نوع تفکراتی را می دهد و خسارت وارده چه قدر راحت بر کشور تحمیل می گردد.
در حالی که بیش از هفتاد کشور از قانون تغییر ساعت رسمی کشورشان تبعیت می کنند، کشور ما پس از سال ها این قانون را حذف کرد تا به جایش همه چیز را جابجا کند و بی نظمی را به زندگی مردم تحمیل کند! تصمیمی که با توجه به عدم امید به این مجلس، امیدواریم با روی کار آمدن مجلس جدید به حالت معقولانه خود بازگردد.

payamgooyesemnan