رنج خرید برنج برای اقشار کم‌درآمد!

یادداشت روز به قلم ابوالقاسم کواکبیان؛

رنج خرید برنج برای اقشار کم‌درآمد!

در دنیای جدید وظیفه‌ی حکومت‌ها به‌ویژه دولت‌های منتخب مردم ایجاد رفاه و آسایش آحاد یک کشور است و این میسر نمی‌شود مگر با پیگیری و نظارت مداوم بر همه‌ی امور جامعه. علاوه‌بر تأمین بهداشت و درمان و امور امنیتی و حراست از مرزها و آموزش در سطوح مختلف، دولت‌ها باید به‌طور کلی در فکر معیشت مردم باشند و شبانه‌روز با چشمان تیزبین نظارت کنند تا آذوقه‌ی مردم به‌وفور و با قیمت مناسب در اختیارشان قرار بگیرد و اصل را بر مبارزه با گرانی و مشکلات ناشی از آن قرار بدهند؛ ولی متأسفانه این روزها دولتمردان ما کمتر به این مشکل خانمان‌برانداز توجه دارند؛ برای نمونه، قیمت برنج که غذای مهم و یومیه‌ی مردم ایران‌زمین است، در طی مدت کوتاهی سه یا چهاربرابر شده است!
در این زمینه، مسئولان ذی‌ربط به‌جای حل مشکل، مدام اخبار ضدونقیض و ناگوار به مردم می‌دهند؛ برای مثال، نایب‌رئیس شورای مرکزی مجمع ملی کشاورزی می‌گوید از سرنوشت یک‌میلیون تن برنج وارداتی خبری نداریم و کسی هم پاسخ‌گو نیست و آن دیگری فروشگاه‌های زنجیره‌ای را مقصر می‌داند که با ترفند خاصی باعث گرانی برنج شده‌اند یا دیگری می‌گوید برخی از شرکت‌های دارای برند هم‌اکنون برنج را پیش‌خرید کرده‌اند و با سود سرشار به بازار عرضه می‌کنند.
پرسش مردم این است که آیا تعزیراتْ ویژه‌ی یک مغازه‌ی کوچک یا معمولی است؟ چرا برای مجازات این‌گونه شرکت‌ها و سرمایه‌داران زالوصفت آن‌ها تدبیری اندیشیده نشده است؟ چرا آن مسئولی که می‌داند برخی با ترفند خاصی کاری کرده‌اند که برنج کیلویی هشتادهزار تومان به بیش‌از سیصدهزار تومان برسد، اقدام عاجلی نمی‌کند؟ و بزرگ‌ترین وعده‌ای که می‌دهد، این است که تا دو هفته‌ی دیگر کاری می‌کنیم قیمت هر کیلو برنج ۲۸۰هزار تومان شود! و واقعاً آیا این‌گونه سخن‌گفتن دلیل بی‌اطلاعی یا ناکارآمدی او نیست؟ شاید فکر می‌کند مردم نمی‌توانند درست تشخیص بدهند و تفاوت بین کیلویی هشتادهزار تومان با ۲۸۰هزار تومان را نمی‌دانند.
دراین‌میان، مدیر محصولات اساسی کشاورزی می‌گوید ما به دستور وزیر کشاورزی نخواهیم گذاشت برنج ارزان شود و اگر قیمت از ۱۵۰هزار تومان کمتر شود، ما دخالت خواهیم کرد! خلاصه در قیمت این کالای مهم در بازار طوری نوسان و هرج‌ومرج ایجاد کرده‌اند که برنج را هم چون گوشت و میوه‌های گران‌قیمت از سفره‌ی مردم پَر داده‌اند.
آیا به‌راستی جرم کسی که با تغذیه‌ی مردم این‌چنین ناجوانمردانه برخورد می‌کند، کمتر از جاسوسی است که به‌نفع بیگانگان قدم برمی‌دارد؟ به‌راستی فرد دارای حقوق حداقلی که مجبور است برای یک کیسه برنجِ ده‌کیلویی که خوراک تنها چند روز اوست، باید سه‌میلیون تومان پرداخت کند، تا کی باید شرمنده‌ی خانواده‌ی خود باشد؟ شاید آقایان نمی‌دانند این‌گونه زندگی‌کردن ازحیث جامعه‌شناسی چه مصیبت‌هایی در پی دارد!
اگر جرم یک قاچاقچی موادمخدر سنگین است و بعضاً باید اعدام شود، جرم قاچاقچی مواد غذایی نودمیلیون نفر انسان کمتر از آن نیست! نگارنده مخالف مجازات‌های سخت هستم؛ ولی لازم است چند نفر از این تروریست‌های اقتصادی به اشد مجازات محکوم شوند؛ چون فشارها و لطمات فقر و ناداری بر روح و روان مردم و بر جامعه کمتر از آثار زیان‌بار فعالیت فروشندگان موادمخدر نیست. مسلماً در این برهه از زمان که برخی از کشورهای دنیا دشمنی با ما را به‌صراحت اعلام می‌کنند، محتکران و گران‌فروشان در زمین آنان بازی می‌کنند. ما که از گرسنگی دومیلیون نفر مردم غزه رنج می‌بریم و پدیدآورندگان صهیونیست این وضع را نفرین می‌کنیم، نباید طوری شود که در کشور خودمان پدری برای سیرکردن شکم فرزندانش سرگردان باشد.
در پایان، نگارنده با رنج و اندوه فراوان به مسئولان اخطار می‌دهم چاره‌ای جز فراهم‌کردن رفاه و آسایش مردم ندارید و اگر طالب همدلی و همراهی همه‌ی ایرانیان برای ادامه‌ی راه جمهوری اسلامی هستید، باید رضایت مردم را فراهم کنید و این‌گونه می‌توانید به خارج‌نشینان و اپوزیسیون‌هایی که در مونیخ و در بلاد دیگر کنگره یا سمینارهای ملی برگزار می‌کنند، پاسخ دندان‌شکنی بدهید و این‌گونه می‌توانید از خون صدها هزار شهید این مرزوبوم پاسداری کنید؛ بنابراین شما محکومید که آسایش نودمیلیون نفر جمعیت کشور را به‌نحو احسن و در حد امکانات کشور فراهم کنید.

payamgooyesemnan