برکت تحریم در سایه‌ی عدالت !!

یادداشت روز به قلم ابوالقاسم کواکبیان؛

برکت تحریم در سایه‌ی عدالت !!

زمانی که آقای پزشکیان داوطلب ریاست‌جمهوری شد، در سخنرانی‌ها و مناظره‌های تلویزیونی از فرمایش علی(ع) در زمینه‌ی عدالت اجتماعی وام می‌گرفت و با خواندن نهج البلاغه از عدالت در جامعه‌ی اسلامی سخن‌ها می‌گفت. بدیهی است بدین‌گونه موجب شادمانی مردمی بود که درگیر معیشت و گذران زندگی خود بودند و ناظر اختلاف فاحش خود با زورمداران و زراندوزان بودند و آرزو داشتند پیاده‌شدن سیره و روش علی(ع) را در جامعه‌ی اسلامی بعینه ببینند؛ به همین دلیل در مرحله‌ی دوم، ایشان توانستند با اختلاف چندین میلیون رأی رئیس‌جمهور شوند؛ اما شوربختانه این شوروشوق و اعتماد مردم چندان طولی نکشید؛ چون هم‌اکنون بیش‌از پیش شاهد بی‌عدالتی هستند؛ با حیرت افرادی را می‌بینند که با اتومبیل‌های چندده‌میلیاردی برای خرید بنزین سوپر با قیمت لیتری قریب هفتادهزار تومان صف می‌کشند و به اتومبیلی کمتر از بنز و بی‌ام‌وه و پورشه و لامبورگینی راضی نیستند و نازپرورده‌های آنان با فخرفروشی و تفرعن به‌ازای یک باک بنزین چندین میلیون تومان پرداخت می‌کنند و به مسافرانِ اتوبوس و مترو و پرایدسواران پوزخند معنی‌داری می‌زنند.
مردم رنج‌کشیده شاهد افرادی هستند که هزینه‌ی نگهداری سگ و گربه‌شان ماهانه چندین میلیون تومان است و این هزینه چندبرابر مخارج یک خانوادۀ کم‌درآمد است. سگ آنان گوشت می‌خورد و دکتر مخصوص و آرایشگاه ویژه دارد!
مردم عادی وقتی برای خرید یک کیلو پرتقال به میوه‌فروشی مراجعه می‌کنند، شاهد هستند که فردی با خرید چند کیلو موز، انبه و آناناس برای پرداخت ده‌میلیون تومان میوه کارت خود را به میوه‌فروش می‌دهد، تازه صدهزار تومان هم انعام می‌دهد تا این میوه‌های لاکچری را برایش تا جلوی در اتومبیل بیاورند! مردم می‌بینند زمانی که با این جیب و آن جیب، برای یک سیخ کباب کوبیده باید حدود دویست‌هزار تومان بپردازند، افرادی به‌اتفاق خانواده‌ی خود با خوردن چلوگردن با چندین میلیون تومان پول میز خود را حساب می‌کنند! مردم تبعیض را با همه‌ی وجود لمس می‌کنند و جلوی چشمشان نوجوانی مجبور است با کفش مندرس به مدرسه برود و درعین‌حال افرادی فرزندان خود را با کفش‌های چندمیلیون‌تومانی با سرویس ویژه به مدارسی با شهریه‌ی چندصدمیلیون تومان می‌فرستند!
اینجاست که انسان متوجه می‌شود که چرا وزیر خارجه‌ی کشورمان تحریم‌ها را برکت می‌داند. آیا برکت برای کسانی است که قرار است یارانه‌ی ناچیز، سبد کالا، کارت رفاه و چند نوع صدقه‌ی دیگر دریافت کنند یا کسانی که از قِبَل یک کشتی نهاده‌های دامی مثل ذرت، چندصدمیلیارد تومان سود می‌برند و ماهانه چندین کشتی به‌طور انحصاری به‌دلیل تحریم‌ها، در انحصار ایشان وارد می‌شود؟
باید گفت بله جناب آقای عراقچی، تحریم‌ها برای عده‌ای خاص، برکت است؛ وگرنه مردمانی که در تأمین مخارج معمولی خود گرفتار شده‌اند، تحریم‌ها برایشان برکت نیست که هیچ، موجب شرمندگی آنان در نزد فرزندانشان نیز است.
به‌راستی اگر وضعیت فعلی ما یک موقعیت جنگی است، چرا باید ترکش‌های آن متوجه مردم پاک‌دست و نیک‌سرشت شود و در کنار آنان، عده‌ای در رفاه پربرکت باشند؟! مگر اینکه منظور آقای وزیر از برکت، فقر و نداری و مصیبت و بیماری باشد یا برکت آن باشد که افراد تا چندبرابر قیمت برای تهیه‌ی داروی موردنیاز خود پول بدهند و لذا مجبور باشند تنها بخشی از داروی خود را تهیه کنند و حتی دارو نخورند تا بمیرند و شاید هم مؤسسات خیریه‌ای مثل راه آسمان و مهد کرامت و… به فریادشان برسند.
آقای وزیر، شما از کدام برکت صحبت می‌کنید؟ از برکتی که هم‌اکنون علی‌رغم درخواست بزرگان برای ازدیاد موالید، طلاق با ازدواج مسابقه گذاشته است یا برکتی که ۸۰درصد تحصیلکردگان تکمیلی ما با مدرک فوق‌لیسانس یا دکتری بیکار هستند؟
در پایان، اگر فرض کنیم تحریم‌های بین‌المللی برکت باشد، از دولت محترم درخواست می‌شود طوری برنامه‌ریزی کنید که عدالت در جامعه برقرار شود و همان‌طوری که رئیس‌جمهور اشاره کردند، امتیازات بودجه‌ی کشور به‌طور عادلانه متوجه کسانی شود که بیشتر کار می‌کنند و در نتیجه‌ی کارشان برکت و ارزانی و فراوانی متوجه همه‌ی آحاد جامعه باشد؛ همچنین این اندازه بودجه صرف نکنید برای دستگاه‌هایی مثل صداوسیما و سایر دستگاه‌های فرهنگی و مذهبی که اثر چندانی در معیشت مردم ندارند و کاری کنید تا مردم به شما و سخنانتان اعتماد پیدا کنند و به شما کمک کنند تا مشکلات ناشی از تحریم را خنثی کنید.

payamgooyesemnan