نوشدارو بعد از مرگ سهراب!

یادداشت روز به قلم ابوالقاسم کواکبیان؛

نوشدارو بعد از مرگ سهراب!

اخیراً رئیس جمهور کشورمان بحث فرونشست زمین در تهران و انتقال پایتخت به نقاط دیگر کشور را مطرح کردند. حتماً جناب ایشان اطلاع دارند چند دهه است که درباره‌ی این موضوع بحث می‌شود و از طرفی بحث اتصال دریای خزر به خلیج فارس تحت‌عنوان ایران‌رود ده‌ها سال است که مطرح شده است و به‌طور کلی بسیاری از پروژه‌های عظیم در حد حرف باقی مانده است؛ مثل پروژه‌ی برقی‌کردن قطار تهران-مشهد و… . این‌گونه به نظر می‌رسد که کارهای زیربنایی در کشورمان در صفر درجه‌ی کلوین به‌صورت انجماد درآمده و حتی همان پروژه‌هایی هم که در دست اقدام است، مثل آزادراه حرم‌تاحرم، سال‌هاست که با حرکت لاک‌پشتی پیش می‌رود.
درست است ما آمریکا و دوستانش را قبول نداریم و سال‌هاست «مرگ بر آمریکا» می‌گوییم، به‌طور قطع با کشور چین ارتباط داریم و هیچ‌گاه نمی‌گوییم «مرگ بر چین کمونیست»! لااقل در این سال‌های متمادی اندکی از چین یاد می‌گرفتیم که چگونه ابرپروژه‌هایی را آن‌هم در زمانی محدود به انجام رسانده که موجب حیرت است؛ مثل بزرگ‌راه «یاکسی» بین دو شهر یان و شی‌چانگ یا پروژه‌ی سد «سه‌دره» که عظیم‌ترین سازه‌ی دست بشر است یا جابه‌جاکردن یک قسمت از شهر شانگهای یا ساخت مرتفع‌ترین پل جهان به ارتفاع ۶۲۵ متر یا ده‌ها پروژه‌ی دیگر که دولتمردان آن دیار در همین چند دهه‌ی اخیر که ما مشغول رفع دشمنی با جهان غرب بودیم، در فکر توسعه و پیشرفت بودند. چگونه است دولتمردان اقتصادی ما به‌طور کلی در برابر همه‌ی امور با تأنی برخورد می‌کنند و گاهی به‌طور کلی فراموش می‌کنند برنامه چه بوده است؟
سال‌هاست که بحث F.A.T.F بین دولت‌ها و مجلس‌ها و مجمع تشخیص مصلحت نظام مطرح شده که عبارت است از گروه ویژه اقدام مالی که بر پول‌شویی یا تأمین مالی تروریسم و گسترش تسلیحات کشتار جمعی نظارت دارد و فقط سه کشور ایران، کره‌ی شمالی و میانمار در لیست سیاه قرار دارند. یا بحث C.F.T که مربوط به اقتصاد کلان است یا بحث پالرمو که برای پیشگیری از قاچاق زنان و کودکان ازطریق زمین، دریا و هوا مطرح شده است.
آیا مسئولان ما فراموش کرده‌اند برخی افراد شرکت در این‌گونه نهادهای بین‌المللی را حرام می‌دانستند؟ پس‌از این‌همه کش‌وقوس اخیراً سخن‌گوی دولت می‌گوید که در حال پیگیری این مباحث هستیم و در این موارد از ایران دعوت شده است. به‌راستی عضویت نداشتن کشورمان در این‌گونه نهادهای بین‌المللی چه ضربه‌ی عظیمی به اقتصاد و کارهای زیربنایی ما وارد کرده است! به‌راستی عده‌ای حق دارند به‌دلیل اختلافات نظری و فکری، راه خود را از بقیه‌ی کشورهای جهان جدا کنند و به این سرزمین نازنین این‌گونه جفا کنند.
یا سال‌هاست بحث سالمندی و بحران جمعیت ازسوی دل‌سوزان مطرح شده است؛ اما آیا مسئولان ما نمی‌دانند با وام ازدواج قضیه حل نمی‌شود؟ آیا آنان واقف نیستند باید مشکلات اقتصادی و معیشتی را حل کنند تا جوانان در پی ازدواج و تشکیل خانواده باشند؟ به‌طور قطع جوانی که شغل مناسب و درآمد کافی داشته باشد، نیازی به حمایت دولت و وام ازدواج و دیگر امتیازات ندارد. آیا مسئولان ما نمی‌دانند یک‌عده خیانت‌کار که اول انقلاب برای ریا با دوچرخه عبورومرور می‌کردند، هم‌اکنون صاحب هزاران‌میلیارد تومان ثروت شده‌اند؟ پس چه شد آن قانون «از کجا آورده‌ای؟»
به همین ترتیب بازهم عده‌ای به بیراهه می‌روند و گمان می‌کنند با حذف چهار صفر مردم ما ثروتمند می‌شوند و گمان برخی دیگر این است که اگر ما دلار را از اقتصاد خود خارج کنیم، اقتصاد ما سروسامان می‌گیرد. واقعاً آنان نمی‌دانند کم‌ارزش‌شدن پول ما ربطی به دلار ندارد؟ مگر پول ما در برابر پوند و یورو و روبل و یوآن و دینار عراق توانسته ارزش خود را حفظ کند؟ مگر در چندکیلومتری کشور ما، قیمت یک دینار کویت ۴۰۰هزار تومان نشده است؟
در پایان، شما را به مقدسات قسم می‌دهم کاری نکنید که جلوی پیشرفت کشور ما گرفته شود یا اکثر مردم ما روزبه‌روز فقیرتر شوند و عده‌ی قلیلی هم زندگی قارونی را تجربه کنند. ای مردان اقتصاد، شما کاری کردید عده‌ی قلیلی سیر سیر شوند، عده‌ی کثیری به زیر خط فقر رفته و یار و قرین فقر مطلق شوند.

payamgooyesemnan