نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد!

یادداشت روز به قلم ابوالقاسم کواکبیان؛

نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد!

مشخص نیست که مردم کشور ما چرا و تا چه زمانی باید در حال خوف‌ورجا باشند و مشکلات اقتصادی کشورمان تا به کی باید دستخوش سوءمدیریت کارگزاران و دشمنی کشورهایی چون آمریکا و اذنابش قرار بگیرد! این بار نیز قیمت ارز و طلا سر به فلک کشیده و بورس در سراشیبی قرار گرفته است.
حال که در جلسه‌ی شورای امنیت سازمان ملل روند بازگشت تحریم‌های بین‌الملل علیه ایران به جریان افتاده و در این جلسه از میان پانزده عضو شورای امنیت سازمان ملل فقط چهار کشور یعنی چین، روسیه، پاکستان و الجزایر، به تعلیق تحریم‌های بین‌الملل رأی موافق داده‌اند و از آن‌سو نُه کشور یعنی آمریکا، انگلستان، فرانسه، دانمارک، یونان، پاناما، سومالی، سیرالئون و اسلوونی، به ضرر کشورمان رأی مخالف داده‌اند و رأی کشور کره‌ی جنوبی و گویان هم ممتنع اعلام شده، پس به‌موجب قطعنامه‌ی ۲۲۳۱، همه‌ی تحریم‌های بین‌المللی‌ای که قبلاً علیه کشومان وضع شده بود، به کار خواهد افتاد؛ بدین معنا که ایران فقط ازجانب آمریکا و پیروانش تحریم نیست؛ بلکه همه‌ی کشورهای عضو سازمان ملل موظف به پیروی از آن هستند و با اینکه کشور چین و روسیه به تعلیق تحریم‌ها رأی موافق دادند، عملاً باید تابع شورای امنیت باشند و در این زمینه حق وتو ندارند!
بااین‌حال، این مشکل برای اقتصاد کشورمان زمانی رخ داده که قرار است در سازمان ملل متحد، هشتادمین مجمع‌عمومی با حضور ۱۵۰ کشور برگزار شود و مقر تشکیل این جلسه در ایالات متحده‌ی آمریکاست و رئیس‌جمهور و وزیر امور خارجه‌ی ما نیز در آن محل حضور دارند. انتظار از ایشان این است که در این فرصت کم بازهم ازطریق گفت‌وگو و دیپلماسی این مهم را پیگیری کنند؛ به‌ویژه شخص آقای پزشکیان باید مستقیم با سران کشورهای دنیا گفت‌وگو کند و وزیر امور خارجه‌ی ما از آن سه کشور بخواهد در زمینه‌ی برقراری تحریم‌های بین‌المللی تجدیدنظر کنند. شاید برخی از سیاستمداران و تئوریسین‌های سیاسی کشورمان بر این اعتقاد باشند این تحریم‌ها چندان اثری بر اقتصاد کشورمان ندارد و در پی خروج از N.P.T و انزوای بیشتر کشورمان باشند؛ ولی واقعیت این است که هنوز که چند روزی به تاریخ تحریم‌ها مانده و شاید اثرات آن چند ماه طول بکشد، قیمت‌ها روزانه سیر صعودی دارد.
بدیهی است اگر برای ۱۹۲ کشور عضو سازمان ملل الزام شود که با ایران مراوده نداشته باشند، مشکل بزرگی سر راه تجارت خارجی ما ایجاد خواهد شد؛ لذا هم‌اکنون که قرار است مکانیسم ماشه فعال شود و احتمال دارد زورگویان عالم با تهدید و ارعاب و برای رسیدن به مقصد شوم خود، طبق بند ۴۲ فصل هفتم، متوسل به اقدام نظامی شوند؛ یعنی از فاز سیاسی به فاز نظامی برسند، به نظر می‌رسد باید همه‌ی مردان سیاسی کشور از فرصت پیشِ رو در سازمان ملل استفاده کنند تا با مذاکره و گفت‌وگو از بروز مشکلات بیشتر جلوگیری کنند.
پرواضح است وظیفه‌ی دولتمردان و نیروهای نظامی حفظ کیان و تمامیت ارضی کشور است؛ ولی اگر این گره کور با دست باز شود، بهتر این است که انسان از دندان کمک بگیرد. از طرفی هم‌اکنون بسیاری از زیرساخت‌های ایران دچار مشکل است و کشور ما نیاز دارد با همه‌ی کشورهای جهان تعامل سازنده و مراوده‌ی دوسویه‌ی داشته باشد؛ بنابراین، عقل سلیم حکم می‌کند ما در سطح بین‌الملل دوستان خوبی داشته باشیم؛ چه بسا گفته شده هزاران دوست کم است و یک دشمن بسیار! کما اینکه وقتی رژیم غاصب اسرائیل به‌کمک آمریکای جهان‌خوار، در طی دوازده روز خسارت عمده‌ای به ما زدند و هزار نفر از عزیزان ما را شهید کردند، دوستان زیادی برای محکوم‌کردن این جنایات نداشتیم!
به‌طور قطع با تحریم‌های همه‌جانبه، بر مشکلات افزوده خواهد شد؛ به‌ویژه اینکه مردم محروم و بی‌بضاعت مجبور خواهند شد گرانی و تورم بیشتری را تحمل کنند و فرصت ساختن جامعه‌ای سرشار از رفاه و نشاط و شادی از مردم گرفته خواهد شد و فقر و مسکنت نمود بیشتری پیدا خواهد کرد و ما مجبور خواهیم شد نفت و دیگر منابع طبیعی خود را با قیمت کمتری در بازارهای جهانی عرضه کنیم؛ دراین‌میان، افرادی دارای درآمد اندک و عمده‌ی حقوق‌بگیران با حقوق ثابت و نهایتاً افرادی که کار مناسبی ندارند، باید تاوان بدهند.
خوانندگان گرامی نیک می‌دانند در این‌گونه جریان‌ها مردم عادی نقشی ندارند و دولت و مجلس و دیگر دست‌اندرکاران همه‌کاره هستند؛ ولی خسارت آن متوجه مردم کوچه و بازار خواهد شد.

payamgooyesemnan