شهدا عند ربهم یرزقونند، ما؛ اما!؟

یادداشت روز به قلم جواد میرحاج؛

شهدا عند ربهم یرزقونند، ما؛ اما!؟

به بهانه برگزاری اجلاسیه شهدای کارگر فرصتی شد تا دوباره با ذکر نام ویاد ان جاودانگان خاطراتی از دوران دفاع مقدس مرور شوند ولختی بیندیشیم که شهدا کجایند وما کجا ؟
واقعیت ان است که با توجه به اموزه های دینی نه شهدا ونه خانواده های معظمشان نیازی به برگزاری یاد واره واجلاسیه و از این قبیل مراسم ندارند
برای شهدا همین بس که حضرت حق در توصیفشان فرموده که انان را مرده مپندارید زیرا انان زنده اند ودر نزد پروردگارشان روزی میخورند
شهدایی که در زمان حیاتشان مظهر والگوی بسیاری از صفات اعلای انسانی بودندامروز هم اگر نماد اموزش وتربیت ویادگیری برای ما نباشند این ما هستیم که خسران دنیا واخرت را بهمراه خواهیم برد !
شاید برای نسل فعلی برشمردن برخی ویژگی های شهدا بیشتر به تخیل وگمان بنماید اما کسانی که از نزدیک ایامی را باانان حشر ونشر داشته اند نیک میدانندکه پاداش ان نمونگی وتخلص به صفات برجسته ی انسانی همانا شهادت بوده و به تعبیر قران ان برگزیدگان الهی با خدایشان معامله کرده اند
از ان سردار رشیدی که در مقام شهردار شهرش جوانی را به استخدام در اورده وماهها از حقوق خودش را به او عطا میکند بدون انکه کسی متوجه شود! یا ان جوانک رعنایی که هنگام جانبازی روی مین های کاشته شده دشمن پوتین های نو وتازه اش را به تدارکات گردان پس میدهد که اسراف نشود!
ویا ان سردار دردانه ای که نیمه های شب با بستن چفیه به صورت مبارکش به نظافت سرویس های بهداشتی لشکر می پرداخت ویا ان بزرگ مرد کارگری که هنگام وضع حمل همسرش بدنبال ماما میرود وچون توان مالی نداشته به مجلس روضه ی حضرت زهرا پناه میبرد وچه نیکو پاسخ میگیرد
یا ان سردار مخلصی که ساعاتی قبل از شهادت راننده اش را از خدمت معاف میکند ومیگوید من در برابر حق توان پاسخ به پدر ومادر خودم را دارم ومیترسم توان پاسخ به والدین تو را نداشته باشم وساعاتی بعد او وبرادرش به فیض شهادت میرسند!

اری اینها نمونه های کوچکی از تبلور جلوه های حقیقت در وجود مردان خداست همانها که از انان بعنوان شهدا یاد میکنیم و برایشان مجالس یاد اوری برگزار میکنیم ودر کمال تاسف ما که باید جرعه نوشان ارزشهای والای ان وارستگان باشیم امروز کجاییم؟

نمونه هایی که ذکر شد اگر نگوییم داستان وتخیلات است در چند درصد افراد جامعه ما جاری وسا ری است؟۱
بزگزاری یادواره بنام شهدا در ظاهر اگرچه بسیار ارزشمند است اما اگر نخواهیم ونتوانیم در عمل رهروان واقعی برای رفتار شهدا باشیم بی گمان دچار خسران و عقب ماندگی خواهیم بود!

متاسفانه این روزها علی رغم ادعاهای پر طمطراق رهروی شهدا اما در عمل فاصله ی زیادی با ارمانها وارزشهای شهدا گرفته ایم
براستی امروز کدام مسولی حاضر است فقط یک ماه حقوقش را به نیازمندان اختصاص دهد
کدام وزیر ووکیل و مقامی میتواند همچون شهید تندگویان برای حفظ جان همراهانش تن به سخت ترین شکنجه ها در اسارت بدهد؟
شاید بتوان نمونه های رفتار شهدا را به ندرت وبسیار کم در جاهایی سراغش را گرفت اما اگر خودمان را فریب ندهیم جامعه امروز ما با انچه ارمان شهدای گرانقدرمان بوده بسی فاصله گرفته فلذا در چنین اوضاعی زیاد حرف زدن وگفتن از مرام ان سفر کردگان عاشق جز لقلقه ی زبان بیش نخواهد بود
پس ای کاش یادواره های شهدا تلنگری بود برای ما که ما میراث داران چه گوهرهای نابی هستیم واگر نتوانیم رفتار انان را درعمل الگو قرار دهیم خود را فریفته ایم
واقعیت ان است که شهدا اعم از شهدای کارگر وکاسب ومعلم ودانشحو ودانش اموز اینک روزی خوران درگاه بی انتهای ربوبی هستند وما باید وضروی است که برگردیم به سالهای دفاع مقدس و زندگی مان را قیاسی کنیم که کجای نردبان تاسی از ارزشهای شهدا ایستاده ایم!
باز هم اصرار دارم که برگزاری ظاهری یادواره ها اگر به اصلاح رفتار وامور یکایک ما منجر نشود وما را به حقیقت وجودی شهدا نزدیک ننماید چندان سودی نخواهد داشت
این روزها که ملک وملت دراوج تهدیدات دشمن خارجی و عناصر داخلی شان قرار دارد تنها راه نجات پیروی عاملانه به رفتار وکردار شهدا در عمل و گفتار خواهد بود!
وگرنه باید بحال خودمان گریه کنیم که انها که رفتند کاری حسینی کردند اما ، ما که ماندیم دچار چرب وشیرین دنیا شدیم و در برابر شهدا جز شرمندگی عایدمان نخواهد بود
پس مسولان در مرتبه اول ومردم عادی به دنبال انان لختی بیندیشیم که شهدا بزرگترین دارایی خود یعنی جانشان را فدای ارزشها و معنویت کردندوما چه کرده ایم؟
بی گمان راه نجات همه ما سر لوحه قراردادن رفتار وکردار شهداست وجامعه امروز ما سخت تشنه دریافت حقیقت شهید وشهادت است باید بپذیریم پیروی صرفا شعار گونه از شهیدان دردی از ما دوا نخواهد کرد

payamgooyesemnan