زندگی کوپنی برازنده‌ی مردم ایران نیست!

یادداشت روز به قلم ابوالقاسم کواکبیان؛

زندگی کوپنی برازنده‌ی مردم ایران نیست!

با آنکه مدتی است گرانی دامنگیر مردم کشورمان شده و ایشان با قناعت و سختگیری بر خود و خانواده‌شان، در برابر فشارهای گرانی مقاومت می‌کنند، برخی از مسئولان و دولتمردان با بیان بعضی سخنان، نمک بر زخم مردم می‌پاشند و مدام منت سر آنان می‌گذارند که «ما روزانه چندهزارمیلیارد تومان بابت نان و بنزین و بعضی از کالاهای ضروری یارانه می‌دهیم» و مدام در پی آن هستند تا راهی بیابند این یارانه را حذف کنند و بهانه‌ی آنان این است که «چرا باید آنانی که صدها میلیارد تومان ثروت دارند، به همان اندازه‌ی مردم عادی از بودجه‌ی کشور بهره ببرند؟» و هدف آنان این است که این حذف را با کالابرگ و جایگزین‌های دیگر جبران کنند و خلاصه دارند زندگی کوپنی را احیا کنند.
به اینان باید گفت راه پیشنهادی شما، به گرانی و نکبت و بدبختی و فلاکتِ بیشتر منجر خواهد شد؛ بنابراین برای ایجاد رفاه مردم اول باید کاری کنید قیمت‌ها ثابت باشد و ارزش ریال ما حفظ شود، نه آنکه طی ده سال، ارزش پول بسیاری از کشورها ده‌برابرِ پول ما شده باشد و دوم به‌جای دادن کالابرگ و یارانه‌ی مستقیم به خیل عظیم مردم، از آن عده‌ای که درآمد نجومی دارند، مالیات متناسب با درآمدشان بگیرید و با پرداخت یارانه قیمت‌ها را ثابت نگه دارید؛ برای مثال، از آن افرادی که چند واحد ساختمان و پنت‌هاوس چندده‌میلیاردتومانی دارند یا صاحب ویلاهای لوکس در شمال کشور هستند، مبلغ چشمگیری مالیات بگیرید یا به‌جای گران‌کردن بنزین برای همه‌ی مردم، از آن فردی که مالک چند دستگاه اتومبیل چندمیلیاردتومانی است، سالانه مبلغ گزافی مالیات دریافت کنید و بخشی از حقوق کسی را که ماهانه بیش‌از صدمیلیون تومان حقوق می‌گیرد، تحت‌عنوان مالیات کم کنید. آن مدیر شرکت دولتی یا حتی خصوصی که از امکانات دولتی برخوردار است هم باید بخش اعظم درآمد خود را به بیت‌المال بازگرداند، نه آنکه در مواردی دولت از بودجه‌ی عمومی ضرر صوری او را بپردازد!
بزرگ‌ترین عیب توزیع کالابرگ رعایت‌نکردن عدالت است؛ کما اینکه هم‌اکنون یارانه‌ی بسیاری از افراد کم‌درآمد قطع شده است و در کنارش بسیاری از افرادی که نیاز مالی ندارند، یارانه می‌گیرند. از طرفی تخصیص بودجه برای کل مردم، به‌صورت علمی و عادلانه صورت نمی‌گیرد؛ برای مثال، بخشی از بودجه‌ی سال ۱۴۰۴ که به‌میزان حدود دوازده‌میلیون و ۷۹۵هزارمیلیارد تومان است، به دستگاه‌هایی تخصیص یافته چندان کارایی ندارند؛ ازجمله، دستگاه‌های فرهنگی که بودجه‌ی کلانی دریافت می‌کنند تا به ترویج فرهنگ و اخلاق بپردازند و در مجموع در این زمینه موفقیتی ندارد. نمونه‌ی آن صداوسیمای جمهوری اسلامی است که با آنکه هزاران میلیارد تومان بودجه در اختیار داشته است، هرگز نتوانسته مخاطبان خود را راضی نگه دارد و تعداد طرف‌داران آن به‌‌طرز معنی‌داری کاهش یافته است یا برخی از نهادهای خاص بودجه‌های هنگفتی می‌گیرند؛ ولی حاصل کار آنان ملموس نیست و به‌راحتی می‌توان دریافت که نسل جدید چندان اعتقادی به کار آنان ندارند و حتی گاهی برخی دستگاه‌ها به اعتماد عمومی صدمه رسانده و موجب افزایش نارضایتی مردم شده‌اند.
دولتمردان ما باید واقف باشند همه‌ی مردم صاحب هرگونه درآمد از منابع طبیعی کشور هستند؛ لذا گمان نکنند تنها عده‌ای خاص می‌توانند از مواهب زیادی از این حجم عظیم درآمد برخوردار بوده و مردم زحمت‌کش با دریافت کالابرگ الکترونیکی صدقه‌خور دولت باشند!
بهترین روش پیاده‌کردن عدالت از همان گلوگاه است و این مهم میسر نمی‌شود؛ مگر با بودجه‌بندی عادلانه و دریافت مالیات از کسانی که با نزدیک‌بودن به قدرت، به چندهزارمیلیارد تومان ثروت رسیده‌اند؛ لذا تجربه نشان داده است که پرداخت یارانه‌ی مستقیم به افراد و پخش کالابرگ ضربه‌ی مهلکی به اقتصاد به‌ویژه به مردم کم‌درآمد خواهد زد. چندان طولی نمی‌کشد گرانی گریبان همان کسانی را که کالابرگ دریافت می‌کنند، خواهد گرفت و تجربه‌ی دوره‌ی احمدی‌نژاد تکرار خواهد شد؛ البته هیچ‌کس منکر حمایت دولت از مردم ناتوان و سالمندان بی‌درآمد نیست و بهترین راه، تقویتِ ارگان‌های حمایتی مثل اداره کل بهزیستی است؛ در غیر این صورت، به‌جای دادن کالابرگ، بهتر است برای جوانان و به‌ویژه تحصیل‌کردگان شغل ایجاد کنید تا هرکس به‌اندازه‌ی فعالیت و تخصص و توانایی خود درآمد داشته باشد.

payamgooyesemnan