از کربلا تا اتاق خبر!

یادداشت روز به قلم مرتضی دهرویه؛

از کربلا تا اتاق خبر!

عشق حسینی، فراتر از مرزها و حکومت‌ها، ریشه‌ای در خون و فرهنگ ملت‌ها دارد و حضرت زینب(س) با صداقت بی‌بدیل، بزرگ‌ترین خبرنگار تاریخ شد؛ الگویی که امروز رسانه‌ها بیش از هر زمان به آن نیاز دارند تا از تحریف و امیدسازی‌های پوشالی بپرهیزند.
اربعین حسینی بار دیگر چهره بی‌بدیل عشق و وفاداری را بر صفحات تاریخ و قلب‌های میلیون‌ها انسان نقش زد. از موج میلیونی زائران در کربلا و نجف گرفته تا خیزش مردمی در خیابان‌های ایران، همه یک پیام واحد داشتند: عشق به حسین(ع) وابسته به قدرت‌ها و نظام‌ها نیست، بلکه حقیقتی زنده و جاری در خون مسلمانان، به‌ویژه شیعیان است. اما آنچه این عشق را جاودانه کرد، نه فقط خون شهیدان دشت کربلا، که پیام‌رسانی بی‌کم‌وکاست بانوی قهرمان عاشورا، حضرت زینب کبری(س) بود؛ الگویی جاودانه برای هر اهل رسانه‌ای که رسالتش را در روایت شجاعانه حقیقت می‌داند.

اربعین حسینی را پشت سر گذاشتیم؛ اربعینی که نه تنها یک واقعه تاریخی، بلکه جریانی زنده و جاری در روح و جان میلیون‌ها انسان آزاده در سراسر جهان است. صحنه‌های حضور پرشکوه و میلیونی عاشقان سیدالشهدا(ع) در کربلا و نجف، و نیز موج خروشان پیاده‌روی‌های اربعینی در جای‌جای ایران، از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب، نشان داد که عشق به امام حسین(ع) مرز جغرافیایی و محدودیت زمانی نمی‌شناسد. این عشق نه به نوع حکومت‌ها وابسته است و نه در گرو شرایط سیاسی روز؛ بلکه ریشه در خون، ایمان و فرهنگ مسلمانان، و به‌ویژه شیعیان، دارد.
بی‌تردید، نظام جمهوری اسلامی ایران نیز به این عشق و شور حسینی ارج نهاده و آن را به عنوان سرمایه‌ای عظیم فرهنگی و معنوی پاس داشته است. اما هرگاه از قیام عاشورا سخن به میان می‌آید، نمی‌توان و نباید از نقش بی‌بدیل و حیاتی حضرت زینب کبری(س) غافل ماند. بانویی که اگر او نبود، شاید امروز حقیقت کربلا تنها در صفحات اندک تاریخ محصور می‌ماند و به گوش نسل‌های بعد نمی‌رسید.
حضرت زینب(س) بزرگ‌ترین پیام‌رسان تاریخ است. او با صداقت و شجاعت بی‌مانند، آنچه در دشت کربلا گذشت را بی‌کم‌وکاست، بی‌تحریف و بی‌غلو به مردم زمان خود و آیندگان منتقل کرد. در خطبه‌هایی که در کوفه و شام ایراد کرد، نه برای دلخوشی دادن به مردم سخن گفت و نه برای پوشاندن عمق فاجعه، بلکه حقیقت را، هرچند تلخ، آشکارا بیان کرد. و این صداقت بود که لرزه بر کاخ‌های یزیدیان انداخت و فریاد مظلومیت اهل‌بیت پیامبر(ص) را تا اعماق تاریخ ماندگار ساخت.
امروز، در حالی که تنها چند روز از «روز خبرنگار» گذشته، باید با افتخار بگوییم که حضرت زینب(س) الگویی تمام‌عیار برای اهالی رسانه است. او در مقام «خبرنگار حقیقت»، نه مصلحت‌اندیشی سیاسی کرد و نه تسلیم فشارهای صاحبان قدرت شد. او نشان داد که رسالت خبرنگار، نه بزک کردن واقعیت، بلکه ثبت و نشر حقیقت به همان شکلی است که رخ داده است.
اما دریغ و درد که در عصر ما، گاه فشارها و نگاه‌های محدودکننده بر خبرنگاران، رسالت اصلی آنان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. هنوز خاطره یکی از تورهای رسانه‌ای سال‌های گذشته در ذهنم زنده است؛ سفری به چند کارخانه، جایی که مدیران و کارگران، بی‌پرده از مشکلات و رنج‌هایشان سخن می‌گفتند. اما مسئول مربوطه، با لحنی قاطع از خبرنگاران خواست که از مشکلات چیزی ننویسند؛ چون «باید امیدآفرینی کنیم»! غافل از آن‌که امیدی که بر پایه پنهان‌کاری و تحریف بنا شود، به سرابی بیش نمی‌ماند و دیر یا زود، با برخورد به صخره واقعیت فرو می‌ریزد.
همین نگاه، یعنی حذف حقیقت به بهانه امیدسازی، در طول سال‌ها موجب شد تا بسیاری از واحدهای تولیدی و صنعتی کشور، به جای درمان به موقع مشکلاتشان، به ورطه بحران بیفتند. امروز شاهدیم که ناترازی انرژی، قطعی‌های پیاپی آب و برق، کمبود مواد اولیه و بحران‌های مدیریتی، دست و پای صنعت را بسته است و بسیاری از کارگران در صف تعدیل نیرو قرار گرفته‌اند.
اگر خبرنگار حقیقت را نگوید، مسئول هرگز برای حل مشکل قدم برنمی‌دارد. اگر واقعیت در سکوت بمیرد، اصلاح نیز به تعویق می‌افتد. خبرنگار، اگر شبیه حضرت زینب(س) رسالت خود را انجام دهد، باید از هرگونه سانسور، تحریف یا بزرگ‌نمایی بپرهیزد و با شجاعت، روایت‌گر صادق رویدادها باشد.
در طول تاریخ معاصر خود نیز نمونه‌های روشن این صداقت را دیده‌ایم. روایت‌های دقیق و بدون سانسور خبرنگاران و نویسندگان از هشت سال دفاع مقدس، نه تنها حقیقت جنگ را برای آیندگان حفظ کرد، بلکه سبب شد دشمنان به عظمت مقاومت مردم ایران پی ببرند. همین ثبت صادقانه بود که امروز زندگی فرماندهان و رزمندگان ما را به آثار ماندگار فرهنگی، کتاب‌ها و فیلم‌های الهام‌بخش تبدیل کرده است.

اما متأسفانه در سال‌های اخیر، نیاز مبرم به یک آسیب‌شناسی جدی در حوزه رسانه وجود دارد. خبرنگاران باید بدانند که فریب افکار عمومی به بهانه خوشایند بودن خبر، خطری است که اعتماد جامعه را نابود می‌کند. نباید برای رضایت مقطعی یک مدیر یا خوش‌آمد گروهی خاص، از حقیقت فاصله گرفت. حقیقت، هرچند تلخ، چراغی است که مسیر اصلاح را روشن می‌کند.
حضرت زینب(س) در برابر کاخ یزید ایستاد، نه از قدرتش ترسید و نه از شکنجه‌اش بیم داشت، زیرا ایمان داشت که خون بر شمشیر پیروز است. او باور داشت که فریاد حق، حتی اگر در زمان خود شنیده نشود، در آینده به بار خواهد نشست. و این همان باوری است که هر خبرنگار مؤمن به رسالتش باید داشته باشد.
بنابراین، امروز که در مسیر حرفه‌ای رسانه‌گری گام برمی‌داریم، باید با تأسی به بانوی بزرگ کربلا، از گفتن حقیقت نهراسیم، از افشای ظلم و بی‌عدالتی واهمه نکنیم و مطمئن باشیم که خداوند یاور مظلومان و همراه پیام‌رسانان راستین است. رسالت ما، ادامه دادن راه همان خبرنگار بزرگ تاریخ است؛ بانویی که با صدای رسای خود، تاریخ را بیدار کرد و درس آزادگی و صداقت را به همه آیندگان آموخت

payamgooyesemnan