لزوم توجه به زیرساخت های درمان سرطان در استان!

یادداشت روز به قلم روح اله ساعدی؛

لزوم توجه به زیرساخت های درمان سرطان در استان!

ماجرا برمی گردد به همان سالهای نه چندان دوری که استان کویری سمنان ازداشتن حداقل تجهیزات درمانی محروم بود و بیماران این خطه، ناگزیر بودند برای درمان هر دردی، در کمترین و نزدیک ترین حالت، خطرات جاده ای مسیر سمنان و شهرهای استان به تهران را به جان بخرند و یا دورتر رفته و تبعات حضور در کلانشهری چون پایتخت را بر خود هموار سازند. همان موقع ها که علاوه  بر درد کمبود امکانات درمانی، آمارهای رسمی و گزارشهای غیررسمی، از وضعیت خیزش سرطان در استان خبرهای خوبی نداشت و مرگ و میر بیماران سرطانی، خود را به صدر جدول اتفاقات این دیار کویری نزدیک کرده بود، یک اقدام در نوع خود کم نظیر، یک اتفاق مهم را در این منطقه رقم زد.

همه چیز هم از همان گزارش ها شروع شد، آن موقع در بحث ارائه آمار دقیق بیماران سرطانی، جبهه گیری خاصی بود، درست مثل آنچه در واقعیت های آسیب های اجتماعی مستتر است و متولیان امر ترجیح شان بر این قرار گرفته که کمتر درمورد حقیقت های نهفته آنها حرفی،  حدیثی یا خبری گوش به گوش شود، غافل از اینکه این خاصیت دَمل های چرکین است که بالاخره از یک جایی سر باز می کنند و بوی تعفن آن همه جا را فرامی گیرد.

آَمارها چنین حکایت می کرد، که وضعیت شیوع سرطان، مرگ ومیرهای ناشی از انواع تومور های مغزی، و… ریشه یابی ها علت را در چند چیز دیدند. نبود امکانات تشخیصی، کوتاهی در انجام غربالگری ها به دلیل ضعف در زیرساخت های مرتبط، هزینه بر بودن درمان، نبود متخصص و انکولوژیست و … و از همه مهمتر ضرورت سفر بیماران به شهرهای بزرگ جهت دسترسی به مراکز درمانی !

در این میان، گزینه آخر که به دودلیل نیاز به تکرار سفرها و نداشتن محل اسکان و استقرار، هزینه های درمان را بالا می برد، عامل اصلی در نیمه کاره ماندن فرآیند درمان بود.‌ بخش عمده ای از بیماران که از قضا دیر هم متوجه عمق فاجعه می شدند، قید آمدوشد و بی سروسامانی در شهرهای دیگر را می زدند و بی خیال درمان می شدند و همین عامل هم دلیلی بر افزایش تعداد فوتیهای ناشی از سرطان استان بود.

راهکار اصلی و کلیدی، ایجاد یک مرکز درمانی جامع بود، راه اندازی چنین مرکزی اما اعتبارات ویژه نیاز داشت، منابع مالی فراوانی که بیش از بودجه استان بود و چون این پروژه در شمار اولویت ها نبود، در صف منابع تخصیصی هم جایی نداشت، چاره در همراهی گرفتن از مردم و به ویژه خیرین سلامت بود. تا اینکه با همت دولت و خیرین سلامت مرکز جامع تشخیص و درمان سرطان مجموعه آموزشی، پژوهشی و درمانی کوثر سمنان در زمینی به وسعت ۶۰۰۰ مترمربع در جوار بیمارستان کوثر سمنان افتتاح و هم اکنون بخش هایی از آن به ارائه خدمات می پردازد. تأسیس این مرکز، با همه کاستی هایی که داشت، یک اتفاق بزرگ بود، دسترسی بیماران سرطانی از اقصی نقاط استان سمنان به درمان تسهیل شد و این خود یک گام بزرگ در درمان بیماران و کاهش مرگ و میرها بود.

در این چند سال مرکز جامع سرطان استان به خدمات دهی مشغول است و توانسته سهم بسزایی در درمان بیماران استان ایفا کند. اما از بدحادثه یا اهمال متولیان یا برنامه ریزی ها و اولویت بندی های نامناسب، این مرکز درمانی مهم در حاشیه مانده و هنوز که هنوز است، آن فضاهای پیش بینی شده برای نصب تجهیزات مدرن تشخیصی یا اتاق عمل های خاص یا پرتودرمانی های ویژه در همان پله اول مانده اند و دریغ از نگاهی که شرایط را تغییر دهد.

قطعا مرکز جامع سرطان بیمارستان کوثر سمنان، نیاز به نگاه های مهربان دارد، بی مهری به این مرکز درمانی فاخر می تواند برگشت به عقب باشد، به همان روزهایی که بیماران زیادی را آواره دیار غربت می کرد. این مرکز منهای اعتبارات دولتی که حق استان است، که باید رئیس جدید دانشگاه علوم پزشکی استان به جد پیگیر آن باشد، نیاز به دست های بخشنده دارد، نیت های خیر مردم استان و شهروندان هم استانی، در ایام محرم و صفر و در این روزهای پیش روی پهن شدن سفره های ولیمه حجاج و … همه فرصت های خوبی برای دیده شدن این مرکز درمانی و مهرورزیدن به آن است.

payamgooyesemnan