- تمامی تشریفات صدور گواهینامه انجام شده
- از داستایوفسکی تا تنگۀ هرمز؛ تأملی در سخنان اخیر سیدمهدی میرباقری
- عوامل بروز انحرافات دینی در جوامع اسلامی
- میان میدان سیاست و مستطیل سبز؛ تیم ملی، قربانی یا فرصت؟
- سازمان اداری و استخدامی: پرداخت اضافه کاری به کارمندان متوقف نشده است
- اعتراف مجریهای «منوتو» به وضع نکبتبارشان
- دادستان کل کشور: در تمام دنیا مجازات جاسوسی بهویژه در شرایط جنگی سنگین است
- توافق ایران و آمریکا محتمل است ؟
- فتح سکوهای پاراوزنهبرداری جهان توسط بانوی ایرانی/ دو طلای ارزشمند در جیب حسینی
معمای ثبات مدیران در استان سمنان!!
دولت عوض شد، مدیران نه!!!
معمای ثبات مدیران در استان سمنان!!
با گذشت ۹ ماه از آغاز به کار دولت جدید، یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات در استان سمنان، عدم تغییر اساسی در بدنه مدیریتی است. اگرچه استاندار جدید منصوب شده، اما بیش از ۹۰ درصد مدیران ارشد دستگاههای اجرایی استان همچنان از مدیران منصوب در دولت قبل باقی ماندهاند؛ دولتی که چهره غالب آن را اصولگرایان تندرو ـ معروف به «خالصسازان» ـ تشکیل میدادند. این مسئله در حالیست که دولت فعلی با حمایت اصلاحطلبان و نیروهای معتدل روی کار آمده و انتظار عمومی بر آن بود که ترکیب مدیریتی استان نیز با این رویکرد تازه هماهنگ شود.
این عدم تغییر در حالی رخ داده که بخش زیادی از حامیان دولت در استان، در انتظار جایگزینی مدیرانی هستند که عملکرد آنها در دولت قبل بارها مورد انتقاد قرار گرفته بود. این گروه معتقدند ادامه حضور مدیرانی که بعضاً با سیاستهای دولت جدید زاویه دارند، نه تنها موجب کندی در تحقق وعدهها شده، بلکه چالشی جدی در مسیر همگرایی میان مردم، دولت و نهادهای اجرایی ایجاد کرده است.
ادامه وضعیت فعلی موجب بروز ناهماهنگی در اجرای پروژههای کلان استانی شده است. هنگامی که تفکر مدیریتی دستگاهها با رویکرد دولت مرکزی همراستا نباشد، تصمیمگیریهای مهم در سطح استان یا با تأخیر مواجه میشود یا از مسیر واقعی خود منحرف میگردد. همچنین، این تضاد میتواند به نارضایتی عمومی منجر شود؛ چرا که حامیان دولت احساس میکنند صدای آنها در روند تحولات مدیریتی شنیده نشده است.
از سوی دیگر، برخی معتقدند که دولت در حال بررسی دقیقتر گزینهها و پرهیز از انتصابات شتابزده است. اما در فضای سیاسی و اجتماعی استان، این تأخیر بیشتر به عنوان «بیتصمیمی» تعبیر شده تا «تدبیر». تجربه نشان داده که ثباتی که مبتنی بر احتیاط بیش از حد باشد، میتواند مانعی برای تحول و نوآوری شود.
سؤال اساسی آن است که اگر بنا بود مدیران گذشته همچنان مسئولیتها را به عهده داشته باشند، سهم واقعی رأیدهندگان و جریانهای حامی دولت در کجاست؟ پاسخ ندادن به این مطالبه، میتواند به کاهش مشارکت سیاسی و تضعیف سرمایه اجتماعی دولت در آینده منجر شود.
در نهایت، مردم و نخبگان استان سمنان انتظار دارند دولت با تصمیمگیری قاطع و مبتنی بر شایستهسالاری، نسبت به ترمیم بدنه مدیریتی استان اقدام کند. همراستایی میان مدیریت استانی و رویکرد ملی، شرط لازم برای اجرای موفق برنامههای توسعهای است. در غیر این صورت، استان همچنان در بلاتکلیفی و درگیر یک معمای بیپایان به نام “ثبات” باقی خواهد ماند!!
نویسنده: رضا سحرخیز
دیدگاهتان را بنویسید
