جنگ و خون‌ریزی به‌نفع چه کسانی است؟

یادداشت روز به قلم ابوالقاسم کواکبیان؛

جنگ و خون‌ریزی به‌نفع چه کسانی است؟

بدون تردید یکی از بلایایی که ممکن است دامن ابنای بشر را بگیرد، جنگ و خون‌ریزی است. جنگ باعث نابودی زندگی و جان مردمان می‌شود و به‌علاوه، ویرانی خانه‌ها و اموال و اسارت و هزاران گرفتاری دیگر به بار می‌آورد. معمولاً در همه‌ی دنیا همیشه کسانی هستند که به منافع خود می‌اندیشند و بر طبل جنگ می‌کوبند تا در این مسیر بتوانند بار خود را ببندند.
بدیهی است برای دفاع از کشور و در صورت حمله و تجاوز بیگانگان، بر همه‌ی مردم فرض است که از آب‌وخاک خود دفاع کنند؛ ولی گزینه‌ی جنگ باید آخرین راه باشد؛ چون به‌طور قطع به‌جز آثار زیان‌بار جانی، آثار روانی و به‌ویژه اقتصادی و احتمالاً قحطی در پی دارد و خلاصه اینکه پیامد آن ضرر و نگون‌بختی است و فایده‌ی چندانی برای مردم ندارد؛ بنابراین، سیاستمداران و اداره‌کنندگان کشور باید قبل‌از جنگ، ازطریق دیپلماسی و گفت‌وگو با دشمنان خود، باتوجه‌به منافع ملی کشورشان، از جنگ و نابودی پیشگیری کنند.
از طرفی، استفاده از سلاح‌های خطرناک و پیشرفته به‌ویژه سلاح‌های کشتارجمعی که پرواضح است باعث مرگ انسان‌های بی‌گناه بی‌شماری می‌شود و تر و خشک را باهم می‌سوزاند، جنایتی عظیم است؛ کما اینکه در هشتاد سال قبل، در جنگ جهانی دوم، جنایت‌کاران آمریکایی در کنار جنگ‌افزارهای کلاسیک، با استفاده از بمب اتم توانستند در طی چند دقیقه به هزاران نفر آسیب برسانند که برطبق برخی از تحقیقات، هنوز بعداز هشتاد سال نسل‌های دوم و سوم مردم ژاپن به‌دلیل آثار سوء و ماندگار ژنتیکی ناشی از به‌کارگیری این نوع سلاح، درگیر انواع سرطان و معلولیت‌های جسمی هستند!
آنانی که توصیه می‌کنند کشور ما هم باید سلاح اتمی داشته باشد، یا قدرت تخریبی و نسل‌کشی این سلاح را نمی‌دانند یا اینکه برایشان مهم نیست چه بلایی بر سر مردم بی‌گناه و بی‌دفاع می‌آورد؛ البته برخی از کشورها این سلاح مخرب را در اختیار دارند ولی هنوز پس‌از قریب هشتاد سال هیچ کشوری از آن استفاده نکرده؛ ضمن اینکه قدرت تخریب این سلاح کشتارجمعی چندین‌برابر شده است و به همین دلایل استفاده از این نوع سلاح در کشور ما حرام اعلام شده است و شاید بهترین انتخاب در این برهه از زمان همان مذاکره با آمریکا بوده که تصمیمی عاقلانه محسوب می‌شود.
نخستین نتیجه‌ی این نشست‌وبرخاست ریزش قیمت طلا، پول‌های خارجی، کالاهای تجاری، اتومبیل و… بود؛ البته دراین‌میان، هم دشمنان خارج‌نشین این مرزوبوم و هم افرادی که منافع آنان به درگیری و دشمنی و تحریم‌های جورواجور وابسته است، موافق مذاکره نبوده و نیستند و حل مشکلات فی‌مابین دشمنان و ما را به‌نفع خود نمی‌دانند.
هم‌اکنون همان خارج‌نشینان و تحلیلگران اپوزیسیونی که عاشق ترامپ بودند، علم مخالفت برداشته‌اند و او را روان‌پریش می‌خوانند و صلح و آرامش در کنار دفع تحریم‌ها و فراوانی و ارزانی را نمی‌پسندند و گمان آنان بر این است با فشار حداکثری می‌توانند دوباره بساط سلطنت را پهن کنند و عده‌ای از بی‌وطنان جلوی کاخ سفید تجمع کردند که چرا بر ایران فشار وارد نمی‌کنید! گرچه به‌طور یقین مردم ایران دیگر زیر بار سلطنت نخواهند رفت.
دیگرانی هم که ترامپ را قمارباز و پیش‌بینی‌نشدنی می‌خوانند، رسماً مخالفت خود با مذاکره را اعلام می‌کنند و در نشریات خود رسماً می‌نویسند این مذاکرات نتیجه‌ای ندارد و برخی پا را فراتر گذاشته، نظر رهبر انقلاب را توجیه و تفسیر می‌کنند که ایشان برای اینکه یک سری خواص متوجه عهدشکنی آمریکا بشوند، با مذاکره موافقت کرده‌اند و خطاب به دل‌سوزانی که در پی آرامش و آسایش مردم هستند، می‌گویند آنانی که بابت مذاکره خوش‌حال هستند٬ زیاد خوش‌بین نباشند؛ که شاید با تابوت مذاکره مواجه شوند!
آن‌ها درجهت منافع خود، دیگران را به ذوق‌زدگی متهم می‌کنند و به‌طور کلی مذاکره با آمریکا را رد می‌کنند و ترامپ را قاتل و قمارباز می‌خوانند؛ باید به آنان گفت: «مگر دیگر رهبران جهان مثل پوتین عصمت دارند و نماز شب می‌خوانند؟! آنان هم شراب‌خوار و قاتل هستند؛ به‌هرحال، سگ زرد برادر شغال است. ما باید ببینیم منافع کشورمان چیست.»
به نظر می‌رسد در این برهه از تاریخ که کشورمان اقتصاد خوبی ندارد و مردم مشکلات معیشتی دارند، دولتمردان ما باید بهترین گزینه را برگزینند؛ گرچه باعث خشمِ براندازان شده و از این سو، کاسبان تحریم و آنانی که صاحب میلیون‌ها دلار یا هزاران سکۀ طلا و صدها اتومبیل و آپارتمان هستند، ممکن است سکته کنند!
در پایان، از خداوند سبحان درخواست دارم عنایت و لطف خود را در این زمینه نصیب مردم ما نماید تا کشوری آباد و آزاد و با استقلال کامل داشته باشیم و مردم نیز از همه‌ی مواهب زندگیِ برتر بهره ببرند.

payamgooyesemnan