امنیت جانی معدن کاران با سر و سامان دادن وضعیت معادن استان

یادداشت روز به قلم مسعود کلاهی؛

امنیت جانی معدن کاران با سر و سامان دادن وضعیت معادن استان

هفته گذشته استان سمنان خبر ناگواری را شنید که باعث ناراحتی همه مردم کشور شد. خبری متاسفانه تکراری از فوت کارگران معدن در شهرستان دامغان. اتفاقی که در سال‌های گذشته نیز تکرار شده بود و متاسفانه برای چندمین بار جان چند تن از هم میهنانمان از دست رفت. پس از خبر فوت کارگران معدن مهماندویه دامغان، حضور مسئولان استانی و کشوری بسیار پررنگ بود. از مدیر کل صمت و هلال احمر گرفته تا معاون استاندار، فرماندار دامغان، شخص استاندار و حتی وزیر صمت.
دستورات لازم یز از تهران مخابره می‌شد. از دستور رئیس جمهور تا وزیر کشور تا ابعاد این فاجعه بررسی گردد و با متخلفین برخورد لازم صورت پذیرد. مقامات قضایی و بازرسی استان نیز از تشکیل پرونده‌ در خصوص این حادثه خبر دادند و قرار است هرچه سریعتر موضوع پیگیری گردد. این پیگیری‌ها بسیار خوب است؛ ما به نظر می‌رسد قصه‌ای تکراری دارد که در تمامی حوادث گذشته فوت معدن کاران اتفاق افتاده است. همیشه بعد از حادثه همه مسئولان حضور دارند همه از تشکیل پرونده خبر می‌دهند و برخوردی هم معمولاً با پیمانکار مربوطه صورت می‌پذیرد. اما به راستی چه قدر این برخورد موثر بوده و توانسته امنیت جانی بهتری برای کارگران فراهم آورد؟
آیا این اعمال، به عنوان فعالیت پیشگیرانه توانسته تاثیر لازم را داشته باشد؟ آیا بعد از تشکیل پرونده ها، امنیت معادن استان برگشته و شرایط بهتری را شاهد بودیم؟
اگر این اعمال، در حد چند روز و چند شعار و نمایش و عکس باقی بماند، هیچ تاثیری نخواهد داشت و متاسفانه مجددا شاهد این حوادث ناگوار خواهیم بود. وقتی این تشکیل پرونده ها موثر خواهد بود که پس از آن، وظایف هر کس به درستی انجام شود و ریسک این کار به کمترین حالت برسد.
اداره صمت به عنوان مسئول صدور مجوز و نظارت بر کار معدن، چه قدر توانسته مسائل ایمنی در صدور مجوز و نظارت درست را رعایت کند؟ وقتی می‌شنویم که کارگران بر اثر عدم ایمنی، عدم وجود دستگاه های امنیتی لازم و سهل انگاری ها جانشان را از دست می دهند، علاوه بر پیمانکار، دستگاه های نظارتی اداره صمت را هم باید مقصر دانست.
وقتی کارگران ما هیچ تخصصی در خصوص معادن ندارند و ابتدایی ترین مسائل امنیتی را نیز رعایت نمی کنند، باید در بخش آموزش های کارگری نیز تجدید نظر کرد و دانش این بخش را عملیاتی کرد تا کارگران جانشان کمتر به خطر بیفتد.
همچنین به نظر می رسد روند واگذاری معادن در کشور و استان ایرادی اساسی دارد! وقتی این همه حوادث ناگوار از استان و کشور در خصوص فوت کارگران معدن به گوش می رسد، حتما یک جای کار می لنگد! سختی کار در معدن و خطرپذیری این کار را نمی‌خواهیم منکر شویم، اما چرا این حوادث در کشور ما این همه جان می گیرد و پرخطر است؟ اینکه برای هزینه ی کمتر بیاییم و از بخشی از ایمنی بزنیم را چه کسی باید نظارت کنیم؟ اینکه پس از صدور مجوز هنوز می بینیم بخشی از ایمنی ها تکمیل نشده را چه کسی باید در جریان باشد؟ اینکه هر هفته و هر ماه، روند عملیاتی معدن کاران بررسی گردد را چه کسی باید نظارت داشته باشد؟ و ده‌ها سوال دیگر که رسیدن به پاسخ آنها سخت نیست و می تواند جان ده‌ها نفری که در طول سال جانشان را از دست می دهند را نجات داد.
در حوادث گذشته چند نفر از دولتی ها مقصر شدند و چند نفر استعفا دادند یا برکنار شدند؟ چند نفر حداقل عذرخواهی کردند؟
تا وقتی این تشکیل پرونده ها و پیگیری ها منجر به ایمنی بیشتر و خطرات جانی کمتر نینجامد، نمایشی بیش نیست و اتفاقی بهتر را رقم نخواهد زد.
امروز نیز مردم ایران چشم انتظارند تا علاوه بر برخورد با پیمانکار مربوطه، با مسئولین مقصر نیز برخورد گردد و با تجدیدنظر در قوانین مربوطه، سختگیری های بیشتری در جهت امنیت کارگران وضع گردد. جریمه چند میلیونی و توقف چند روزه معدن، دردی از کارگران دوا نمی‌کند و فقط چند وقت آنها را بیکار می کند. باید کار انجام شود؛ اما اصولی وبا استانداردهای مشخص.
امیدواریم دیگر شاهد چنین اتفاقاتی نباشیم و در خصوص سر و سامان دادن این وضعیت، هر چه سریع تر اقدامات لازم صورت پذیرد.

payamgooyesemnan