سنگسر و پویش خروج اتباع!

یادداشت روز به قلم علی اکبر مختاری؛

سنگسر و پویش خروج اتباع!

حادثه تلخ کشته شدن جوان سنگسری مازیار تورانیان در سال گذشته که به صورت فجیعی در سنگسر اتفاق افتاد، موج عظیمی از ضدیت با اتباع افغانی در شهر و استان ایجاد کرد. البته عموم مردم و فعالان و مطالبه گران اجتماعی از سال های گذشته از ازیاد و شدت افزایش اتباع در شهرستان مهدیشهر به ستوه آمده بودند و این مسئله هولناک که روح و روان اجتماع را پریشان کرد، موجب عزم جدی افراد و گروه ها برای خروج کامل اتباع از شهرستان شده است.
از زمان اعلام این خبر و پس از خاکسپاری جوان مقتول، مردم ضرب العجل چهل روزه یعنی مهلتی تا اربعین جوان مرحوم به اتباع و دستگاه های اجرایی و انتظامی و قضایی دادند تا مسئله طرد اتباع سریعا تعیین تکلیف شود. در هفته های اول اقدامات موثری از سوی نیروهای انتظامی و امنیتی انجام شد؛ ولی به مرور زمان نظارت ها و پیگیری کم شده و مجددا اتباع به شهر هجوم آوردند. لذا در هفته اخیر تجمع اعتراضی شکل گرفته و مردم به شدت پیگیرخواسته خود که همانا پاکسازی کامل شهر سنگسر از حضور اتباع است که در بیانیه ای که در پایان تجمع در محل فرمانداری قرائت شد، خواستار اعلام مهدیشهر به عنوان شهر ممنوعه هستند.
در این شرایط شنیدن گلایه ها و مطالبات مردم جای تامل دارد. شاید برخی از مسئولین علت شغل دامداری و وابستگی به نیروی کار در دامداری را علت این آسیب ها می دانند؛ ولی جمعیت ساکن اتباع خیلی بی حد و اندازه بوده و هم تراز جمعیت شهر از شهرهای دیگر و حتی اردوگاه سمنان به سنگسر هجوم آورده اند؛ به طوری که چهره اجتماعی شهر به کلی عوض شده است. ایل عشایر سنگسر اگر چه به لحاظ نوع کسب و کار خود جهت نگهداری دام در ییلاق و قشلاق با به کارگیری برخی از اتباع مبتلا و مرتبط است؛ ولی این افراد اکثرا مجرد هستند و در مناطقی فرسنگ ها خارج از شهر مشغول به کارند و خانواده افراد متاهل نیز در اردگاه و مناطق دیگر پراکنده است. به همین سبب نمی توان این موضوع را علت تامه معرفی کرد و شهامت و سلحشوری مردم نجیب و شریف سنگسر اجازه نمی دهد احدی از این میهمان نوازی و نجابت سواستفاده کنند. در گذشته نیز چندین فقره قتل و غارت در مناطق ییلاق و قشلاق تکرار شده است و برخی از گله داران توسط اتباع به قتل رسیده اند؛ ولی هم اکنون همه اقشار به ویژه قشر عشایر با حضور خود در تجمعات، حضور بی قید و شرط اتباع را خواستارند.
حضور اتباع افغانستان در ایران از گذشته تاکنون به سبب جنگ و درگیری از اشغالگری شوروری در چند دهه گذشته تا تسخیر دولت توسط گروه طالبان همیشه صحنه درگیری و جنگ بوده؛ به همین سبب مردم ایران به سبب حس انسان دوستی و ترحم چند دهه میزبان مهاجرین بوده اند. ورود مهاجرین به هر کشوری با شرایط و قوانین بسیار سخت و پیچیده ای همراه است و بیشتر کشورهای مهاجر پذیر افراد نخبه و نیروی کار جوان و متخصص را جذب میکند. هجوم توده ای و بدون ضوابط تنها در ایران روال دارد و شوربختانه در دوره دولت سیزدهم، مرزهای شرقی به روی اتباع افغانستان باز شد و سیل عظیمی از اهالی همسایه شرقی به درون کشور هجوم آوردند و هم اکنون آمار دقیقی در دست نیست؛ ولی جمعیتی نزدیک به ۱۳ میلیون نفر تخمین زده میشود.
در سالهای گذشته برخی از این افراد به سبب فضای باز ایجاد شده از انجام کارهای سخت و فیزیکی، فراتر رفته و به تجارت و بازرگانی روی آورده و در برخی از صنوف به عنوان بنکدار و تامین کننده عمده کالا و خدمات، ایفای نقش میکنند. در واقع برخی از صنوف به طور کامل توسط افغانها تسخیر شده است و اصناف و تجار ایرانی از گود خارج شده اند.
ولی مسئله مهم این است که بخش عمده ای از این اتباع که از مناطق روستایی به ایران آمده اند و با حداقل ها زندگی میکنند، در یارانه و سوبسید هایی که دولت ایران در حامل های انرژی، نان، آب، آموزش و بهداشت برای ایرانی ها در نظر گرفته شریک شده اند و در طی سال، چندین برابر از ایرانی ها از این یارانه های پنهان و آشکار بهره میبرند. این شرایط موجب اعتراض عموم مردم ایران است که در شرایط سخت تحریم و جنگ اقتصادی منابع دولت به جای حمایت و پشتیبانی از طبقات پایین جامعه باید به افرادی تعلق گیرد که هیچ نفعی برای مردم آسیب پذیر ندارند و در نهایت نیروی کار ارزان و مزیت و بهره آن به جیب سرمایه داران و طبقه بالای جامعه تعلق میگیرد.

در این مجال کوتاه پرداختن به ابعاد مختلف فرهنگی، اجتماعی و امنیتی مسئله میسر نیست و به بخشی کوتاه و از منظر اقتصادی بسنده شد؛ لذا با توجه به رخدادهای شکل گرفته و شرح ناهنجاری اجتماعی و اقتصادی که در ایران به سبب حضور اتباع شکل گرفته دولت و جامعه باید به شدت در خصوص این مسئله حساس باشند و همانگونه که مردم شریف سنگسر خواسته اند، در آینده ای نزدیک نه تنها شهرستان مهدیشهر بلکه کل استان سمنان همانند دیگر استانها ممنوعه اعلام گردد.

payamgooyesemnan