ضرورت حلوگیری از تراژدی تصادفات نوروزی!

یادداشت روز به قلم جواد میرحاج؛

ضرورت حلوگیری از تراژدی تصادفات نوروزی!

بیشتر از هشتصد نفر کشته در تصادفات کمتر از بیست روز ایام عید را باید عزای ملی بنامیم.
واقعا در کجای دنیا چنین فاجعه ای رخ میدهد که ظرف کمتر از بیست روز نزدیک به هزار خانواده بر اثر بی مبالاتی به سوگ بنشینند.
اگر چه این آمار وحشتناک تازگی ندارد و سال های قبل هم با اختلاف نه چندان، شاهد مرگ هموطنانی بوده ایم که با دلی خوش و امیدی فراوان به سفر رفته اند و متاسفانه هم عیدشان عزا شده و هم عمری را به سوگ عزیزان خود نشسته اند.
اگر چه می‌توان برای این بی مبالاتی و داغدار شدن صدها خانواده توجیهات زیادی را خلق کرد؛ اما پر واضح است که بی احتیاطی و عدم دقت در رانندگی اصلی ترین دلیل این فاجعه می‌باشد.
عدم توجه به علایم راهنمایی و رانندگی در کنار کم صبری و بعضاً خود خواهی در هنگام رانندگی، مصیبتهایی را رقم زده که معمولا عمری دامنگیر خانواده ها بوده است!
سوای جان باختگان ناشی از تصادفات اگر نگاهی گذرا بر آسیب دیدگان این حوادث بیندازیم شاید عبرتی بزرگ باشد برای آینده!
در کنار فدا شدن جان صدها نفر به یقین افرادی هم زنده مانده اند؛ اما دچار آسیب‌های جدی مانند قطع نخاع و امثالهم شده اند که اینها به نوبه خود عمری وبال دیگران بوده و هزینه های سرسام آوری را به خانواده و جامعه تحمیل می‌کنند!
متاسفانه برای حل این مشکل تقریبا هیچ چاره ای اساسی اندیشیده نشده و تنها کاری که صورت میگیرد، افزایش جرایم در برهه های مختلف بوده است که تاثیری محسوس در جلوگیری از تصادفات نداشته است.
نصب دوربین‌های کنترل سرعت هم اگر چه به اندازه ای بسیار کم در حل این مشکل موثر بوده، اما به نظر می‌رسد برای رفع این معضل جانسوز باید از هر امکانی بهره گرفت.
اگر چه شاید نتوان این آمار جانسوز را به صفر رساند، اما زمان آن رسیده که به هر شکل ممکن از ادامه این مصیبت جلوگیری به عمل آید.
قطعا استفاده از خرد جمعی و بهره گیری از نظرات کارشناسان باید در اولویت قرار گرفته و از صرف هر هزینه ای در این راه نباید ممانعت به عمل آید
به یقین اختصاص سهم قابل توجهی از درآمد ناشی از جریمه های رانندگی باید مصروف حل این مشکل شود و آموزش‌های لازم و ضروری سرلوحه کار راهنمایی ورانندگی قرار گیرد.
کشته شدن سالانه بیش از بیست هزار نفر در تصادفات، عددی نیست که به آسانی از آن عبور شود.
واقعا این آمار جانسوز حتی در عقب مانده ترین جوامع بشری هم قابل توجیه نیست.
به نظر باید با ایجاد سازمان و تشکیلاتی فراگیر از ادامه این بلای خانمانسوز ممانعت به عمل آید.
شاید در این راه استان سمنان بتواند به عنوان نمونه و پایلوت مورد توجه قرارگیرد. چرا که عبور سالانه میلیونها مسافر از جاده های استان نقش موثری در برنامه ریزی برای حل این معضل خواهد داشت!
واقعیت این است که برای تشکیل نهاد یا سازمانی مستقل برای رفع این مشکل همین امروز هم دیر است. بنابراین با وجود چنین تشکیلاتی می‌توان از نظرات صاحب نظران این حوزه بهره گرفت.
اما اینکه چه نهادی باید آغازگر این حرکت نجات بخش باشد، به یقین بخش راهنمایی و رانندگی نیروی انتظامی مناسب ترین مرجع خواهد بود.
قطعا جلوگیری از کشته شدن حتی یک نفر در این مسیر کار بزرگی خواهد بود و جای هیچ مسامحه و اهمالی برای ممانعت از ادامه این تراژدی برای هیچ کس نیست.
امید می‌رود مسولان امر هر چه زودتر برای مهار این گرفتاری به طور جدی آستین بالا زند؛ چرا که در صورت ادامه این وضع وخیم هر سال شاهد فدا شدن انسان‌های زیاد و عزادار شدن خانواده هایی وتحمیل هزینه های طاقت فرسا بر جامعه خواهیم بود.
پس باید یاعلی گفت و شروع کرد
قطعا حتی یک ساعت تاخیر در بسیج برای حل این گرفتاری دیرخواهد بود.

payamgooyesemnan