اعتمادسازی و تسهیل کنندگی، لازمه سرمایه گذاری در تولید!

یادداشت روز به قلم مسعود کلاهی؛

اعتمادسازی و تسهیل کنندگی، لازمه سرمایه گذاری در تولید!

انتخاب سال ۱۴۰۴ به عنوان سال سرمایه‌گذاری برای تولید، از سوی رهبری، نشان از اهمیت بالای موضوعات اقتصادی دارد که در سال‌های گذشته‌ هم، محور نامگذاری‌ها بوده است.
تاکید رهبری بر حضور مردم در سرمایه‌گذاری‌ های خرد و کلان و نقش دولت به عنوان تسهیل کننده، نشان از مشارکت حداکثری شهروندان می‌باشد.
اما این مشارکت مقدماتی را می‌خواهد که باید توسط دولتمردان فراهم گردد. اولین گام برای مشارکت حداکثری شهروندان در بخش سرمایه‌گذاری، اعتمادسازی است. هنوز مردم ایران چپاول بورسی سال ۹۹ را فراموش نکرده اند. سالی که تمام مسئولان مردم را دعوت به سرمایه گذاری در بورس کردند و در نهایت با رساندن پول آنها به نصف تا یک پنجم، بسیاری را به خاک سیاه نشاندند. با غارت بزرگی که در آن سال‌ها انجام شد، ایجاد اعتماد مجدد برای مردم کاری بسیار دشوار است. و باید برای حضور آنها تضمین‌های لازم جهت عدم چپاول مجدد ایجاد گردد. شاید گام اول را باید در همین بورس ایجاد کرد تا شاید کمی اعتمادها جلب شود. وقتی بازار طلا، دلار، رمز ارز انواع دلالی‌ها سود بیشتر و ریسک کمتری دارد، چگونه می‌توان پول خود را در بورس سرمایه‌گذاری کرد. بورسی که در همین روزها و ماه‌ها هم به سهامدارانش ضرر و زیان وارد کرده است.
نکته بعدی در سرمایه‌گذاری سودآوری است. برای یک سرمایه‌گذاری مطمئن، همه سرمایه‌گذاران حساب و کتاب اولیه را انجام می‌دهند و در صورت سود مناسب وارد آن کار می‌شوند. وقتی سود به دست آمده از سرمایه گذاری در تولید، از سودهای بانکی، تورم سالیانه و دلالی‌های بی دردسر کمتر باشد، کمتر کسی رغبت به این سرمایه گذاری نشان می دهد. مثلاً در خصوص سرمایه‌گذاری در تولید برق از طریق انرژی خورشیدی، سود حاصل از آن چیزی نزدیک به سود بانکی است. با یک حساب سرانگشتی می‌توان به این نتیجه رسید که این کار، برای سرمایه‌گذار جذاب نمی‌باشد و با وجود تسهیلات اولیه، تمایل بالایی نشان نمی‌دهد. یا مثلاً در بخش کشاورزی سرمایه‌ گذاری بسیار پر ریسک می‌باشد؛ زیرا سیاست‌های کشور ثبات ندارد و هر آن ممکن است واردات یا صادرات یک محصول آزاد یا ممنوع گردد. به همین دلیل است که گاهی باید برنج را به قیمت ۵۰ هزار تومان و به یکباره باید همان برنج را به قیمت ۲۰۰ هزار تومان بخریم. این موضوع در خصوص تخم مرغ، سیب زمینی، سیب و دیگر محصولات نیز اتفاق افتاده است.
موضوع بعدی تسهیل کنندگی دولت در خصوص رفع موانع تولید است. همین چند روز پیش بود که برخی از خبرنگاران استان سمنان در شرکت فنر لول ایران واقع در شهر تاریخی دامغان حضور داشتند و مدیرعامل این شرکت با اشاره به اینکه حدود ۷ ماه است ماشین آلات این کارخانه در گمرک مانده است، گله های فراوان خود را در خصوص کار تولیدی ابراز داشت. از عدم امنیت در منطقه ای که کارخانه واقع شده است، تا عدم آزادسازی دستگاه های کارخانه که می تواند تا ۸۰۰ نفر اشتغال را ایجاد کند!!
شهروندان، سرمایه‌گذاران، نخبگان، تولید کنندگان و متخصصان نشان داده‌اند که اگر شرایط سرمایه‌گذاری و تولید فراهم گردد، همیشه پای کار خواهند بود و برای رشد و توسعه کشور گام‌های موثری را برمی‌دارند. اما اکثر مواقع مشکل در همان فراهم بودن شرایط است. مسئولان همچنان در حد شعار و بنر و تیزرهای تلویزیونی و تبلیغاتی مانده‌اند و اقدامات شایانی در خصوص این شرایط فراهم نمی‌کنند. از این رو سرمایه‌گذاران و تولید کنندگان و شهروندان نیز تمایل به بازارهایی دارند که دخالت دولت در آنها کمتر باشد و سود و ریسک کمتری هم متوجه آنها شود. ولو این کار دلالی در اجناس مورد نیاز جامعه باشد یا سرمایه‌گذاری در بخش دلار و سکه و طلا و یا سرمایه‌گذاری در رمزرزها؛ چون تجربه نشان داده است که این بازارها سودهای بسیار مطمئن‌تری به سرمایه‌گذار می‌رساند.
پس اگر حکومت می‌خواهد این شعار در حد بنر و کارهای تبلیغاتی باقی نماند، باید علاوه بر اعتمادسازی، شرایط تسهیل کنندگی و سود رسانی را نیز برای مردم فراهم آورد.

payamgooyesemnan