آقای استاندار در چنبره گزارشات پوچ گرفتار نشوید!

از مهمل گویی بانیان وضع موجود تا ادعای سلطانی !

آقای استاندار در چنبره گزارشات پوچ گرفتار نشوید!

رهبر انقلاب در دیدار روز گذشته با کارگزاران نظام فرمودند:
«زمان مرحوم رئیسی بزرگترین شرکت‌های دولتی یک سری اعداد و ارقام الکی و به دروغ به مرحوم می‌دادند یعنی دستگاههای اجرایی فقط دروغ تحویل ایشان می‌دادند، ایشان مطلع نبود بعد هم گزارشی مهمل و پوچ به ایشان تحویل دادند، گزارش را خواندم، دیدم گزارش مهمل است پوچ است و هیچ اقدامی انجام نشده فقط یک مشت عدد رقم پشت سر هم گذاشته اند»

موضوعی مشابه که طی سه سال گذشته در سطحی پایین تر، در استان ممتاز سمنان رخ داد.

جایی که استاندار وقت سمنان و معاونین وی در خلق آمار و ارقام و رتبه های نجومی استان آنچنان مهملاتی بافتند، مردم را دلخوش و سرگرم نمودند و اقتصاد استان را به چاه ویل انداختند.

حضرات حتی درخواست راستی آزمایی توفیقات بی اساس و پوچ و روشنگری رسانه ها را برنتافتند و هنگامی که با نقد و مطالبه کارشناسان در رابطه با مواردی همچون جزئیات مصوبات سفر رییسی رییس جمهور، تعداد پروژه ها و تخصیص اعتباراتی که هنوز ابلاغ نشده، نرخ تورم، رشد بیکاری، افزایش طلاق، مهمل بودن احیای تعداد واحدهای راکد، گرانی کالاها و توهم رشد اقتصادی استان روبرو می شدند در خوشبینانه ترین حالت سکوت کرده و در بدبینانه ترین حالت اقدام به تهدید و تطمیع منتقدان و اصحاب رسانه می نمودند!

اما آنچه امروز در استان شاهدیم تصدیق همین فرمایش رهبری است که همان یک سری عدد و رقم پوچ و مهمل متاسفانه تبدیل به فاجعه گرانی برای مردمی شده که قدرت خریدشان بسیار اندک است، صنوفی ورشکسته که از پس پرداخت هزینه های اجاره و آب و برق خود نیز برنمی آیند و البته فریاد وا اسلامای برخی امامان جمعه آزاد اندیش!

سوال این جاست؛ در شرایطی که هم واقعیت آمار و ارقام و هم حقیقت سفره های مردم استان بیانگر فاجعه اقتصادی، ناکارآمدی، پوچ بازی و مهمل بافی مدیران جامانده از دولت رییسی در استان سمنان است، چرا و چگونه این افراد خود همچنان در استان سمنان بر مسند قدرت نشسته و مشغول گل یا پوچ هستند و سلطانی می کنند؟؟

جناب استاندار؛ چنانچه در جلسه دیروز با کارگزاران نظام حاضر بودید حتما این فرمایش رهبر انقلاب را به گوش جان شنیدید که: « یکی از خطرناکترین مسائل در مدیریت‌ها، عدم تصمیم‌گیری و ترک‌ فعل است.”

بعضی از مدیران ما، متأسفانه دیده شده، فکر می‌کنند که بی‌خطرترین کار، تصمیم نگرفتن است چون تصمیم‌گیری احتمال اشتباه و خطر و بعد، یقه‌گیری و مچ‌گیری و این‌چیزها دارد دیگر، پس کار بی‌خطر این است که انسان تصمیم نگیرد؛ این جزو خطرناک‌ترین فکرهاست.

اینکه ما تصور کنیم برای آسودگی خیالمان، خیلی حرص نزنیم، جوش نزنیم، دنبال کار نرویم، حالا شد، شد. خدای متعال از ترک فعل‌ها هم سؤال می‌کند. سؤال الهی فقط مربوط به فعل نیست، مربوط به ترک فعل هم هست.

جناب کولیوند انتظار می‌رود در همین ماه رمضان و با الهام از فرمایشات مقام معظم رهبری زودتر تصمیم بگیرید، در زمین بازی جفت پوچ، چنبره مهمل گویی و نفاق اخلاقی بانیان وضع موجود گرفتار نشوید و مدیران منفعت طلبی که در ظاهر مرید گفتمان وفاق، ولی در باطن مخالف قسم خورده دولت چهاردهم بوده و هستند و با مظلوم نمایی و اشک تمساح مشکلات مادی و خانوادگی خود را ابزار ماندگاری بر کرسی مدیریت نموده اند را با منطق گردش نخبگان، مدتی به استراحت رهسپار نمایید تا اینگونه فوق‌العاده مدیریت دریافتی ایشان در دولت پزشکیان که اساسا اعتقاد و باوری هم به آن ندارند، شبهه ناک و آلوده به اشکال شرعی نگردد!

«بیایید یک روز پیمان کنیم
دل آزاد از بند شیطان کنیم
چو جوهر نداریم در شاعری
نخواهیم مهمل فراوان کنیم
نگوییم:به به؛به اشعار بد
به ناحق نه تعریف نادان کنیم
نـبـرّیم ‌سر از تن منتقد
غرور وحسد را به زندان کنیم
به عشق ار نبودیم همچون گدای
چرا ادعایی به سلطان کنیم»

نویسنده: نوید روشنایی

payamgooyesemnan