ادب سیاسی ترامپ!

یادداشت روز به قلم سید رضا هاشمی؛

ادب سیاسی ترامپ!

یادم هست که در انتخابات ریاست جمهوری اخیر که رقابت بین جناب جلیلی و جناب پزشکیان جدی شده بود دکتر ظریف وزیر خارجه سابق جمهوری اسلامی در دفاع از رییس جمهور شدن پزشکیان خطاب به مردم ایران گفت (( مهم است چه کسی در پاستور و نهاد ریاست جمهوری بنشیند ))
مذاکره علنی ترامپ با رییس جمهور اکراین دلیل درستی حرف دکتر ظریف است حتی در آمریکا هم مهم است که چه کسی در کاخ سفید ریاست جمهوری بنشیند رفتار ترامپ با زلسنکی ( رییس جمهور اوکراین ) تداعی کننده همان ترامپ قمار باز شهید سلیمانی است
استفاده نا به جای توهین آمیز عمدی یا نیمه عمدی زبان ترامپ با رییس جمهور اوکراین نشان داد که او فقط به منابع مالی و معدنی اوکراین می اندیشد .
ترامپ سیاستمداری است که هدفش کنترل دنیا و اکراین است دیوانه ای که خود را صاحب دنیا می داند و بیشتر به قانون جنگل اعتقاد دارد تا اصول پذیرفته شده سازمانهای حقوق بشر و بین الملل .
از ژان ژاک روسو تا استالین و هیتلر، همگی سیاست مدارانی بودند که معنای دیپلماسی و قراردادهای اجتماعی و بین المللی وکلمات مذاکره و اصول مذاکره را می دانستند و تجویز و به آن عمل کرده اند؛ کسانی نیز بودند در تاریخ که سعی در آزادسازی انسان و احترام به کرامت او داشته اند و احترام به زبان مذاکره با حفظ کرامت ملتها را توصیه و به آن عمل کرده اند.
روش مذاکره ترامپ و تمسخر او نسبت به رییس جمهور اکراین از حیث کت و شلوار نشان داد که ترامپ دچار تکبر و استکبار عقلی و ذهنی است و همه را در اروپا و ایران و روسیه و اسراییل مطیع خویش می خواهد کاربرد کلمات ترامپ در صحبتهای با زلسنکی گاهی اغوایی و گاهی اقناعی با زبان مسموم سازی واژگانی چون دموکراسی، عدالت، آزادی، برابری و صلح بود …
البته باید دانست در قلمرو سیاست، دین و فلسفه و تقریباً در تمامی حوزه های دیگر بایدادب دیپلماتیک در آمریکا ، مرده اعلام شود تا زبان ادب مذاکره پاکسازی شود.
ترامپ آن الفاظ مذاکره مبتنی بر ادب سیاسی را کنار گذاشت و به ادبیات غار نشینی و توحش جنگلی روی آورد
در واکنش به چنین اندیشه ای باید تحلیل زبان مذاکره ظهور کند تا شخصیت قماربازی ترامپ و لات محله بودن وی آشکار گردد. این رویکرد سبب خواهد شد، بسیاری از اصول و ارزشهایی را که ترامپ سعی به دور انداختن آن دارد به جایگاه اصلیش باز گردد و احترام در گفتگوی سیاسی بین المللی مخصوصا در مقابل رسانه ها ، دوباره روی کار آید
تحلیل واژه های ترامپ در این مذاکره این فرهنگ را در عرصه بین الملل ایجاد خواهد کرد که چگونه واژه های مذاکره با نماینده یک کشور را به کار ببرند و این که واژه ها و نحوه رفتار سیاسی در عرصه بین الملل چه قسم معنایی دارند.
ارتقای قدر کلام و زبان و به طور کلی ادبیات،سیاسی در عرصه مذاکره دولتها باید با ادب همراه باشد چرا که ادب مرد به از دولت اوست . گفتمان سیاسی مودبانه به واقع گفتمان سیاسی صحیح است . اگرچه آمیزش ادبیات و سیاست از سده های پیش از میلاد مسیح مورد توجه قرار گرفته بود و مسئله ای نبود که در سده های اخیر کشف یا مطرح شده باشد.
در تعریف ارسطو از سیاست و نیز در رویه سوفسطائیان، آمیزش سیاست و ادبیات را می توان دید. ارسطو انسان را موجودی سیاسی تعریف می کند. مطمئناً سیاست بدون زبان انجام پذیر نبوده و کاربست زبان در هیأت گروههای اجتماعی به سیاست (‌به معنی موسع آن) ختم می شود.
سنت سخنوری در مذاکره با تحقیر ادبیات ترامپ و آمریکا با دنیا منجر به تربیت سخنورانی سیاسی خواهد شد که وظایف سیاسی را برعهده دارند. یعنی سخنوری در یونان قدیم به مثابه نوعی آموزش سیاسی بود و از سوی دیگر ابزاری نیز برای به نقد کشانیدن رفتار سیاسی فراهم می ساخت
،زبان صحیح و مودبانه در مذاکره بین المللی موهبتی انحصاری برای انسان است و زبان کلید درک انسان است و کنترل زبان ، کنترل انسان است که ترامپ چنین کنترلی نداشت . از این رو امروز ترامپ نشان داد که فقط منابع معدنی اکراین را میخواهد و نه تنها برای سرزمین، غذا و موادخام، بلکه بیش از همه برای تجارتش می کوشد نه برای فرهنگ و زبان دیپلماسی .
رابطه زبان دیپلماسی با جامعه و زندگی بین المللی از جهت تأثیری که بر موفقیت های دولتها دارد و نیز از جهت رابطه ای که با حقوق ملتها دارد، باید مورد توجه دانشمندان عرصه سیاست قرار گیرد . نقش نحوه ادبیات سیاسی مذاکره ترامپ به این صورت است که همواره او در این زمینه خود را مسلط و با توان فوق العاده تصور می کند که می خواهد به تمام جهان حکومت کند و از آنجاکه تاجر بوده و هست فقط به منافع مادی می اندیشد
کشور هایی که نتوانند از زبان و کلام خوب استفاده کنند، نخواهند توانست با دیگران به خوبی و راحتی رابطه برقرار کنند؛ اینان در دنیای سیاست و اقتصاد و فرهنگ توفیقی به دست نخواهند آورد.

با مذاکره نامطلوب و دور از اخلاق ترامپ با رییس جمهور اوکراین در حقوق بین الملل گفتمان ترامپ که دور از اخلاق و ادب دیپلماتیک بود، مورد توجه قرار گرفته است. گفته می شود، یکی از نشانه های سلطه حکومتهای مستبد بر سایر کشورها این است که در اغلب جوامع و محافل و مجالس بعضی سیاستمداران همچون ترامپ سخن نمایندگان سایر کشورها را قطع می کنند و عملاً رهبری زبان را برعهده می گیرند. سخن نگفتن را توسط رییس جمهور اوکراین نباید با سکوت یکی گرفت. اغلب سخن نگفتن وی به این دلیل بود که ترامپ با تندخویی این حق را از وی سلب می نمود
خلاصه اینکه رهبران یک جامعه نماد فرهنگ مردم آن کشور هستند و ترامپ با این نحوه مذاکره نشان داد که از فرهنگ مذاکره به دور است و شایسته احترام نخواهد بود

payamgooyesemnan