دو عید مردم ایران‌زمین در محاصره فقر و ناداری!

یادداشت روز به قلم ابوالقاسم کواکبیان؛

دو عید مردم ایران‌زمین در محاصره فقر و ناداری!

در تقویم سال جدید، تقارن دو عید در نزد ایرانیان ارزش ویژه دارد؛ عید فطر که در پایان ماه مبارک رمضان است و در این ماه مقدسِ بندگی، درهای رحمت به روی همۀ انسان‌های پاک‌طینت باز است و به یمن نزول قرآن مجید، خداوند گناهان توبه‌کنندگان را می‌بخشد و عید نوروز که بهار طبیعت و آغاز رویش و زایش باغ و بوستان و شروع سال شمسی و جشنی قدیمی است که از ایران باستان به ارث رسیده است.
بدیهی است این دو عید مذهبی و ملی می‌توانست جزء بهترین ایام عمر ما ایرانیان محسوب شود که در ضمنِ عبودیت در درگاه خداوند سبحان، فرارسیدن سال نو را جشن بگیریم؛ ولی متأسفانه از بد روزگار و عملکرد ناصحیح دولتمردان و به‌ویژه مشکلاتی که بیگانگان برای این مردم مهربان و خداپرست درست کردند، سالی بد برای مردم رقم خورده؛ به‌طوری‌که گرانی آن‌چنان حلقوم مردم کم‌درآمد را فشار داده که عن‌قریب آنان را از پای درمی‌آورد.
در آغاز سالی که کارمندان و بازنشستگان به ارزش فقط نیم گرم طلا، عیدی دریافت کرده‌اند و قرار است فقط ۲۰درصد به حقوق آنان اضافه شود و همچنین اقلام خوراکی آنان، از آجیل و شیرینی گرفته تا برنج و لوبیاچیتی، از سیب‌زمینی و سبزیجات گرفته تا لباس و کفش نو برای کودکان و نوجوانان، بعضاً تا ۲۰۰درصد افزایش یافته، به‌راستی کدام حقوق‌بگیر عادی توانایی خرید آجیل کیلویی بیش از یک‌میلیون تومان را دارد و آنانی که اعتقاد داشتند دلار نقشی در زندگی مردم ندارد، شاید فهمیده باشند چه اثر نابهنجاری در روند عادی زندگی مردم گذاشته؛ چون در همین چند ماه که قیمت دلار قریب دوبرابر شده است، قیمت اکثر کالاهای مصرفی مردم نیز بیش از دوبرابر شده است.
خوانندگان گرامی نیک می‌دانند که دولت با سلاح وفاق به میدان آمد؛ اما طوری شد که اعضای مجلسی که اقلیت رأی مردم را داشتند و بعضاً با آرای کمتر از ۱۰درصد افراد واجدالشرایط بر کرسی قانون‌گذاری تکیه زده بودند و اکثرشان اعضای جبهۀ پایداری یا طرف‌داران قالیباف بودند، قبل‌از شش ماه، انتقام سختی از دولت گرفتند و مهم‌ترین وزیرش را از کار برکنار کردند.
آیا واقعاً با وفاق و همدلی، امکان فراهم‌کردن زندگی بهتر برای مردم نبود؟ جالب است همۀ نمایندگان و حتی دولتمردان از کمبودها و سختی‌ها صحبت می‌کنند و انگار مردم رأی داده‌اند تا گوش‌به‌فرمان نمایندگان باشند! برای مثال، می‌گویند «برق کمتر مصرف کنید!» یا «در مقابلِ سوءتغذیۀ فرزندانتان بی‌اعتنا باشید!» یا به بیماران فرمایش می‌کنند «دارو مصرف نکنید!» شاید خیلی برایشان مهم نیست بمیریم!
آیا نمایندگان مردم اطلاع نداشتند که تحریم حداکثری چه بلایی سر اقتصاد آورده؟ آیا آنان بی‌اطلاع بودند که پولِ همان اندک نفتی که فروخته بودیم، نزد کشورهایی چون قطر، ترکیه، عراق و دیگر کشورهاست؟ آیا آنانی که گفت‌وگو و مذاکره را تابو می‌دانند، ندیدند چگونه زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، چهرۀ ترامپ را به جهانیان نشان داد و بلافاصله اروپاییان از او استقبال کردند و برای همراهی با او پیش‌قدم شدند؟ آیا نمایندگان ما هنوز متوجه نشده‌اند که فردی مثل پوتین به‌راحتیِ خوردن یک لیوان آب برای منافع ملی خود با ترامپِ کاسبکار معامله می‌کند؟
شوربختانه در کشوری زندگی می‌کنیم که همه از همدیگر طلبکار هستند؛ برای مثال، برخی از امامان جمعه با اینکه مردم را به تقوا دعوت می‌کنند، کمتر پیش آمده راهکاری ارائه کنند تا کشور به‌سمت توسعه برود و مردم کمتر دچار مشکلات عدیدۀ اقتصادی و معیشتی باشند یا نمایندگان مجلس صحن مجلس را با کف خیابان اشتباه می‌گیرند و به‌جای اینکه درصدد ارائۀ راهکار و قوانینی باشند که رهنمودهای مقام رهبری برای جهش تولید و اقتصاد پویا را محقق کنند، به فکر تحقق اهداف جناح خود هستند.
آقایان نماینده، آیا شما اطلاع دارید زیرساخت‌های کشور اعم از دستگاه‌های تولید برق و پالایشگاه‌های نفت و جاده‌های کشور اعم از ریلی و راه‌های شوسه نیاز مبرم به بازسازی و بهسازی دارند؟ آیا می‌دانید اکثر استان‌ها با بی‌آبی دست‌وپنجه نرم می‌کنند؟ عن‌قریب در تابستان سال آینده مردم با مشکلاتی درخصوص حیاتی‌ترین نیاز خود روبه‌رو خواهند شد؛ با اینکه ما در دو سوی کشور خود صاحب دریا و آب‌های بی‌کران هستیم. آقایان نماینده، آیا از مردم رأی گرفتید تا مخالفان خود را بی‌شرف قلمداد کنید؟!
به‌هرحال نگارنده گرچه به دولت پزشکیان نقد دارد، گفتنی است سایرین در بروز این‌همه مشکل پیش‌آمده مبرا نیستند و توصیه می‌شود همۀ کسانی که خود را ناصح مردم می‌دانند،
دل‌سوز آنان باشند و در پی ساختن ایرانی آباد با مردمِ سرشار از نشاط و جوانانی پویا باشند و دراین‌میان، مجلس ما با تصویب قوانینی، زمینۀ بهره‌برداری از نیروی لایزال جوانان و ثروت‌های خدادادی کشور را فراهم کند.

payamgooyesemnan