آقای رییس جمهور؛ نگذار به این برسیم، کاش نمی آمدی!

یادداشت روز به قلم جواد میرحاج؛

آقای رییس جمهور؛ نگذار به این برسیم، کاش نمی آمدی!

این روزها اگر بخواهی به فرد یا افرادی با کمترین ضریب هوشی و خردمندی بگویی مشکلات فعلی کشور ناشی از عملکرد این دولت است، نه تنها نمی‌پذیرند، بلکه ممکن است گوینده را عاری از عقل و فهم اجتماعی و سیاسی به حساب آورند.
به راستی اگر دکتر پزشکیان ناکارآمد ترین و نالایق ترین افراد را هم به عنوان اعضای دولت به کار میگرفت، تجمیع این همه مصیبت و گرفتاری ممکن بود؟!
اما حالا که چند ماهی از انتخاب رییس جمهور گذشته و او تقریبا هیچ کار مفید و قابل بیانی انجام نداده، به این فکر می کنم که اگر او نمی آمد چه می‌شد؟
اگر چه در زمان انتخابات، مکرر نوشتم که انتظار معجزه از پزشکیان وکن فیکون! کردن اوضاع کشور تقریبا توقعی غیر عقلانی است،
اما این روزها که حاصل تمام ندانم کاری ها یک جا دارد برسر دولت تلنبار می‌شود، به این می اندیشم شاید آن حدود پنجاه درصدی که اصلا در انتخابات شرکت نکردند، بهتر متوجه اوضاع بودند.
اما چه کنیم که بنای ما خاموش کردن چراغ امید ملتی رنج دیده نبود. بنده و تقریبا همه کسانی که در انتخابات فعال بودیم و به امید تغییر اوضاع به پزشکیان رای دادیم، کور سوی امیدی را تجسم میکردیم که شاید این دولت بتواند قدمی هر چند ناچیز در اصلاح امور بردارد.
متاسفانه این روزها که تورم و گرانی امان مردم را بریده و دشمن بیرونی کشور را به سان طعمه ی آماده دریده شدن می پندارد، هنوز پزشکیان سخن از حل مشکل در داخل و لزوم اتحاد همه جانبه همه قوا و مسولان را تنها راه حل خروج از بحران می‌داند.
اما طایفه و تفکری که سال‌هاست چشم بر واقعیت ها بسته اند، در شرایط بغرنج فعلی، کماکان بر طبل جناحی کردن امور در کشور می‌زنند و غرق در اوهام، به دنبال پیدا کردن مقصر در ناکجا آباد میگردند.
خدا و خلق خدا نیک میدانند که اینان ذره ای دلشان برای تمامیت وطن نسوخته و آنچه برایشان مهم است، پیاده کردن منویات متوهمانه خودشان است و به قولی تبدیل ایران به غزه ای دیگر!
در این حال شاید کمترین انتظار ملت از رییس جمهور، سخن گفتن از روی صدق و بیان حقایق موجود است.
درحالی که مردم منتظرند تا کمترین کار از طرف دولت و رییس آن که بیان بخشی از حقایق موجود کشور است، به سمع و نظر همگان برسد، طماعان قدرت اما بیکار ننشسته و با اجرای طرح های کلیشه ای، استیضاح فلان وزیر و بهمان، مسئول نمک بر زخم ناسور ملت پاشید اند.
چند روزی به شروع ماه رمضان و بعد از آن هم عید نوروز نمانده. در این روزها که باید شادی و سرور ملی و مذهبی از ظواهر جامعه تبلور یابد، اما با اجتماع و مردمی به شدت افسرده روبرو هستیم که انگار حوصله خودشان را هم ندارند.
معتقدم در این شرایط، کار از حرف درمانی و وعده و وعید به ملت گذشته؛ اما این کمترین انتظار از دکتر پزشکیان است که در گفتگویی شفاف با ملت، برخی از عمده دلایل بحران واقع شده در کشور را عیان نماید؛ اگرچه عمده ملت بر این امر واقفند، اما سخن گفتن شفاف و رسا با ملت، این بهانه را از دست خناسانی که بنا دارند تمام کاسه کوزه ها را بر سر این دولت شکسته و کور سوی امید ملت را خاموش نمایند، خواهد گرفت.
صداقت بی مسامحه از طرف پزشکیان با مردم حداقل وظیفه ای است که بر عهده وی می باشد.
در غیر این صورت باید گفت آقای پزشکیان کاش نمی آمدی!
و همان تفکر کما قبل عنان امور را به دست میگرفت.

payamgooyesemnan