آقای استاندار!مدیران دولت رییسی در برزخ به سر می‌برند؛ تکلیف را یکسره کنید!

یادداشت روز به قلم سید محمد نجاتی؛

آقای استاندار!مدیران دولت رییسی در برزخ به سر می‌برند؛ تکلیف را یکسره کنید!

رفته‌رفته به پایان دو ماه اول از فعالیت وحضور استاندار جدید سمنان نزدیک می‌شویم؛ همان دوماهی که می‌تواند نشانه‌های موفقیت یا عدم موفقیت یک مدیر را به نمایش بگذارد. بسیاری بر این باورند که میزان موفقیت یک مدیر به این دو ماه اولیه بستگی دارد و اگر مدیری توان تغییر، تصمیم‌گیری و اقتدار داشته باشد، این مدت زمان برای شناخت ساختار و نیروی انسانی مورد نیاز برای پیشبرد برنامه‌ها کافی است

با گذشت قریب ۵ ماه از روی کار آمدن کابینه دولت پزشکیان و دو ماه از استقرار استاندار جدید سمنان، آهنگ تغییرات مدیریتی استان کند است؛ وضعیتی که شرایط برزخی برای مدیران به دنبال داشته و آن‌ها در بلاتکلیفی قرار دارند. تاکنون تنها معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی، مدیرکل حوزه استاندار، روابط عمومی و حراست منصوب شده‌اند و عملاً مجموعه ارشد استان در دولت جدید هنوز به سامان نرسیده است. در سطح فرمانداری‌ها و مدیریت دستگاه‌های اجرایی استان نیز تغییرات چندانی صورت نگرفته است.

این وضعیت، موجی از بی‌انگیزگی در میان مدیران ایجاد کرده است، بویژه آن دسته از مدیرانی که با سابقه عملکرد ضعیف‌شان متوجه شده‌اند که حتی در چارچوب شعار «وفاق» دولت هم جایی برایشان باقی نمانده و ادامه حضورشان فقط به ضرر مردم و دولت تمام خواهد شد.
واقعیت این است که محدودیت‌های دولت جدید در انتصابات، بیشتر از دولت قبل است؛ از دشواری‌های استعلام‌ها گرفته تا مدیرانی که به شعار «وفاق» دلخوش شده‌اند، در حالی که در ستادهای رقیب رئیس‌جمهور فعالیت کرده و اکنون امید به بقا دارند. این شرایط و رویکرد خالص‌سازی نیروهای دولت سابق، فرآیند انتصاب چهره‌های جدید را با چالش‌های فراوانی مواجه کرده است. با این حال، اگرچه روی کار آمدن دولت جدید امیدهایی برای تغییرات و بهبود وضعیت به همراه داشته، اما در عمل هنوز رکود و بی‌انگیزگی بر دستگاه‌های اجرایی سایه افکنده است.

نکته‌ای که باید به آن توجه داشت این است که به عقیده خیلی از کارشناسان و اهل فن اگر سعید جلیلی در انتخابات ریاست‌جمهوری پیروز شده بود، قطعا تغییرات مدیریتی سریع‌تر انجام میشد و مدت زمان این تحولات این‌قدر طولانی نمی‌شد.

تاخیر در این فرایند، فشار بیشتری به مردم وارد کرده و موجب ایجاد وضعیت بلاتکلیفی برای بسیاری از مدیران و مسئولان شده است.

نهایتاً، افکار عمومی و حامیان واقعی دولت انتظار دارند که روند تغییرات مدیریتی، به‌ویژه در سطح فرمانداران و مدیران دستگاه‌های اجرایی، سرعت بگیرد. حتی اگر تصمیم به ابقای برخی مدیران باشد، این موضوع باید هر چه زودتر انجام گیرد تا بار تغییرات مدیریتی در استان کاسته شده و اولویت‌های توسعه‌ای استان از آب شرب و درمان تا راه و راه‌آهن، از وضعیت سرمایه‌گذاری و … با جدیت بیشتری پیگیری شود.

محمدجواد کولیوند، به عنوان استاندار سمنان، حضور امیدوارکننده‌ای داشت. او در بدو ورود به عنوان نماینده عالی دولت، مدیران زیرمجموعه و حوزه‌های مختلف را به حضور پذیرفت و در جلسات متعدد از وضعیت و داشته‌های استان مطلع شد.
اگرچه در این مدت چند انتخاب محدود صورت گرفته، اما وعده‌های اصلی هنوز تحقق نیافته است و بسیاری از مدیران همچنان در بلاتکلیفی به سر می‌برند.

در این وضعیت، بسیاری از مدیران به جای تلاش برای اثبات توانمندی‌های خود، در تلاشند تا از طریق رایزنی‌ها، موقعیت خود را حفظ کنند. این شرایط باعث شده که ساختار اداری استان در وضعیت برزخی قرار گیرد و اگر تدبیری برای آن اندیشیده نشود، دود این بلاتکلیفی نه تنها به چشم مردم، بلکه به چشم دولت وفاق ملی نیز خواهد رفت.

در این رابطه، شناسایی ،استفاده و بهره گیری از مدیران و نیروهای توانمند بومی که به هردلیلی در حاشیه قرار دارند، بسیار ضروری است. این افراد می‌توانند با تخصص و تجربه‌ خود، در سرعت‌بخشی به فرآیند تغییرات و بهبود وضعیت استان نقش مؤثری ایفا نمایند . کسانی که در گوشه‌ و کنار استان منتظر فرصت هستند، می‌توانند در صورت شناسایی، به‌عنوان کاتالیزورهای تحولات مثبت عمل کنند.

با آمدن دولت وفاق و شخصیت متفاوت مسعود پزشکیان نسبت به سایر روسای‌جمهور، بارقه‌هایی از امید در میان مردم مشاهده شد. اما بن‌بست در ساختار اداری و تلاش برخی برای ابقای خود در کرسی‌های مدیریتی و فشار نمایندگان برای معرفی همفکرانشان، سیر تغییرات را متوقف کرده است. اگر این روند ادامه یابد، حمایت افکار عمومی از محمدجواد کولیوند به تدریج کاهش خواهد یافت.
در حالی که تغییرات در استان سمنان به بن‌بست خورده، استانداران دولت وفاق در سایر استان‌ها تغییر معاونان استاندار را به پایان رسانده و به فرمانداران و مدیران کل رسیده‌اند.
در این میان، معاونت عمرانی استانداری سمنان که یکی از ارکان مهم و مؤثر در توسعه استان است، هنوز بلاتکلیف است. این بلاتکلیفی، به معنای بلاتکلیفی در کل سیستم توسعه‌ای استان است. با وجود اهمیت حوزه معاونت عمرانی، پس از رفتن حمیدی، این حوزه دچار رکود و بحران شده و هنوز جایگزینی برای او معرفی نشده است.
استان سمنان در حال حاضر به یک معاون عمرانی نیاز دارد که علاوه بر داشتن ارتباطات وسیع، با وزارت‌خانه‌ها و سازمان‌های مختلف آشنا بوده و تجربه لازم برای جذب اعتبارات را داشته باشد. اما همچنان مدیران دستگاه‌های اجرایی استان از بی‌تصمیمی و بلاتکلیفی رنج می‌برند.

در همین رابطه یکی از مدیران کل استانی در گفتگویی خصوصی ودو نفره ، دلیل بسیاری از انتقادات به حوزه عملکردش را موانع ایجاد شده توسط معاون خود دانست و افزود: «طبق بخشنامه‌های جدید، امکان تغییر مدیران و معاونان تا زمان تعیین مدیران دولت جدید وجود ندارد. معاون هم از این ضعف مطلع است و به همین دلیل همکاری لازم را نمی‌کند.»

اما بعد!
گویی در استان سمنان برای انتصاب یک مدیر، باید رضایت همگان جلب شود. واضح است که جلب رضایت همه امکان‌پذیر نیست و معیار اصلی باید کارایی و جلب رضایت مردم باشد. از این رو، انتظار می‌رود استاندار سمنان، آنگونه که خود مدعی است، صرفاً به خواسته نمایندگان توجه نکند و بر اساس منافع مردم عمل کند. طناب پوسیده سیاست را رها کرده و اساس مدیریت استان را بر مبنای شایستگی‌های واقعی بنا کند.

ودر آخر…

وقتی مدیری در وضعیت برزخ و بلاتکلیفی به سر می‌برد، هیچ انگیزه‌ای برای برنامه‌ریزی و کارکردن ندارد. کارکنان و زیرمجموعه‌های او که مدت‌ها در کنار وی مشغول به فعالیت بوده‌اند، بیش از هر فرد دیگری حس بی‌انگیزگی مدیر را درک می‌کنند. در چنین شرایطی، نه دستور مدیر بلاتکلیف اثری بر زیرمجموعه دارد و نه خودش توانایی هدایت تیم را دارد. خسارات ناشی از این وضعیت، نه تنها بر عملکرد نیروها تأثیر منفی می‌گذارد، بلکه اجرای برنامه‌ها را به تأخیر می‌اندازد و در نهایت، منجر به بلاتکلیفی مردم و ارباب رجوع خواهد شد. شاید بتوان گفت که این خسارت‌ها به مراتب بیشتر از دوران قرمز کرونا بر جامعه است.

payamgooyesemnan