فلج شدن بخش صنایع زیر سایه ی سوء مدیریت ها

یادداشت روز به قلم صدیقه رهایی؛

فلج شدن بخش صنایع زیر سایه ی سوء مدیریت ها

کشور ایران به عنوان دومین ذخایر بزرگ گاز دنیا و چهارمین تولید کننده بزرگ گاز در جهان در حال حاضر با کمبود مواجه شده است. وقتی از گوشه و کنار فریاد «زمستان سخت» طنین انداز شد، کسی فکر نمی‌کرد اوضاع در این حد وخیم باشد. با توجه به اینکه در سال های اخیر کمبود برق و قطعی های مکرر آن، صدای مردم و بخش صنایع را درآورده بود، حال امسال صحبت از زمستان سخت با کمبود گاز به میان آمده است. هر چند مطالب متعددی در این خصوص در رسانه ها درج شده است؛ اما از آنجایی که کمبود انرزی می تواند در بخش های مختلف ایجاد مشکل کند لذا نباید حتی لحظه ای از این موضوع غافل شد. با این تفاسیر کارشناسان اما نظرات متفاوتی را بیان کردند؛ آنها معتقدند هزینه‌های انتقال گاز به خانه‌ها، اشتباه مهلکی بوده که کشور را در زمینه انرژی دچار چالش کرده است. آنها بر این عقیده هستند که بعد از انقلاب، دولت بایستی به جای هدر دادن این سرمایه ارزشمند، برق را جهت نیازهای گرمایشی بخش خانگی جایگزین می‌کرد. یک کارشناس انرژی می‌گوید ایران طولانی‌ترین خطوط لوله کشی گاز به خانه‌ها در جهان را دارد. این کارشناس با تاکید بر اینکه ایجاد این حجم از لوله انتقال گاز چیزی حدود ۲۰ تا ۳۰ میلیارد دلار هزینه داشته بر این باور است که به جای این هزینه سرسام‌آور می‌توانستیم برای نیاز خانگی به جای گاز از برق استفاده کنیم. با این اوضاع و شرایط انرژی که روز به روز به مشکلات آن افزوده می شود اما صنایع بیشترین آسیب را از این سوء تدبیرها دیده است. قطع گاز صنایع با هدف قطع نشدن گاز منازل خسارت‌های سنگینی را به بخش صنایع وارد می‌کند. اگر بخواهیم از مشکلات و عوارض سوختن گاز در خانه‌ها که باعث آلودگی هوا و گرمایش بیش از پیش زمین می‌شود و حتی از نظر زیست محیطی نیز مشکلاتی را به وجود می‌آورد بگذریم، خسارات وارده به بخش صنایع قطعا جبران ناپذیر خواهد بود. این در حالی است که کارشناسان معتقدند هزینه انتقال برق به منازل به مراتب کمتر از انتقال گاز بوده است. شاید این سوال پیش بیاید که در حال حاضر کشور با کمبود برق مواجه است؛ اما شبکه‌های عظیم گاز به خانه‌ها میلیاردها دلار هزینه داشته و فاقد توجیه اقتصادی است و قطعاً بهتر بود برای مصارف خانگی از برق و شبکه‌های برق که قبلاً توسعه یافته بود استفاده می‌شد. حال علت عدم اصلاح این وضعیت، هزینه سنگینی است که برای اصلاح حذف زیرساخت‌های قبلی خواهد داشت. در این میان اوضاع به شدت بحرانی است و زمستان سخت بدجوری گریبانگیر صنایع و بخش تولید شده است قبل از اینکه وارد زمستان شویم. البته همه می‌دانیم که این بحران حاصل سال‌ها سال سوء مدیریت و عدم سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های کشور است اینکه اکنون انگشت اتهام به سوی پزشکیان گرفته شده است موضوع چند ماه اخیر نیست به تعبیری اکنون بعد از سال‌ها کف‌گیر ته دیگ خورده است. اما گناه صنایع از این سوء مدیریت‌ها چیست؟ ظاهراً دولتمردان اصلاً به شرایط بحرانی صنایع فکر نکرده و نمی‌کنند. آیا قرار است همچنان هزینه سوء مدیریت‌ها و سوءتدبیرها از جیب کارفرمایان و کارآفرینان پرداخت شود؟ این قطعی‌ها و تعطیلی صنایع آیا دیگر جان و رمقی برای این بخش عظیم و ارزشمند که نیازهای کشور را تامین می‌کند باقی گذاشته است که بخواهند در این انبوه مشکلات اقتصادی تاب آورده و ادامه دهند. با این شرایط بحرانی اما همچنان شاهد اختصاص بودجه‌های کلان به نهادهایی هستیم که دردی از این مشکلات دوا نمی‌کنند. کاش با قطع برخی از این بودجه‌ها و اختصاص آن به بخش انرژی شرایط اسفناک فعلی در این بخش را التیام بخشیم.

payamgooyesemnan