- تمامی تشریفات صدور گواهینامه انجام شده
- از داستایوفسکی تا تنگۀ هرمز؛ تأملی در سخنان اخیر سیدمهدی میرباقری
- عوامل بروز انحرافات دینی در جوامع اسلامی
- میان میدان سیاست و مستطیل سبز؛ تیم ملی، قربانی یا فرصت؟
- سازمان اداری و استخدامی: پرداخت اضافه کاری به کارمندان متوقف نشده است
- اعتراف مجریهای «منوتو» به وضع نکبتبارشان
- دادستان کل کشور: در تمام دنیا مجازات جاسوسی بهویژه در شرایط جنگی سنگین است
- توافق ایران و آمریکا محتمل است ؟
- فتح سکوهای پاراوزنهبرداری جهان توسط بانوی ایرانی/ دو طلای ارزشمند در جیب حسینی
پزشکیان و وفاق و نابسامانی ها !!
یادداشت روز به قلم سید رضا هاشمی؛
پزشکیان و وفاق و نابسامانی ها !!
آقای پزشکیان پس از ریاست جمهوری مداوم از نابسامانی های موجود کشور صادقانه سخن می گوید؛ ولی این سخنان تأسف بار است؛ زیرا هر رییس جمهوری که در ایران بر تخت نشست، گویا تازه به عمق فاجعه پی می برد؛ ولی باز هم به دلیل شعارهایی همچون وفاق و وحدت و همدلی و غیره، ریشهی مشکلات جاری را نادیده می گیرد و یا برای تکیه بر قدرت حاضر به بیان علت این حجم از نابسامانی ها نیست.
شرایط سخت معیشتی مردم و زندگی اقشار مختلف به شکلی است که این روزها مردم کشورمان، در زیر فشار اقتصادی موجود استخوان خرد می کنند. ساختار قدرت در ایران طوری چیده شده که دولت مجبور است برای رای اعتماد وزرا با مجلس و فراتر از مجلس وفاق کند و گرنه باید فاتحه ریاستش را بخواند. رییس جمهور هرگز نمی تواند تلاش کند توازنی بین اعتماد مردم و نهادهای قدرت ایجاد کند. اگر بخواهد مستقل عمل کند باید یک طرف را از دست بدهد و در خصوص آقای پزشکیان همانگونه که پیشبینی میشد، با رویکار آمدن وزیرانی حاصل از وفاق که بیش از اینکه در پی خدمت به مردم باشند، نگران نگاه عالیترین نهادهای نظام به خود هستند و در این میان کاستن از اندوه ملت و معیشتشان لاجرم به فراموشی سپرده خواهد شد و پس از دوره ریاست جمهوری نیز دچار سرنوشت پیشینیان خواهد شد؛ مگر اینکه تا نهایت دوره خویش وفاق کند و تنها به قدرت بیندیشد. مردم این روزها در سختی هستند؛ اما چنین نیست که این گرفتاری ها ناشی از مشکلات فردی و روانشناختی افراد جامعه باشد؛ آنچه این تعادل در زندگی را بر همزده، طوفانهایی است که بیرحمانه از جانب سیاست های مدیران داخلی و دشمنان خارجی میوزند و زندگی عمومی مردم ایران را با تکانهای شدید روبرو میسازند.
خطای بزرگ نهادهای پر قدرت حکومت ایناست که در این اوضاع آشفته، طوفانهای سر سخت بر مردم را نمیبیند و یا نمیخواهند که ببیند و مسئولین طوری سخن میگویند که گویا مسبب همه این بدبختیها و ناترازی ها مردم هستند. میگویند گاز نداریم، برق نداریم، آب نداریم، گوشت و غذای کافی نداریم، پس باید بنزین را گرانکنیم و یا ارزش ریال را بهطور بیسابقهای پایینآوریم. تا با فروش دلار و خالیکردن جیبمردم کاستیهای فعلی کشور اندکی جبرانشود.
خندهآور است که به مردم توصیه می کنند لباس گرم بپوشند و دو درجه کمتر کنند، بنزین مصرف نکنند، تا برق و گاز قطع نشود؛ ولی هرگز از مقامات کشور نمی پرسند که چه بلایی بر سر منابع طبیعی کشور آوردهاند؟ راز چنین نگاه خامی بهمسائل کشور ایناست که جناب پزشکیان جرئت ندارند که از سیاستهای غلط و از راه حلهای تکراری بیثمر حاکمان انتقاد کند و اختیار ندارد حتی به وعده خود هم بدون کسب نظر اصحاب وفاق همچون رفع فیلتر فضای مجازی مستقل و بدون مجوز اصحاب قدرت اقدام کند و یک دکمه رفع فیلتر هم در دست رییس دولت نیست!
رییس جمهور بهعنوان نماینده مردم موظف است به عنوان پاسدار قانون اساسی و حقوق مردم قدرت داشته باشد آیا وضعیت فعلی نشان از حضور رییس جمهور به عنوان نفر دوم و پاسدار قانون اساسی است؟ او حتی نمی تواند به خاطر تکیه به وفاق، کسانی را مورد نقد و پرسش قراردهد که کشور را بهچنین بحران خطرناکی کشاندهاند.
پزشکیان وضعیت معیشت مردم را میبیند، ولی چون میخواهد دچار سرنوشت پیشینیان نشود، لاجرم باید وفاق کند و نمیخواهد از علت اصلی بیانضباطیها ونابسامانیها بگوید.
همین سیاست وفاق برای حفظ قدرت و عدم هر گونه اظهار صریح به فقدان قدرت در قوه مجریه موجب شد مشکلات عمیق تر شود و رئیسجمهوری که میبایست با مدرنترین شیوهها بهجنگ مشکلات برود، قدرت و لوازمی ندارد و ناچار است مردم را کودکانه نصیحت کند که بنزین مصرف نکنید، از خانه بیروننیایید، شبها با لباس گرم بخوابید، به علت گرانی پسته، غصه مصرف کنید و اگر دارو پیدا نکردید، دعا کنید!
برای برون رفت واقعی باید قدرت رییس جمهور به جایگاه مقرر در قانون اساسی باز گردد تا بتواند قدرت دوم در کشور باشد.
لوازم قدرت و ثروت در دستش باشد، حق دخالت در نهادها را داشته باشد.
جنس قدرت این است که رییس جمهور برای حفظ قدرت دعوا نکند و او مجبور است که فقط مردم را نصیحت کند تا مبادا وفاق نهادهای مختلف آسیب ببیند و اصحاب وفاق از رییس جمهور دلگیر شوند. وظیفه رییس جمهور قرار گرفتن در موقعیت رییس کشور است، نه فقط مجری دستورات واصله.
او پاسدار حقوق مردم مندرج در قانون اساسی است و هر کس به حقوق ملت لطمه وارد کند، رییس جمهور است که باید از حق وی دفاع کند چنین جایگاهی در حال حاضر تحت الشعاع شعار وفاق در حال انهدام است.
- لزوم تقویت قدرت خرید خانوارها در برابر تورمِ نجومی پیش از آغاز تابستان
- با سعدی در گلستان : امیدوار بوَد آدمى به خیرِ کسان / مرا به خیرِ تو امّید نیست، شر مرسان
- رای شورای امنیت به بررسی بازگشت تحریم ایران
- صادق زیباکلام بازداشت شد.
- از داستایوفسکی تا تنگۀ هرمز؛ تأملی در سخنان اخیر سیدمهدی میرباقری
- پزشکیان: رهبر شهید تاکید داشتند مساله نه جنگ نه صلح را باید حل کرد
- عوامل بروز انحرافات دینی در جوامع اسلامی
- «شهر خوب، یافتنی نیست؛ ساختنی است»
- میان میدان سیاست و مستطیل سبز؛ تیم ملی، قربانی یا فرصت؟
- باهم بودن


