از کدام ملت سخن می گویید؟!

یادداشت روز به قلم جواد میرحاج؛

از کدام ملت سخن می گویید؟!

واقعیت این است که در شفاف ترین و صادقانه ترین نوع دعوت حاکمیت از ملت، یعنی انتخابات اخیر ریاست جمهوری بیش از پنجاه در صد مردم پاسخ منفی دادند و از مابقی هم اکثریت با انتخاب دکتر پزشکیان به نوعی مخالفت خود را با سیاست های مناقشه آمیز ابراز کردند !

صد البته اثبات این ادعا هیچ نیازی به رمز و اسطرلاب و این جور چیزها ندارد و این روزها در هر جمع کوچک و بزرگی از حضور ملت، مخالفت با بسیاری از روش های حاکمیتی موجود، اظهر من الشمس است!

اما اینکه چرا اقلیتی محدود که طی سال های گذشته همواره رفتار وکردار خود را حق مطلق پنداشته، بنا ندارند، متوجه شوند که اکثریت مردم نسبت به سیاست ها وتفکراتشان علاقه ای نداشته و دل خوشی هم راجع به برنامه هایشان در بین بیشتر مردم  وجود ندارد؛ حکایتی حزین و تعجب بر انگیز است!

واقعا نمی دانم مردم باید با چه زبانی به حضرات تفهیم کنند که روش هایشان مورد تایید اکثریت نیست!

شوربختانه آنچه را که برخی خود حق پنداران این روزها بر آن پای می فشارند، واژه نمایندگی مردم بوده و اینکه اصرار دارند از زبان مردم سخن می گویند، این ماجرا حکایت ملا نصرالدین را به ذهن می آورد که وقتی برای رهایی از آزار کودکان به آنان به دروغ گفت در کوچه بالایی حلوا خیرات میکنند و وقتی کودکان دروغ را باور کرده و به سمت کوچه بالا دویدند، ملا لختی ایستاد و خودش هم شروع به دویدن بدان سو کرده و با خود گفت !نکند واقعا حلوا خیرات کنند؟!

حالا تعدادی از افرادی که ضمن بهره مندی از قانون ناصواب استصواب، با کمترین آرا در جایگاه نمایندگان ملت نشسته اند! خودشان هم باور کرده اند که واقعا نماینده مردمند!

همان ها که در شهرهای بزرگ کشور کمتر از ده درصد آرای مردم را گرفته و حتی یک لحظه هم فکر نکردند که آن جایگاهی که قرار گرفته اند، ممکن است حقشان نباشد؛ امروز با تحکم به رییس جمهور برگزیده ملت امر و نهی میکنند که چه کند و در عین حال بر ادامه روش های به بن بست رسیده گذشته اصرار می ورزند.

غم انگیز تر از حرکات این گونه؛ سناریو هایی است که عده ای با توسل به پاره ای نظر سنجی ها  مطرح می کنند وکماکان بر ادامه همان روش های نخ نما شده پای می فشارند.

در آخرین مدل از این نوع نمایش ها، حکایتی است که از جانب یکی از نظامیان منتشر شده که در آن مدعی شده اند حدود شصت و هشت در صد مردم بر پاسخ به اسراییل عقیده دارند ولو اینکه جنگ شود!!

واقعا مشخص نیست آن موسسه به قول حضرات معتبری که چنین نظر سنجی را انجام داده، از کدام مردم نظر خواسته است؟!

بر اساس آنچه که در اول یادداشت عرض شد، حدود هفتاد تا هشتاد در صد مردم در انتخابات علنا و با صراحت، مخالفت خود را با سیاست های مناقشه بر انگیز اعلام کرده اند؛ چه آن بیش از پنجاه در صدی که اصلا رای ندادند و چه آن افرادی که با دیدن برنامه های تبلیغاتی نامزدها به پزشکیان رای دادند!

در اینجا واقعا این پرسش مطرح می شود که اصرار کنندگان به سیاست های به بن بست خورده، از کدام مردم سخن می گویند؟

اگر مردم از نظر آنها همان اقلیتی است که بی چون و چرا دنباله رو آنانند که دیگر نیاز به نظر خواهی نیست!چون نظرات آن عده قلیل همواره بر یک محور چرخیده است!

اما اگر مردم، همان هشتاد و چند میلیون ایرانی هستند، مثل روز روشن است که با برنامه های خود حق پنداران؛ میانه خوبی ندارند! پس بیایید و خالصانه به رای ملت تمکین کنید؛ و اگر در این موضوع جای بحث می بینند، با یک نظر سنجی از تمام ملت تکلیف خود و دیگران را مشخص نمایید!

کاری که اصلا سخت وغیر ممکن به نظر نمی آید و چه بسا تکلیف ملک و ملت را برای همیشه مشخص خواهد کرد!

payamgooyesemnan