قوانین دست‌ و پاگیر به نفع چه کسانی است؟!!

یادداشت روز به قلم ابوالقاسم کواکبیان؛

قوانین دست‌ و پاگیر به نفع چه کسانی است؟!!

به‌هرروی، در هفته‌ی اخیر لایحه‌ی حمایت از خانواده ازطریق ترویج فرهنگ عفاف و حجاب، پس از مدت‌ها تردد بین مجلس و شورای نگهبان، در پنج فصل و ۷۴ ماده به قانون تبدیل و لازم‌الاجرا شد. بی‌تردید باتوجه‌به مشکلاتی که در مسیر اجرای این قانون وجود دارد، نمی‌توان گفت اجرای این قانون آسان است یا اینکه منافعی برای مردم دارد؛ کما اینکه تاکنون زنان کشورمان برای محجوب‌بودن، به قانون نیازی نداشتند و به‌راستی چرا پس از سپری‌شدن ۴۶ سال از عمر انقلاب و صرف هزینه‌ی کلان و بودجه‌های فرهنگی و حضور ده‌ها هزار نفر از مبلغان دین و مذهب، به جایی رسیده‌ایم که باید با جرائم سنگین و غلاظ شداد، زنان جامعه را وادار به رعایت حجاب کنیم؟ مگر در نظام قبلی که حتی بی‌بندوباری آزاد بود و موانعی برای بی‌حجاب‌بودن وجود نداشت، آن نسلی از زنان که در کنار مردان انقلاب کردند و نظام شاهنشاهی را به نظام جمهوری اسلامی تبدیل کردند، حجاب نداشتند؟ مگر همان زنان نبودند که در جنگ هشت‌ساله با پشتیبانی مردان و در کنار فرزندان خود و اهدای ده‌ها هزار شهید توانستند در برابر صدام و همه‌ی حامیانش به پا خیزند و مانع ازدست‌رفتن حتی یک وجب خاک این مرزوبوم شوند؟ در همین هفته، از یک محله‌ی سمنان به‌نام جهادیه که زادگاه صاحب این قلم است، برای هشتاد تن از شهیدان جنگ یادواره برگزار شده است و چه خاطراتی از مادران دلیر این شهیدان تعریف شد و هنوز هم اگر مادر شهیدی در قید حیات باشد، اسوه‌ی حجاب و عفاف است.
نگارنده به‌خوبی به یاد دارد که قبل از انقلاب، در این محله به تعداد انگشتان یک دست هم زن بدون چادر نمی‌دیدیم؛ بدیهی است در آن زمان هیچ‌گونه اجباری برای حجاب زنان وجود نداشت؛ فقط هدایت و ارشاد مبلغان مذهبی و عالمان دینی و ایمان قلبی مادران ما باعث بود زنی به خود اجازه ندهد بی‌حجاب که هیچ، حتی بدحجاب باشد؛ لذا هم‌اکنون این قانون مطول حجاب مسلماً به نارضایتی و دودستگی بین مردم منجر می‌شود و احتمال ایجاد مشکل برای دخترانی وجود دارد که شاید بی‌گناه در مظان اتهام قرار بگیرند و با یک بار جریمه‌شدن، همه‌ی آبرویشان در خطر باشد و هم به‌طور کلی ایمان خود را از دست بدهند. بسیاری از ادارات و مؤسسات خصوصی و حتی تاکسی‌های اینترنتی نیز که صبح تا شب در پی لقمه‌نانی هستند، محل رنجش و برخورد خواهد بود؛ چرا که مکلف می‌شوند به این بانوان خدمت‌رسانی نکنند!
لذا اگر دست‌اندرکاران با ندانم‌کاری موجب شده‌اند تعدادی از دختران این سرزمین با لج‌بازی، روسری یا شال خود را روی شانه‌شان بیندازند، عالمان دین ما و مؤسسات فرهنگی ما باید از خود سؤال کنند چرا نتوانستند بعد از ۴۶ سال نسلی به وجود بیاورند که به‌طور مطلق تابع دستورات اسلامی باشد و نمایندگان مجلس از خود سؤال کنند که آیا از مردم رأی گرفته‌اند تا به‌جای فراهم‌آوردن آسودگی خیال برای موکلانشان، ترس و دلهره به جانشان بیفکنند از اینکه مبادا به طریقی بابت حجاب دچار مشکل شوند؟
همانانی که برای خرید ابتدایی‌ترین مایحتاج خود دچار مشکل هستند، شاید روزی مجبور شوند ده‌ها میلیون تومان جریمه بدهند و اگر نداشته باشند، از مواهب اجتماعی و قانونی چون اخذ گواهینامه و… محروم می‌شوند. چگونه است هرکس هر خلافی کند، باید دولت منتفع شود؟! برای مثال، اگر کسی گران‌فروشی کند، دولت به‌جای اینکه چندبرابر وجه داده را به آن نگون‌بختی که جنس گران خریده، مسترد گرداند، گران‌فروش را ده‌ها برابر اصل مبلغ جریمه می‌کند! یا همین جریمه‌ی بی‌حجابی؛ چرا باید در کیسه‌ی دولت برود؟! گاهی به نظر می‌رسد برخی از دولتمردان خوش‌حال‌اند که می‌توانند ازاین‌طریق کسری بودجه‌ی خود را تأمین کنند و از این نمد برای خود کلاهی ببافند.
در اینجا باید گفت ازآنجایی‌که اکثر شهروندان با این مصوبه مخالف هستند، لازم است درخصوص این مصوبه تجدیدنظر صورت بگیرد؛ مضافاً اینکه امکان اجرای این قانون بسیار سخت و بعید به نظر می‌رسد. در پایان، نگارنده از نمایندگان مجلس درخواست دارد به‌جای پرداختن به مسائل حاشیه‌ای و مشکل‌آفرین برای مردم، در پی رفع موانع اقتصادی و مشکلات معیشتی باشید و مسئله‌ی حجاب و عفاف را به مرشدان و راهنمایان جامعه واگذارید؛ کما اینکه برای بسیاری از فروع دین چون نماز و روزه و…، این مبلغان هستند که باید جوانان را به‎سمت احکام ارشاد کنند. با جریمه‌کردن و آبروریزی، بعید به نظر می‌رسد که دولت بتواند موفق شود و این اقدام جز ارائه‌ی وجهه‌ی بد برای دولت و تحقیر برای مردم و کم‌شدن باور جوانان ما به مسائل مختلف ایمانی و دینی، پیامدی ندارد.

payamgooyesemnan