زنگ خطر کمبود کارگر به صدا درآمده است!

یادداشت روز به قلم مسعود کلاهی؛

زنگ خطر کمبود کارگر به صدا درآمده است!

این روزها وقتی در خیابان های شهر سمنان قدم می گذاری، بر روی تابلوهای تبلیغاتی آگهی های دعوت به همکاری را به وفور خواهید دید. درخواستهایی برای جذب کارگر ساده و متخصص که شرایطی فراتر از قانون کار نیز در آن اعلام شده است. در نگاه اول این اتفاق بسیار رضایت بخش بوده و تلاش برای کاهش بیکاری و رونق تولید دل هر شهروندی را خرسند نمی کند. اتفاقی که در بسیاری از شهرهای کشور، به معضل جدی تبدیل شده است و آمار بالای بیکاری را به همراه دارد. اما اولین سوالی که به ذهن خطور می کند، چرایی نصب آگهی های فراوان در بهترین و گرانترین نقاط شهر، برای جذب نیرو است. چگونه است که برخی آمارها از بیکاری خبر میدهد و آگهی های جذب نیرو کمبود پرسنل را نشان می دهد.
روزهای گذشته هم خبر های عجیب و غریب از مسئولان مختلف استان شنیده‌ایم. کمبود ۱۵ تا ۲۰ هزار نفری نیرو در شهرک های صنعتی استان که توسط رئیس خانه کارگر استان اعلام شد، دلایل آگهی های سطح شهر را مشخص کند. استاندار سمنان هم روز گذشته اعلام کرد برای جذب نیروی کارگر ساده دست نیاز به دیگر استانها دراز کردیم. به نظر می‌رسد در استان با پدیده ای مواجه هستیم که در حین داشتن نرخ بیکاری، کمبود نیرو نیز مشاهده می گردد. به نظر می رسد این وضعیت در دیگر شهرهای صنعت کشور نیز وجود دارد. در حالیکه آمار فارغ التحصیلان بیکار هر روز رو به افزایش است، برخی آمارها از ریزش ۵۰۰ هزار فرصت شغلی به دلیل نبود کارگر ساده خبر می‌دهند.
حاج بابایی رئیس کمیسیون برنامه و بودجه مجلس هم اعلام داشته، از ما مجوز خواستند تا کارگر از کشورهای دیگر بیاوریم. اگر بخواهیم به علل این اتفاق پی ببریم، باید دید تصمیم گیری ها، قوانین و شرایط کاری به کدام سمت پیش می رود؟
طبق آخرین بررسی آماری مرکز آمار ایران و بررسی اشتغال در بخش‌های عمده اقتصادی نشان می‌دهد که در پاییز ۱۴۰۱، بخش خدمات با ۵۱.۱ درصد بیش‌ترین سهم اشتغال را به خود اختصاص داده است. در مراتب بعدی بخش‌های صنعت با ۳۴.۶ درصد و کشاورزی با ۱۴.۳ درصد قرار دارند. آماری که کاهش اشتغال در بخش صنعت را گوشزد می کند.
مجتبی نائلی، رئیس هیات مدیره انجمن ماشین سازان صنایع غذایی هم گفته مشکل جذب کارگر داریم، با وجود اسنپ و تپسی هیچ کارگری حاضر نیست در کارخانه‌ها کار کند. کارگران متخصص ما جذب ترکیه و آلمان می‌شوند.
همچنین تغییر شغل و گرایش کارگران به دلالی سبب شده تا از مشاغل فنی‌تخصصی دست بکشند و روی به مشاغل دیگر بیاورند و شرایط پیش‌رو باعث شده تا کارفرمایان برای تامین نیروی انسانی مورد نیاز خود به روش‌های مختلفی مثل افزایش دستمزد روی بیاورند تا کارگران مورد نیاز خود را استخدام کنند. که آن نیز با توجه به اختلاف زیاد حقوق حداقلی و مخارج زندگی، برای کارفرمایان امکان پذیر نیست.
وقتی حقوق رو طی سه سال حدود ۱۰۰ درصد افزایش می دهیم و بیش از ۲۵۰ درصد تورم به جامعه تحمیل می شود، عدم تناسب خط فقر و حقوق، مشکل ساز می شود و برای گذران زندگی این شغل ها جوابگو نخواهد بود. کسانی که اعتقاد داشتند بالا بردن حقوق کارگر به نسبت تورم باعث کاهش تولید و زیان تولیدکنندگان می گردد، امروز برای تامین کارگر ساده و حتی متخصص چه برنامه ای دارند؟
حال با ایجاد شغل های کاذب و دلالی و خرید و فروش ماشین و طلا و دلار و…چه خواهند کرد؟
امروز سیاست های غلط در قوانین، فاجعه ای را در حال رقم زدن است که هم کارگران، هم تولیدکنندگان و هم جامعه متضرر خواهد شد.
استاندار در حالی از واردات کارگر از دیگر شهرها صحبت می کند که در تامین آب شرب شهروندان فعلی مشکل داریم و تبعات اختلاف فرهنگی و افزایش جمعیت غیربومی بیش از حد آن نیز به آن اضافه خواهد شد.
امروزه زنگ خطر کمبود نیرو به دلیل حقوق غیرمتناسب با مخارج، ایجاد شغل های کاذب و غیر اصولی و دلالی، تغییر فرهنگ شهرها و توقف تولید در صنعت به صدا درآمده است و اگر سریعا چاره اندیشی نگردد، به فاجعه ای مبدل می گردد. باید سریعتر حرف دل کارگران را شنید، معیشت آنها را تأمین کرد و با حمایت از تولیدکننده اجازه افزایش هزینه تولید را نداد. نیروی انسانی گرانبها ترین عنصر هر کارگاه تولیدی است و تعامل در این حوزه، بهترین ها برای رشد و توسعه کشور رقم خواهد زد.

payamgooyesemnan