کارگر و معلم در سال مهار تورم

یادداشت روز به قلم مهران سعادت؛

کارگر و معلم در سال مهار تورم

اردیبهشت ماه مصادف با روز معلم و روز کارگر است. حداقل در ماه اردیبهشت معلمین و کارگران نسیم بهشتی توجه به این دو قشر را احساس می کنند. دو قشر زحمت کشی که عموما به لحاظ اقتصادی مشکلات جدی دارند و مهمترین کابوس آنها تورم است. گرچه اوایل سال درصدی حقوق و دستمزد افزایش می یابد، اما این افزایش در مقابل تورم شدید، ذوب شده و گه گاهی بخار می شود و تشنگی ناشی از آن تا پایان سال رمقی بر این گروه باقی نمی گذارد. امسال که سال مهار تورم و رشد اقتصادی است، قاطبه مردم به ویژه این بخش از جامعه منتظر هستند تا با مهار تورم شرایط برای آنها قابل تحمل شود. جامعه کارگری و جامعه فرهنگی، هم در کوران انقلاب هم در دوران دفاع مقدس و بعد از آن در کنار نظام  بودند. اما به واقع مسئولین و مدیران به مفهموم واقعی کلمه از کارگران و معلمین حمایت  نکردند. هنوز بعد از چهار دهه از پیروزی انقلاب شاهد هستیم جامعه کارگری به حقوق حقه خود نرسیدند.

در حالی وارد ماه دوم سال ۱۴۰۲ شدیم که در سال موسوم به کنترل و مهار تورم شک و شبهه های زیادی در راهبرد های  کنترل تورم افسار گسیخته وجود دارد. سوال های وجود دارد که مردم را به کنترل تورم  امیدوار نمی کند. آیا این تورم افسارگسیخته قابل کنترل است؟ آیا دولت با تیم اقتصادی حاضر توان کنترل تورم را دارد؟  وضعیت اقتصادی فعلی برای کنترل تورم چقدر مناسب است؟ و سوال اساسی این است که تکلیف دلار در سال جاری چیست ؟ آیا دلار زدایی در عرصه بین الملل برای بهبود شرایط اقتصادی موثر خواهد بود؟ اصلا رابطه دلار با سطح قیمت ها و تورم در اقتصاد ایران چقدر است؟ به نظر می رسد تا تکلیف دلار در اقتصاد ایران معلوم نشود کنترل تورم به راحتی و آسانی نخواهد بود. پاسخ بسیاری از این سوال ها در بانک مرکزی است. ریاست بانک مرکزی در ابتدای سال با تبیین کردن سیاست های ارزی می تواند اولین گام محکم را در مهار تورم بردارد تا سایر نهادهای اقتصادی به تبعیت از بانک مرکزی به مهار تورم در سطح میانی و خرد بپردازند. در ادامه، انتظار می رود بخش خصوصی و کسبه جزء نیز در این مسیر همراهی و همیاری نمایند.

در قانون اساسی حمایت از اقشار زحمت کش در راس امور بود، اما آنچه امروز شاهد هستیم این است که بخش رانت خوار و سرمایه دار کاذب ( نه سرمایه داران مولد و مفید) از کارگران و مصرف کنندگان بهره کشی می کنند نمونه بارز آن در جلسه استیضاح وزیر صمت مطرح بود. علی رغم شعار ها و مصوبات زیاد در خصوص خودرو هنوز مافیای خودرو با بیشترین قیمت کمترین کیفیت خودرو را با منت در اختیار مصرف کننگان قرار می دهند.  این امر نشان می دهد که بر خلاف ایده آل های انقلاب عمل کردیم. در عمل به جای حمایت از قشر کارگری و فرهنگی از قشر رانت خوار حمایت می شود. جای که وزیر و حتی رییس جمهور هم به طور غیر مستقیم اشاره می کنند که حریف مافیای خودرو نمی شود. سوال اینجاست در حالی که در منطقه از حقوق مردم مظلوم در خاورمیانه دفاع می کنیم چرا نباید از حقوق مردم بی دفاع در مقابل تورم و مافیا دفاع کنیم؟

اکنون که دولت مردمی بر سر کار است چرا از حقوق مردم دفاع نمی کند؟ آیا حق مردم پراید ۳۰۰ میلیون با کیفیت در حد دوچرخه است؟ کی و چه زمانی دولت به وعده خود عمل خواهد کرد و مردم و بخش کارگری و فرهنگی بدون دغدغه می توانند برای معاش خود برنامه ریزی کنند؟ امروز تورم شرایط را برای مردم سخت و دشوار کرده و موقعیت را برای رانت خوارن ایده آل نموده است. برای اینکه بخش کارگری و فرهنگی بتوانند از حقوق خود دفاع کنند و منافع این بخش را تامین کنند، پیشنهاد می شود که این دو گروه از جامعه در حوزه سیاسی فعال شوند. در تعداد زیادی از کشور جهان احزاب کارگری در مجلس و پارلمان و در هیات دولت حضور پر رنگی دارند و از منافع جامعه هدف خود به خوبی دفاع کنند. در ایران این کمبود و فقدان وجود دارد و خانه کارگر توان تحرک و نفوذ لازم را برای تامین منافع کارگری ندارد. لازم است خانه کارگر هم به لحاظ توان اقتصادی و سیاسی یک تحرک جدی از خود نشان دهد. به نظر می رسد با رویه قبلی در نهاد های کارگری تغییرات معنی دار در رفاه کارگری رخ ندهد. امسال که سال انتخابات مجلس هست، کارگران می توانند با فرستادن نمایندگان شایسته کارگری به مجلس بعدی شرایط جدیدی را برای کارگران جامعه رقم بزنند. نهایتا باید گفت: چاره کارگران وحدت و همکاری است.

payamgooyesemnan