نگاهی متفاوت بر تصادفات جاده های استان!

یادداشت روز به قلم روح اله ساعدی؛

نگاهی متفاوت بر تصادفات جاده های استان!

هر چند که به دفعات در همین روزنامه پیام استان در مورد افزایش آمار تصادفات جاده ای در استان به عنوان یکی از مهمترین چالش های این خطه کویری مطالب مختلفی به رشته تحریر در آمده است، اما وقوع حادثه و حریق یک دستگاه اتوبوس در محور گردنه آهوان در روزهای گذشته سبب شد تا بار دیگر به این موضوع مهم از زاویه ای دیگر در این مقاله نگریسته شود.

خیلی دور از ذهن نبود که با توجه به افزایش قابل پیش بینی ترددهای جاده ای، پایین آمدن محسوس فرهنگ رانندگی، افزایش بی تابی های شخصی و اجتماعی در مردم، افزایش مشکلات روحی و به تبع آن رشد فزاینده خشم و کاهش تمرکز، کاهش شدید کیفیت محصولات خودرویی تولیدی در داخل، ضعف اعتبارات در حوزه راه ها و وجود نقص های غفلت شده در بعضی از محورهای مواصلاتی، بی توجهی محسوس مسئولین استان به تقویت بسترهای حمل و نقل عمومی و کم سرعتی و حرکت کاملا لاک پشتی در به نتیجه رساندن داستان پرماجرای قطار رویاها و ریل افسانه ها در استان ما سمنان، و البته شاید بسته شدن دست دستگاههای نظارتی متولی امر ترافیک جاده ای از جمله پلیس راه ها در حوزه های حقوقی و قضایی و برطرف نشدن نیاز آنها به چنین حمایت هایی در برخورد شدیدتر و درس آموزتر با متخلف ها، امسال در ایام نوروز، هر روز کامی به شنیدن خبر داغدار شدن خانواده ای و پرپر شدن زن یا مرد، کودک یا بزرگسالی در جاده های مختلف استان از جمله محورهای فرعی علی رغم تمام تعمیرات اندیشیده شده تلخ و تلخ تر کنیم.

بدیهی بود که مسئولین امر با توجه به آمارهای رسانه ای و برای فرار موقت از فشارها، به دفاع جانانه برآیند و مثل همیشه، عامل انسانی را مهم ترین دلیل تصادفات و افزایش تلفات جاده ای تعطیلات نوروزی در جاده های استان اعلام کنند؛ مقوله ای که هرچند در یک برداشت و تحلیل سطحی و کوتاه مدت، شاید عوام را قانع و برای چند روزی، دهان ها را ببندد و ذهن ها را از دلایل اصلی منحرف کند، اما در میان مدت و بلند مدت، بدون شک نه تنها قابل پذیرش نیست بلکه باعث سلب اعتماد مردم و رخت بر بستن حس اقناع اجتماعی در آنها خواهد شد.

واقعیت این است که نه تنها در استان کویری سمنان،بلکه در همه جای کشور و حتی دنیا، مقوله ی تصادفات جاده ای یا غیرجاده ای، یک زنجیره ی به هم پیوسته از مجموعه ای دلایل، زمینه ها، و عامل هاست. بی دقتی راننده، بی مبالاتی او در فرهنگ رانندگی، عدم توجه به خستگی هایش، یا هر چیز دیگری، تنها یک عامل از دهها عامل این زنجیره ی مرگ است. در جاده ای که از هر گونه استاندارد برای یک رانندگی سالم و بی خطر به دور است، از خودرویی که هیچ اعتماد و اطمینانی برای کارگر آمدن سیستم ترمز یا قوت شاسی یا عمل کردن به موقع گیربکس و حفاظت بی چون و چرای کیسه های هوا از سرنشینان وجود ندارد، از فرهنگ به منجلاب کشیده شده ی رانندگی که همان اندکش هم نه توسط رسانه ها و نه توسط دستگاههای آموزشی و نه توسط متولیان امر فرهنگ سازی در جامعه تبلیغ و تشویق نمی شود! در جامعه ای که به دلیل مشکلات شدید اقتصادی، انواع و اقسامی از افسردگی ها، خواب آلودگی ها و ضعف های بدنی و بی تمرکزی اعصاب، خشم فزاینده و انواعی از لج بازی های اجتماعی با خود ودیگران وجود دارد، در جامعه ای که هزاران هزار میلیارد برای امور غیر ضروری هزینه می شود و برای نصب چند علائم راهنمایی و رانندگی و هشدار و دوربین ثبت پلاک و سرعت و یا افزایش چند گشت بیشتر انتظامی در جاده ها، بودجه ها و اعتبارات یه یکباره به پایان می رسد، نام بردن از عامل انسانی یا مهم ترین علت دو برابری شدن تلفات جاده در استان و کشور را عامل انسانی معرفی کردن، یک شوخی مضحک و غیرقابل قبول است.

برخی جاده های استان وسیع سمنان، همان جاده های مرگی که شاید بسیاری از ما هر روز در آنها تردد می کنیم، درسطح کشور از نگاه کارشناسان، دارای رتبه های اول تا سوم تلفات گیری هستند. آمار تلخ و شگفت انگیز افزایش فوتی های تصادفات در استان، خبر از این می دهد که مدتهاست استان وارد یک فاز جدید از مخاطرات اجتماعی خود شده است. هر چند جلسات ستاد تسهیلات سفر نوروزی به پایان رسید و قطعا از دستگاههای امر در این زمینه تجلیل شده و یا خواهد شد، اما فراموش نکنید که این روزها بخشی از جامعه ی کشور و استان داغدار از دست دادن عزیزانش در همین تصادفات جاده ای اخیر هستند،که امیدواریم حداقل برای یک بار هم که شده، این موضوع مهم و چالش جدی استان را که با جان و آرامش و آسایش مردم عزیزمان، بستگی و همبستگی فراوان دارد، زیر غبار غفلت ها، شعارها، وعده ها و وعیدها، توپ و تَشرهای رسانه خوش حال کن و صورتجلسات رؤیایی و غیرعملیاتی، دفن نکنند و به صورت اساسی، راهکارهای کارشناسی ارائه شده را به مرحله اجرا برسانند.

payamgooyesemnan