یادداشت روز به قلم مسعود کلاهی؛

حفظ کرامت انسانی با رفاه حداقلی

کرامت انسان مفهومی ژرف و پرمحتوا در تفکر انسانی و اسلامی دارد. کرامت امتیازی است که به انسان، به واسطه انسان بودنش، از همان بدو تولد و بدون توجه به دین، فرهنگ، زبان، نژاد، ملیت، مقام، خویشاوندی و قومیت و… اختصاص می یابد. درحقیقت کرامت ذاتی انسان باعث شده تا افراد اجازه یابند از کرامت، آزادی و قابلیت های خود برای ظهور نوآوری در عرصه های مختلف جامعه بهره گیرند. پروردگار خداوند در قرآن کریم می فرمایند: «و ما فرزندان آدم را بسیارگرامی داشتیم….» دراین آیه وآیات و روایات بسیار دیگری برکرامت ذاتی انسان ها تاکید شده است و مبنای حقوق انسان ها در اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز، کرامت ذاتی آن ها می باشد. کرامت انسانی، اکتسابی بوده و در رابطه انسان با خداوند تعریف شدنی است.تعریفی که حفظ حرمت، جایگاه انسانی و شخصیت هر شهروند با هر طرز تفکری را شامل می شود.این روزها حفظ کرامت انسان ها به نوعی با اقتصاد و معیشت آنها نیز گره خورده است و گاه دیدن صحنه های ناگوار این موضوع را تاسف بار جلوه می دهد. نماهایی از سر های فرو رفته در سطل های زباله و شغل های نامتناسب با زنان و کودکان و پیران.

در این بین وظایف دولتمردان و دولت ها بیش از پیش احساس می شود و در لگدمال شدن کرامت انسانی هر ایرانی می تواند یکی از مسئولان را مسبب دانست.کشوری که به استناد  برخی آمار پنجمین کشور ثروتمند از نظر ذخایر منابع طبیعی است و باید شرایطی مطلوب تری را پشت سر بگذارد.

اما خبر این روزهای اخیر توسط رییس سازمان برنامه و بودجه این اتفاقات را ناگوارتر کرد.خبر خرید نان با کارت مخصوص که تعجب همگان را به همراه داشت.مثل همیشه طرح به عنوان حمایت از قشر آسیب پذیر و دهم های پایین مطرح می گردد و فعلا اجرا نمی شود و پس از مدتی احتمالا کل جامعه را در برمی‌گیرد.همچون طرح سهمیه بندی بنزین برای هر کارت ملی و خرید مرغ و تخم مرغ با کارت ملی و حضور در سامانه های دولتی!!

به راستی پس از گذشت ۴ دهه از انقلاب اسلامی، سهمیه بندی نان و بنزین و مرغ و… چه قدر با اهداف اولیه همخوانی دارد؟

شرایط سخت اقتصادی و تحریم های ظالمانه بر هیچ کس پوشیده نیست و درک آن از طرف مردم بارها اتفاق افتاده است.اما انداختن همه ی تقصیرات و مشکلات بر گردن این مشکلات به دور از انصاف است.حتی مشکل تحریم نیز با درایت و تدبیر قابل حل است و اگر مواضع سال های گذشته برخی از مخالفان توافق که امروز حرف از توافق میزنند نبود، شرایط بهتری را در کشور حاکم می کرد.امروز کرامت شهروندان نجیب و پایبند ایران به اندازه ی کارت مخصوص نان و… نیست و ایجاد یک زندگی مناسب و رفاهی معقول، حداقل خواسته ای است که باید برآورده گردد.

شأن و شخصیت ایران و ایرانی بسیار والاست و خدمت در راه رسیدن به این هدف باید یک سرمشق برای هر روز مسئولان باشد. دست بردن در جیب های آنها و توجیهات عجیب و غریب، جز فریب دادن و بی اعتمادی چیزی را به همراه نخواهد داشت و همراهی و همدلی را کاهش می دهد.امروز مردمی که منتظر پول نفت در سر سفره هایشان بودند، خبر برداشتن نان از سفره را هم می شنوند و آن را در قبال کارت مخصوص مشاهده می کنند.اتفاقی که کاملا بی انصافی و اجحاف در حق ایرانی های متمدن است و امیدواریم حتی شاهد مطرح کردن آن هم نباشیم.

در حالی که سال ها به عنوان کشور خودکفا در تولید گندم مطرح بودیم و صادرات آن را نیز انجام می دادیم، امروز باید برای سهمیه نان تصمیم بگیریم. در حالی که صادرات طیور را داشتیم قرار است مرغ دولتی و غیردولتی را مشاهده کنیم و برای بنزین هم دولتی و آزاد را همچنان تجربه کنیم.

امیدواریم این منفعت های این چنینی هر چه سریعتر کنار گذاشته شود و منافع ملت در حفظ شخصیت و کرامت آنها باشد و با فراهم کردن حداقل زندگی رفاهی، هیچ کودک کار و شهروند سر در سطل های زباله را مشاهده نکنیم.

payamgooyesemnan