ضیافت اجباری پسندیده نیست!

یادداشت روز به قلم علی اکبر مختاری؛

ضیافت اجباری پسندیده نیست!

یکی از رسومی که در سالهای گذشته در نهادها و سازمانهای دولتی شکل گرفته بود ضیافت افطاری در ماه رمضان بود. در دستگاههای دولتی به سبب فراوانی درآمدهای نفتی از کیسه بیت المال ریخت و پاش های آن چنانی داشتند و گستردن سفره های رنگین به بهانه برخورداری از ثواب  امری عادی شده بود به هر جهت به سبب کاهش درآمد دولت و کسری بودجه مداوم این رسم ورافتاد و افطاری دادن ممنوع شد. افطاری دادن در مدارس دولتی کماکان ادامه دارد و برخی از خیرین با همکاری اولیا و مربیان مراسم افطاری ساده در مدرسه دارند و برخی مدارس که توانایی مالی بهتری دارند ضیافت افطاری را در رستورانها و تالارها برگزار میکنند. نشستن همه دانش آموزان یک مدرسه از هر قشر و طبقه دور سفره افطاری به جهت برابری و برادری نماد نوع دوستی و عدالت است و در ذهن آنان خاطره های زیبایی ماندگار می شود ولی اجرای چنین مراسمی نباید آنقدر اهمیت داشته باشد که تصمیم انجمن ها به خانوارها تحمیل شود و به جای کمک و مهر ورزی،  اسباب ناراحتی و رنجش والدین گردد.

خبر یکی از موارد ضیافت اجباری در مدارس ابتدایی استان سمنان در هفته اخیر در رسانه پیام گوی سمنان انتشار یافت و پیگیری و تماس اعضای انجمن موجب شد نگارنده این یادداشت را منتشر کند. طبق دعوتنامه ای که والدین یکی از دانش آموزان برای پایگاه خبری فوق الذکر ارسال نموده، از والدین خواسته شده تا مبلغ صد هزار تومان به حساب انجمن اولیا و مربیان واریز شود. و مدیران و انجمن اعلام کردند شرکت در این برنامه و چنین مراسمی اجباری نیست و کاملا اختیاری است. لذا در شرایط بد و تنگنای اقتصادی چنین مواردی تکرار نشود و خانوار ها با چالش افطاری مدارس روبرو نشوند بیان چند نکته حائز اهمیت است.

نکته اول در این خصوص اهمیت این مراسم است که چنانچه مدیران مدرسه و اعضای انجمن توانایی مالی اطعام دانش آموزان را دارند یا در جذب کمکهای مالی از خیرین شرایط مطلوبی دارند میتوانند چنین مراسمی را برگزار کنند وگرنه اجباری نیست که همگی درگیر مراسمی شوند که خانواده های کم بضاعت را تحت فشار قرار دهد و از سویی موجب بدبینی به اجرای مراسمات مذهبی گردد.

مشکل دیگر میزان مبلغی است که در دعوتنامه قید شده است. مدیران و اعضای انجمن وانمود می کنند که اجرای چنین مراسمی به صورت اختیاری بوده و برای والدین اجباری تعیین نشده است. هنگامی که در دعوتنامه مبلغی قید میشود و متن دعوتنامه طوری تنظیم شده که والدین را مکلف میکند که مبلغ قید شده را پرداخت کنند و  در برنامه شرکت کنند دیگر نمیتوان چنین مراسمی را اختیاری نامید. دعوت کردن از دانش آموزان باید با احترام و شایستگی باشد و دعوتنامه با قید شرایط پرداخت زیبنده نیست. چنانچه والدین دانش آموزی به هر جهت نتوانند در چنین مراسمی شرکت کنند دانش آموز در مقایسه خود با دیگر همکلاسی ها دچارتحقیر و سرافکندگی میشود. لذا برنامه ریزیها باید با دقت و توجه به همه شرایط و جوانب کار تصمیم گیری و اجرا شود.

نکته دیگر اینکه برای دانش آموزان مدرسه ابتدایی پسرانه که پایه اول تا آخر آن به سن تکلیف نرسیده و روزه گرفتن بر آنان واجب نیست چرا باید مراسم افطاری گرفت و اگر چنین مراسمی به صورت رایگان باشد میتواند مورد استقبال قرار گیرد وگرنه هر فرد با مبلغ صد هزار تومان میتواند در هر رستورانی یه غذای معمولی میل کند و نیازی نیست که وجه آن را به مدارس بدهد تا ضیافت اجباری داشته باشد.

نکته دیگر که در این گونه مراسمات رخ می دهد دعوت از تعداد کثیری از افراد خارج از کادر مدرسه به عنوان مهمان مراسم است. مهمانی دادن اجباری و حاتم بخشی از کیسه اولیا و دعوت مدیران و کارشناسان برای ارایه رزومه کار پسندیده ای نیست . شکل گیری انجمن اولیا و مربیان برای کمک و حمایت از مدرسه و دانش آموزان است ولی در برخی مواقع عدم توجه به شرایط اولیا و جوزدگی، مدارس را به وضعیت نامطلوبی هدایت میکند.

payamgooyesemnan