فرماندار یا فرمانبر؟!!

دخالت نمایندگان مجلس در امور اجرایی؟!

فرماندار یا فرمانبر؟!!

در دنیای سیاست، یکی از سوالات جنجالی که همواره مطرح می‌شود این است: آیا فرماندار باید به عنوان یک فرمانبر صرفاً تابع دستورات نمایندگان مجلس باشد یا باید به عنوان نماینده دولت در استان، سیاست‌های کلان را اجرا کند؟

در بسیاری از مواقع، ما شاهد این هستیم که نمایندگان مجلس با هدف‌های سیاسی و برای پیشبرد منافع خود، سعی در دخالت در امور اجرایی دارند.

اما باید پرسید؛ آیا واقعاً این نمایندگان می‌توانند از منافع مردم دفاع کنند در حالی که خودشان درگیر بازی‌های سیاسی و چانه‌زنی‌های پشت پرده هستند؟ آیا می‌توان به افرادی که با شعار خدمت به مردم به مجلس راه یافته‌اند اعتماد کرد وقتی که خودشان به دنبال قدرت و نفوذ بیشتر هستند؟

فرماندار، به عنوان نماینده دولت در استان، وظیفه‌اش پیاده‌سازی سیاست‌های کلان و مدیریت اجرایی است.

اما آیا این وظیفه می‌تواند تحت تأثیر فشارهای سیاسی نمایندگان مجلس قرار گیرد؟ اگر فرماندار به جای اجرای سیاست‌های دولت، فقط به دنبال جلب رضایت نمایندگان باشد، آیا این به معنای خیانت به وظیفه‌اش نیست؟ آیا این وضعیت به بی‌ثباتی و عدم هماهنگی در مدیریت اجرایی کشور منجر نمی‌شود؟

در واقع، این یک بازی دو سر باخت برای فرمانداران است! اگر فرماندار بخواهد فقط به عنوان یک فرمانبر عمل کند، نه تنها اعتبار خود را از دست می‌دهد، بلکه مردم نیز از او ناامید خواهند شد.

از سوی دیگر، اگر نمایندگان مجلس به جای نظارت بر عملکرد دولت، در امور اجرایی دخالت کنند، نه تنها اصول قانون اساسی زیر پا گذاشته می‌شود، بلکه منافع عمومی نیز قربانی منافع شخصی و سیاسی خواهد شد.

نمونه بارز این ماجرا را در انتخابات شوراهای شهر و روستا شاهد هستیم.جایی که فرمانداران به عنوان نمایندگان دولت در استان‌ها باید مسئولیت انتخاب اعضای هیئت‌های اجرایی را بر عهده بگیرند.

اما آیا آنها واقعاً این اختیار را دارند؟ یا تحت فشارهای سیاسی و نفوذ نمایندگان قرار می‌گیرند؟ اگر فرمانداران بخواهند افرادی را انتخاب کنند که واقعاً حامی سیاست‌های دولت هستند و زمینه‌ساز مشارکت حداکثری مردم در انتخابات باشند، باید از استقلال کافی برخوردار باشند. اما آیا چنین استقلالی در شرایط کنونی وجود دارد؟

به نظر می‌رسد که در این بازی سیاسی، مردم همواره قربانی می‌شوند. وقتی که نمایندگان مجلس حداقلی با هدف‌های خاص خود، صلاحیت‌ها را رد می‌کنند و فرمانداران تحت فشارهای سیاسی قرار دارند، نتیجه چیزی جز کاهش مشارکت مردم و تضعیف نهادهای محلی نخواهد بود؟!!

بنابراین، می بایست هر دو نهاد – فرمانداری و مجلس – مرزهای اختیارات خود را مشخص کنند و به وظایف خود به درستی عمل کنند و در نهایت، باید از فرمانداران بخواهیم که مستقل عمل کنند و از نمایندگان بخواهیم که به جای دخالت در امور اجرایی، به وظایف نظارتی خود بپردازند، در غیر این صورت، ما تنها شاهد یک آشفتگی سیاسی خواهیم بود که نتیجه‌اش چیزی جز ناکارآمدی و ناامیدی مردم نخواهد بود.

نویسنده: نوید روشنایی

payamgooyesemnan