انتخاب همکاران همسو نه تنها حق، بلکه وظیفه رئیس‌جمهور منتخب است!

سفسطه‌ای به نام انتقام!!!

انتخاب همکاران همسو نه تنها حق، بلکه وظیفه رئیس‌جمهور منتخب است!

این روزها بحث داغ محافل سیاسی و اجتماعی، انتخاب اعضای کابینه و سپس معاونان وزرا و مدیران‌کل و استانی و… است و طبیعتا بازار گمانه‌زنی و شایعات بسیار داغ است.

در این بین اما، جریان اصولگرایی با طرح مطالب سفسطه‌آمیز سعی در استحاله و مصادره به مطلوب دولتی دارد که بطور قطع؛ انتخاب مردمی است که “نه” بزرگی به این جریان گفته‌اند.

جاییکه در جریان انتخابات، اصولگرایان با تمام قوا وارد میدان شدند و دوگانه ادامه دولت رئیسی و بازگشت به اصلاحات را راه انداخت و پاسخ مردم هم، بصورت واضح توقف دولت رئیسی بود.

حال اما، با تعارف شکلات آدم خوب به رئیس‌جمهور منتخب و یا به قول معروف تلاش برای قرار دادن هندوانه زیر بغل پزشکیان، سعی در استحاله دولت و خواسته‌های اکثریت و حفظ مدیران دولت رئیسی دارند.

در این میان هم با طرح سفسطه‌ای با این عنوان که رئیس‌جمهور منتخب نباید از مخالفین سیاسی خود انتقام بگیرد، در پی تثبیت راهبرد سیاسی خود هستند.

اما این مطلب به حدی سفسطه‌آمیز است که در فضای سیاسی بیشتر به جوک و شوخی شبیه است تا یک نطریه.

اولا مباحث سیاسی، صحبت پای بساط سبزی پاک کردن خاله‌ها و عمه‌ها نیست که به سطح فرد تقلیل داده شود، بحث ارائه دو مدل و دو رویکرد کاملا متضاد برای حکمرانی به مردم است که هر کدام ویژگی‌های منحصر به فرد خود را دارد.

یکی از ارتباط همه جانبه با دنیا و مراودات بین‌المللی مثل برجام و FATF و… می‌گوید و دیگری تاکید اغراق‌آمیزی بر داخل و سر ستیز با نظام بین‌الملل دارد، یکی حرف از آزادی‌های اجتماعی و فرهنگی می‌زند و دیگری کل مسائل و نیازهای اجتماعی فرهنگی جامعه را به برداشت همفکران سیاسی‌اش از دین تقلیل می‌دهد، یکی سخن از بکارگیری کارشناسان و نخبگان بر مبنای شایسته‌سالاری می‌راند و دیگری حرف از بکارگیری مومنانِ متعهدِ خالص و…

اینجا حرف از فرد نیست که بحث انتقام و مسائل دروغین اینچنینی مطرح شود، اینجا سخن از نوع نگاه و تفکر دیدگاه است.

اکثریت مردم (فارغ از اکثریت مطلق خاموش) با هر دلیلی به دیدگاه و گفتمانی که توسط پزشکیان طرح شد رای دادند، خب حال چگونه اشخاصی که نظری متفاوت از دیدگاه رئیس‌جمهور منتخب دارند می‌توانند افکار و وعده‌هایش را پیاده‌سازی کنند؟

جالبتر اینکه در انتخابات اخیر بسیاری از مدیران و فعالان اصولگرا نه تنها نظری متفاوت در قبال گفتمان پیروز انتخابات داشتند بلکه در ستادهای رقیب برای شکست دادن این دیدگاه تلاش کردند و خطابه و رجز “هَل مِن مبارز؟”، می‌خواندند.

پر واضح است که وظیفه رئیس‌جمهور منتخب عبور از چنین افرادی برای پیگیری خواسته‌های اکثریتی است که به حرف‌ها و وعده‌هایش رای دادند و باز هم پر واضح است که تعارف، محافظه‌کاری و سازش با جریان مقابل نه تنها اکثریت رای‌دهندگان به پزشکیان را به سمت اکثریت مطلق خاموش سوق خواهد داد؛ بلکه دیر نیست زمانیکه همین بانیان وضع موجود، همانند دولت روحانی (که اکثریت‌شان با همین ترفندها دارای مسئولیت و پست‌های کلیدی بودند)، برای شکست پزشکیان هم رجز بخوانند و ایرادات و مشکلات ناشی از عملکرد خودشان را بر سر وی و مردمی که به زعم آنان، انتخاب غلط داشتند آوار کنند.

بهتر است هم پزشکیان و هم‌تیمی‌هایش از گذشته و سرنوشت دولت روحانی درس بگیرند و هم حضرات به جای دست و پا زدن برا ماندن در قدرت به هر قیمتی و توسل به هر حقه و ریاکاری، با کمال احترام و حفظ شان و عزت نفس‌شان در بیرون از حلقه مدیریتی قرار گیرند و به صورت منصفانه به نقد عملکردها (و نه اشخاص) بپردازند که راه توسعه در همه جوامع همین است و بس.

نویسنده : نوید روشنایی

payamgooyesemnan