یادداشت روز به قلم ابوالقاسم کواکبیان؛

رضایت اکثر مردم مهم است

خدای را سپاس که دولتمردان ما به این نتیجه رسیدند که باید به هر شکل ممکن از تاخت‌وتاز طلا و پول‌های خارجی جلوگیری کرده و افسار یله‌شدۀ قیمت‌ها را بگیرند. هرچند مردم هنوز تحت فشار گرانی بوده و در تهیۀ اقلام موردنیاز خود با سختی مواجه هستند، به‌هرحال سقوط قیمت دلار و سکه با همان سرعت صعود، دریچۀ امیدی برای بهبودی وضع اقتصادی بود. در هر صورت، آنانی که تندروی را پیشۀ خود ساخته بودند، متوجه شدند برای بقای دولت خود و حتی کل نظامِ برآمده از تلاش میلیون‌ها انسان و صدها هزار شهید باید فکر اساسی کنند و متوجه شدند آن راهی که شروع کرده بودند، راهی پرپیچ‌وخم و پر از سنگلاخ بوده و همان گونه که مطرح بود، با نداشتن رابطه با کشورهای جهان و با دلار شصت‌هزار تومانی و سکۀ سی‌وچندمیلیونی عملاً ذهن مردم را بر فروپاشی سوق می‌دادند.
آنان متوجه شدند که باید به رئیس آژانس بین‌المللی اتمی قول بدهند که ایران در پی سلاح اتمی نیست. از طرفی دیپلمات‌های خارجی ما به این نتیجه رسیدند که باید با کشورهای دنیا به‌خصوص کشورهای همسایه رابطۀ دوستانه داشته باشند و هم‌اکنون باید بدانند برای رفاه و آسایش مردم در زمینۀ توافق‌های بین‌المللی مثل FATF، لازم است سر سازگاری داشته باشند. آنان باید بدانند نتیجۀ این تعامل عقلانی، صلح و دوستی است؛ کما اینکه توافق ایران و عربستان که با وساطت چین کمونیست صورت گرفت، توانست بخشی از محدودیت‌های مالی کشورمان را ترمیم کند. از طرفی در برابر عربستان که به‌طور کل تحت نفوذ غرب بود، اندکی استقلال پیدا کند؛ البته دراین‌میان، چین هم بی‌نصیب نماند و توانست در کنار نفوذ خود در منطقه بازار مصرف انرژی را برای یک‌ونیم‌میلیارد نفر جمعیت دنیا تضمین کند.
چندی پیش در جایی مطرح شده بود فروپاشی جامعه مراحلی دارد: از ذهن مردم شروع می‌شود و اقتصاد بیمار به آن کمک می‌کند و نداشتن مقبولیت جهانی نیز می‌تواند اثرگذار باشد. در اینجا نگارنده شاکر خداوند سبحان است که دولتمردان با ورود به کانال درست توانسته‌اند تا حدودی مردم را با خود همدل و هم‌زبان کنند و در پی کسب اعتماد عمومی هستند. ازحیث اقتصادی، ارزش پول ملی ما حدود سی‌درصد بهبود پیدا کرده و ازلحاظ بین‌المللی این روزها تحرکات خوبی برای رابطه با کشورها ازجمله عربستان سعودی، بلاروس، ترکیه و حتی قطر انجام گرفته و آرزوی مردم ایران این است که با همین روند، پول کشورمان به‌اندازۀ نام پرآوازه‌اش ارزش پیدا کند و ارتباط کشورمان با همۀ کشورهای جهان صلح‌آمیز باشد؛ به‌طوری‌که ایرانیان در تمام جهان جایگاه خاص خود را داشته و مردم جهان با روی باز از آنان استقبال کنند و از آن سو میلیاردها انسان از پنج قارۀ جهان برای گردشگری و دیدن این‌همه مواهب خدادادی در نوبت باشند.
بی‌شک آرزوی همۀ ایرانیان این است که به‌طورکلی فقر، چه مطلق چه نسبی، از جامعه ریشه‌کن شود و آن‌چنان پیداکردن کار آسان شود که جوانان ما مخیر باشند تا شغل دل‌خواه خود را انتخاب کنند تا بحث ازدواج و فرزندآوری و تهیۀ مسکن نیز به‌سادگی حل‌وفصل شود و از آن سو، آسیب‌های اجتماعی، از اعتیاد و طلاق گرفته تا روسپی‌گری و تکدی‌گری از جامعۀ اسلامی قابل‌احترام ما رخت بربندد و به‌طور کامل به طاق نسیان سپرده شود؛ کما اینکه سال‌های اولیۀ پس از انقلاب مردم شاد بودند و جوانان به آیندۀ خود امیدوار بودند. قیمت دلار کمتر از صد تومان بود و سکۀ تمام بهار آزادی نهایتاً هزاروپانصد تومان بود. به‌قدری یافتن شغل آسان بود که کارفرمایان برای جذب نیرو باهم رقابت داشته و بعضاً کارشان به پرخاش می‌رسید. مهم‌تر از همه، دل‌بستگی مردم به نظام جمهوری اسلامی بود که برای شرکت در انتخابات صف‌های طولانی تشکیل می‌شد و مساجد مملو از جمعیت بود. برای رفتن به نمازجمعه و پیداکردن جا از هم پیشی می‌گرفتند. اعتیاد بی‌معنا شده بود و حجاب وظیفۀ اختیاری هر زن مسلمانی بود.
در پایان، نگارنده امیدوار است دولت با رویکرد جدید خود ضمن ایجاد رفاه و شادی در جامعه، کاری کند که نیروی کار ارزش پیدا کند و کارفرمایان برای پیداکردن افراد متخصص و کاردان سر از پا نشناسند و به‌طورکلی کارکنان کمیتۀ امداد و بهزیستی آن‌قدر بیکار باشند تا جست‌وجو کنند شاید فردی محتاج البته ناتوان پیدا کنند و به او کمک کنند؛ لذا شرط اصلی تداوم کارِ دولت رضایت اکثر مردم است.

payamgooyesemnan