یادداشت روز به قلم روح اله ساعدی؛

پایان سال و لزوم توجه به امنیت روانی جامعه!

امنیت از مهمترین و جزو اولین و اولویت دارترین نیازهای یک زندگی است. امنیت به دو بخش فیزیکی و روانی تقسیم می شود. امنیت فیزیکی که ظاهر ماجراست و پیچیدگی آن چنانه ای هم ندارد، همان شکل عینی امنیت است، اینکه یک نفر بتواند به راحتی و بدون هیچ دغدغه ای در هر ساعتی از شبانه روز در خیابان راه برود و از هر کوچه پس کوچه ای گذر کند و اینکه یک مسافر نوروزی در استان به راحتی امنیت داشته باشد که شب را در بوستان و پارک چادر بزند و این اطمینان خاطر را داشته باشد که به جهت نظارت های عالیه و فرهنگ غنی حاکم بر جامعه، هیچ اتفاقی برایش نمی افتد و هیچ کس جرأت نمی کند به او نگاه بدی داشته باشد.

اما امنیت روانی که به سادگی امنیت فیزیکی نیست و به جهت پاره ای اتفاقات و حوادث در ابعاد مختلف، نمود عینی تری پیدا می کند و وجودش محرزتر می شود. مثلا گاه فردی واقعا از جانب کسی یا چیزی تهدید نمی شود، ولی همیشه در هراس این تهدید و ارعاب است و فکرش مدام با این اندیشه درگیر می باشد که مبادا اتفاقی رخ بدهد، به همین جهت دغدغه رهایش … نمی کند. اخباری از قبیل قتل های هولناک، اسیدپاشی ها، زورگیری های مسلحانه، رواج باندهای تبهکاری، سرقت، تجاوز، آدم ربایی، نزاع های دسته جمعی، تحصن ها و تجمعات، اغتشاشات و…. در بُعد اجتماعی و خبرهایی همچون پیش بینی افزایش نرخ های احتمالی برای آینده، رشد قیمت ارز و طلا، گرانی مسکن، کمبود برخی اقلام اساسی و پرمصرف در فروشگاه ها مثل گوشت قرمز آنهم در شب عید، عدم عرضه بعضی کالاها در مراکز فروش به علت نگرانی مغازه دارها و…. در بُعد اقتصادی، می توانند به امنیت روانی جامعه خدشه وارد نمایند.

اهمیت امنیت روانی و فیزیکی به صورت توأمان را طی همین چند ماهه اخیر به شدت اکثر آحاد شهروندان هم استانی حس کرده ایم. با ترمز بریدن ارز و قرار گرفتن آن در شیب تند گرانی و افزایش قیمت همه کالاها که نتیجه ای جز کوچکتر شدن سفره های مردم به همراه نداشته از یک طرف و با گسترش دامنه اغتشاشات به اغلب مناطق کشور از دیگر سو، امنیت روانی و فیزیکی جامعه به شدت تحت تأثیر قرار گرفت. اینکه عده ای به خود اجازه می دادند حریم ها را بشکنند و با ضرب و شتم جوانان، عمامه پرانی، کشیدن چادر از سر بانوان مُحَجبه و…به ساحت شخصیتی افراد تجاوز کنند، امنیت خاطر بخش عمدهای از افراد جامعه را تحت الشعاع قرار داده بود و این تصور که هر آن ممکن است توسط عده ای مورد هجوم قرار گیرند، ناآرامی های ذهنی و جسمی را دامن می زد. گرانی کالاها هم که طی چند ماه اخیر باری به هر جهت! به امری بدیهی تبدیل شده و این باور را تقویت کرده است که هیچ دو روز مشابهی را برای قیمت یک کالا نمی توان تکرار کرد، به سهم خود روح و روان مردم را آزار داده است. و حالا پرونده جدید و موضوع مسمومیت های دانش آموزی که چند نمونه آن در مدارس استان سمنان رخ داد که متاسفانه این نگرانی را در خانواده های هم استانی تقویت کرده که حادثه در کمین است و هر آن ممکن است قرعه به نام آنها یا فرزندانشان رقم بخورد و برای اطلاع از وضعیت جسمانی فرزندشان به بیمارستان فراخوانده شوند.

به هر صورت تهدیدات امنیتی که البته درجات آسیب پذیری متفاوتی دارند، می توانند آرامش جامعه را متأثر سازند و تنش ایجاد نمایند و بدون تردید آن چه می تواند بر این اتفاق، خط بُطلان بکشد و امنیت ایجاد کند، چیزی جز اطمینان دادن به جامعه نیست، مردم اگر اطلاعات درست و واقعی را بموقع و قبل از آن که به شایعات آلوده شوند، را مراجع موثق داخلی بشنوند، قطعا برای برخورد و مواجهه با هر اتفاقی خود را آماده می کنند و دیگر نگران نخواهند بود. این همان اصل توجه به روایت اول است که انتظار می رود هر حوزه ای به فراخور اختیارات و وظایف خود به طور ویژه این موضوع را آنهم در روزهای پایانی سال کهنه و در آستانه فرا رسیدن بهار طبیعت و نوروز ملی و باستانی در دستور کار خود قرار دهند.امید است که سال آینده به مراتب بهتر از امسال دستگاههای اجرایی و دست اندرکاران امر اعم از دولت، مجلس و … بتوانند در بعد تقویت امنیت روانی و اجتماعی جامعه بیشتر تلاش کنند.

payamgooyesemnan