یادداشت روز به قلم ابوالقاسم کواکبیان؛

نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

هفتۀ قبل رئیس‌جمهور کشورمان بنا به دعوت رسمی رئیس‌جمهور چین، شی جین پینگ، به آن کشور سفر کرده تا با ارمغان سفر به غول اقتصادی جهان، گشایشی در اقتصاد کشورمان ایجاد شود و با اینکه حدود بیست تفاهم‌نامه بین ما و آنان بسته شد و خوش‌بینانه‌ترین حالت این بود که پس از این سفر، لااقل فعلاً ثباتی اقتصادی در کشورمان به وجود بیاید، متأسفانه در طی این هفته ارزش دلار آمریکا نسبت به زیال ما قریب به نیم‌میلیون‌برابر شد و درحالی‌که روزگاری مهریۀ زنانی حتی با وضع اقتصادی عادی، صدها سکۀ بهار آزادی بود، هم‌اکنون قیمت یک سکه به مرز سی‌میلیون تومان سوق پیدا کرده و در کنار آن، قیمت خودرو، گوشی همراه و اقلام خوراکی چون گوشت، پسته و مغز گردو، عسل و لبنیات، پیاز و… نیز دوبرابر شده و با این رشد سرسام‌آور به نظر می‌رسد علی‌رغم اینکه دولت فعلی که دولت قبلی را غربگرا و ناکارآمد می‌دانست و ادعای دولتمردانش در آن زمان این بود که دلار ۴۲۰۰تومانی بیست‌هزار تومان خریدوفروش می‌شود و گوشتِ مرغ کیلویی سی‌هزار تومان شده و اگر ما بیاییم، با خود ارزانی و فراوانی به همراه می‌آوریم، متأسفانه این دولت مردمی نه تحریم‌ها را کنترل کرده و نه راه گشایشی برای رابطۀ تجاری و اقتصادی با قریب به دویست کشور جهان باز کرده است و مردم ما همچنان در چنبرۀ بد اقتصادی گرفتار هستند و در طلیعۀ آغاز سال نو در تنگنای اقتصادی با مشکلات معیشتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و تنها طی چند روز، قدرت خرید آنان تقریباً به نصف رسیده است.

خوانندگان فهیم ما به‌خوبی آگاه‌اند از قریب به دویست کشور جهان تعداد کمی با ما رابطۀ اقتصادی صحیح دارند و آن تعداد اندکی هم که با ما مراوده دارند، بیشتر در پی منافع خود هستند تا منظورشان کمک به اقتصاد ما باشد و این نشان‌دهندۀ دیپلماسی ضعیف دولتمردان ماست. از اول انقلاب بحث این بود به‌جز رژیم صهیونیستی که سرزمین مسلمانان را غصب کرده و ما آنان را به رسمیت نمی‌شناسیم و آمریکا که از آنان حمایت می‌کند، می‌توانیم با ده‌ها کشور دیگر رابطۀ خوب اقتصادی داشته باشیم و با این خیل عظیم سرمایۀ خدادادی از منابع طبیعی و منابع انسانی کارآمد و جوانان مبتکر، می‌توانیم ازحیث اقتصادی، جزء ده کشور برتر جهان و اولین کشور در خاورمیانه باشیم؛ ولی شوربختانه ما از گذشتۀ دور تاکنون نتوانسته‌ایم به‌نحو شایسته از ظرفیت بالقوۀ خود برای راه‌اندازی و برقراری رابطۀ صحیح اقتصادی با کشورهای جهان، بهره بگیریم و حتی قادر نبوده‌ایم با پانزده کشور اطرافمان که با آن‌ها مرزهای مشترک آبی و خاکی داریم، رابطۀ تجاری مطلوبی برقرار کنیم. ما با هفت کشور اعم از ترکیه، عراق، ارمنستان، پاکستان، افغانستان، آذربایجان و ترکمنستان مرز خاکی و با هشت کشور شامل کویت، امارات، قطر، بحرین، عمان، عربستان، روسیه و قزاقستان مرز آبی داریم که به این ترتیب، حدود پانصدمیلیون نفر از جمعیت جهان در اطرافمان زندگی می‌کنند که متأسفانه برخی از آن‌ها نه‌تنها با ما رابطۀ خوبی ندارند، بلکه گاهی برخلاف منافع ملی ما قدم برمی‌دارند؛ برای مثال، صادرات کشورمان به دو کشور پرجمعیت پاکستان و ترکیه هیچ‌گاه در حد و اندازۀ نام باعظمت ایران نیست.

مردان سیاست خارجی ما می‌بایست تنش‌زدایی را سرلوحۀ کار خود قرار داده و به‌جای دشمن‌دانستن دیگران، راه صلح و آشتی را البته با حفظ عزت و کرامت پیشۀ خود می‌ساختند؛ به‌هرحال، در جهانی زندگی می‌کنیم که در آن، کشورهایی با سلایق مخالف و عقاید متفاوت با ما وجود دارند؛ ولی این دلیل نمی‌شود که همه را دشمن فرض کنیم؛ کما اینکه پیامبر ما برای نشر و گسترش اسلام و بهبود وضعیت مسلمانان بسیار تلاش می‌کردند و در زمان صلح با کفار، با تلاش شبانه‌روزی به عمران و آبادانی می‌پرداختند؛ به‌طوری‌که نرمشی که در برابر شقی‌ترین افراد چون ابوسفیان و سایر کفار به‌ویژه در صلح حدیبیه نشان دادند، باید سرمشقی برای دولتمردان ما باشد.

در پایان، نگارنده مشفقانه از مدیران کشور تقاضا دارد که با تجدیدنظر دررابطه‌با کشورهای دیگر به‌ویژه همسایگان و با استفادۀ درست از ظرفیت داخلی، گرانی را مهار کنند و کاری کنند که لااقل مردم فرودست جامعه در آغاز سال نو دل‌خوش باشند و این شعر حافظ را سرلوحۀ کار خود قرار دهند:

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

payamgooyesemnan