یادداشت روز به قلم ابوالقاسم کواکبیان؛

پتانسیل‌های استان پهناور سمنان

صبح دوشنبۀ هفتۀ جاری رهبر معظم انقلاب در دیدار با تولیدکنندگان و کارآفرینان و فعالان عرصۀ دانش‌بنیان، به رشد اقتصادی توصیۀ اکید کرده و در زمینۀ حل مشکلات معیشتی مردم بیاناتی اظهار داشتند. ایشان به بسیاری از مسائل اقتصادی که مغفول مانده بود، اشاره کردند؛ از مشکلات صنعت و کشاورزی گرفته تا کم‌کاری برخی از مراکز دولتی، از مسئولیت سنگین مدیران گرفته تا لزوم همکاری و همنوایی مردم با آنان، از جوانی جمعیت فعلی ایران گرفته تا کاهش موالید و سالمندشدن جمعیت در آیندۀ نزدیک! درخصوص بیانات ایشان باید گفت به‌طورکلی، کشور ما منابع و ثروت عظیمی دارد؛ ولی شوربختانه از همۀ منابع آن به‌نحو احسن استفاده نشده و نمی‌شود. کشور پهناور ما شامل ۳۱ استان است که اگر از ظرفیت‌های اقتصادیِ تنها یک استان به‌خوبی بهره‌برداری شود، با درآمد آن شاید بتوان کل کشور را اداره کرد؛ ولی علی‌رغم ثروت نهفته در این استان‌ها، بخش عظیم مردم ما با فقر و نداری و مشکلات ناشی از آن، روزگار خود را به‌سختی سپری می‌کنند؛ برای مثال، اگر از ثروت طبیعی استان سمنان با اینکه استانی خشک و کویری محسوب می‌شود، درست استفاده شود، این احتمال وجود دارد که در طی ده سال آینده ازحیث اقتصادی به نقطه‌‌ای برسد که با درآمد سرشار آن بتوان کل کشور را اداره کرد.

در اینجا به بعضی از منابع و سرمایه‌های بالقوۀ استانمان اشاره می‌شود که به‌طور قطع خوانندگان منصف ما گواهی خواهند داد که با استفادۀ درست از آن‌ها، به چه ثروت عظیمی می‌توان رسید. استان سمنان با مساحتی حدود صدهزار کیلومتر مربع و با جمعیتی قریب به هشتصدهزار نفر، وسعتی حدود چهاربرابر استان تهران دارد و شامل هشت شهرستان، بیست شهر، پانزده بخش و سی‌ویک دهستان است.

استان سمنان حدود سه‌میلیارد تن ذخیرۀ معدنی با حدود چهل نوع مواد معدنی شناخته‌شده دارد؛ از گچ و آهک گرفته تا طلا و نقره، از زغال‌سنگ و سیلیس گرفته تا سولفات سدیم و باریت و مواد ارزشمند دیگر. استان سمنان ازحیث سنگ نمک و گچ در رتبۀ اول و ازحیث سایر مواد معدنی در رتبه‌های بالا قرار دارد؛ بنابراین، اگر از این معادن به‌طور صحیح بهره‌برداری شود و مواد اولیۀ آن به‌صورت هزاران مواد قابل‌استفاده به دنیا صادر شود، بی‌شک ما نباید بی‌ارزش‌ترین پول دنیا را داشته باشیم.

یکی دیگر از منابع غنی این استان مناطق طبیعی گردشگری آن است؛ مثل: جنگل ابر شاهرود، منطقۀ ییلاقی اوپرت، غار نمکی گرمسار، چشمه‌علی دامغان، جنگل رودبارک مهدیشر، دشت کویر سمنان و صدها چشم‌انداز طبیعی دیگر که می‌تواند بیشترین درآمد را ازطریق جذب گردشگر حاصل کند. از طرفی، ابنیۀ تاریخی، از مسجد تاریخانۀ دامغان گرفته تا منار سلجوقی سمنان، از بناهای تاریخی به‌جامانده از پیش از اسلام گرفته تا کاروان‌سراهای تاریخی، همه می ‌توانند محل درآمد باشند و با اینکه بخش اعظم استان کویری است، از کشاورزی و دامداری آن نیز می‌توان سود فراوانی کسب کرد؛ از پرورش گوسفند سنگسری گرفته تا شتر طرودی، از محصول بزرگ‌ترین باغ گردوی جهان در شهمیرزاد گرفته تا انگور معروف شاهرود، از پستۀ دامغان گرفته تا صدها نوع میوۀ سردرختی  و جالیزی که اگر به‌صورت علمی آبیاری شود و انتقال آب دریای خزر به سمنان نیز به‌طور جدی پیگیری شود، دشت‌های این استان می‌توانند تأمین‌کنندۀ آذوقۀ کل کشور باشند.

یکی از بخش‌های بسیار مهم توسعه و درآمدزاییْ مراکز صنعتی و تولیدات صنعتی است. گرچه هم‌اکنون قریب به یک‌هزاروهشتصد مرکز تولیدی و صنعتیِ دارای پروانه و بیش از بیست شهرک و ناحیۀ صنعتی در استان وجود دارد، متأسفانه از ظرفیت کامل آنان بهره‌برداری نمی‌شود؛ البته برخی از آنان آلایندگی دارند که می‌توان صنایع دیگری که آلایندگی کمتری دارند، ازجمله صنایع تبدیلی تولیدات کشاورزی و دامداری را به این بخشِ توسعه اضافه و در همین بخش، صدها هزار شغل جدید ایجاد کرد.

برای توسعۀ استان راهکارهای زیادی وجود دارد که ذکر همۀ آن‌ها در اینجا میسر نیست؛ بااین‌حال، واضح است که وقتی به‌ازای هر ده نفر از جمعیت، یک نفر دانشجو در استانمان وجود دارد و باتوجه‌به وجود مراکز علمی متعدد و خیل عظیم استادان و دانشجویان، اگر از مراکز آموزش عالی، فنی‌وحرفه‌ای، شبکه‌های بهداشتی و درمانی و مراکز خدمات اجتماعی و فرهنگی و مراکز دانش‌بنیان در همین یک استان استفادۀ بهینه شود، به‌طور قطع و یقین در طی آن ده سالی که مقام رهبری بدان اشاره کردند، می‌توانیم به توسعه و پیشرفت برسیم. حال اگر با کار و کوشش و تلاش مضاعف و به‌طور علمی از همۀ ۳۱ استان بهره‌برداری شود، ثروتمندترین مردم جهان خواهیم شد و ارزشمندترین پول دنیا را خواهیم داشت.

payamgooyesemnan