- تمامی تشریفات صدور گواهینامه انجام شده
- از داستایوفسکی تا تنگۀ هرمز؛ تأملی در سخنان اخیر سیدمهدی میرباقری
- عوامل بروز انحرافات دینی در جوامع اسلامی
- میان میدان سیاست و مستطیل سبز؛ تیم ملی، قربانی یا فرصت؟
- سازمان اداری و استخدامی: پرداخت اضافه کاری به کارمندان متوقف نشده است
- اعتراف مجریهای «منوتو» به وضع نکبتبارشان
- دادستان کل کشور: در تمام دنیا مجازات جاسوسی بهویژه در شرایط جنگی سنگین است
- توافق ایران و آمریکا محتمل است ؟
- فتح سکوهای پاراوزنهبرداری جهان توسط بانوی ایرانی/ دو طلای ارزشمند در جیب حسینی
صد روزگی و بی برنامگی
یادداشت روز به قلم مسعود کلاهی؛
صد روزگی و بی برنامگی

دولت سیزدهم به صد روزگی خود رسید و همچنان امید به آینده، تنها دلخوشی طرفداران و منتقدان ابراهیم رییسی برای حل مشکلات جامعه است.با نگاه به وعده ها و نقدهای روزهای مذاکره متوجه می شویم که تغییر محسوسی در روند اداره کشور رخ نداده است و در برخی موارد نقدها نیز افزایش یافته است.مشکلات اقتصادی و فشارهای تورمی اصلی ترین دغدغه مردم است و دولت سیزدهم با نقد جدی از دولت دوازدهم و وعده ی برگرداندن آرامش به کشور روی کار آمد.اما با گذشت صد روز از دولت، همچنان گرانی ها و بی ثباتی در بازار می تازد.افزایش قیمت در اصلی ترین مواد اولیه همچون نان، تخم مرغ، مرغ، برنج، حبوبات و… تا قیمت انواع خودروی تولید داخلی به شکل چشم گیری روئیت می شود و تفاوت آن نسبت به دولت قبل حملات کمتری است که وارد می شود!
در بحث دلار و سکه و طلا نیز توفیقی حاصل نشده و وزرایی که وعده ی پایین آوردن قیمت دلار را در عرض چند روز می دادند امروز پاسخی برای دلار بالاتر از ۲۸ هزار تومانی ندارند.بورس هم همچون دیگر بخش ها موفق به تغییری نشده است و روند کلی آن سقوطی است.صعود چند روزه ی بورس دیگر التیام بخش نبوده و خروج چند میلیونی سهامداران این نکته را بهتر نشان میدهد.سیاست خارجی دیگر نقطه ی پر انتقادی دولت سیزدهم است که بی برنامگی و رها شدگی در آن کاملا مشهود است.تناقض در برخی اظهارنظرها و عدم قطعیت در پیگیری ادامه مذاکرات امیدها را در این بخش کمرنگ کرده و در صورت عدم توافق باید چشم انتظار روزهای بسیار سخت تر بود.
سیاست داخلی کشور نیز اصلا قابل تقدیر نیست و حتی صدای خودی ها را هم درآورده است.انتصاب افراد نظامی در استان های مختلف و اظهار نظر عجیب وزیر کشور پیرامون درخواست مردمی برای این احکام هیچ نشانی از تحول داخلی را بروز نمی دهد و حضور آقازاده ها، دامادها و اقوام و آشنایان و دوستان با شعار ضدفساد دولت کاملا در تناقض است.دولتی که از همان ابتدا بنا را بر امضای حکم غیرقانونی شهردار تهران گذاشت و بسیاری از انتصابات را بر مبنای روابط در نظر گرفت، نمی تواند ادعای مبارزه با فساد را داشته باشد و در ادامه نیز مشکلات فراوانی را تجربه خواهد کرد.
در بحث اشتغال و جوانان نیز وزرای حاضر طرح هایی را برای قبل از وزارت داشتند و هر روز نقد میکردند و امروز خبری از طرح های اشتغالزایی یک میلیونی آنها نیست.
شاید تنها امیدی که رییس جمهور در این صد روز توانست برای برخی شهروندان ایجاد کند سفر به ۹ استان بود.سفرهایی که متاسفانه نتیجه ی ملموسی را به مردم القا نکرد و بازدید های نمایشی بیش از همه به چشم می خورد.همچنین لمس مشکلاتی که سال ها مردم با آن دست و پنجه نرم می کنند و بارها در شعارهای انتخاباتی مطرح شده است، کمی غیر معقول و باورنکردنی است و شاید آن را بتوان یک ضعف هم نامید.وقتی رییس جمهور برای دیدن صف های طولانی بنزین در جایگاه ها و مختل شدن نازل های سوختگیری به پمپ بنزین ها مراجعه می کند، باید از نقش وزارت نفت و مسئولان دفتر رییس جمهور پرسید و در جدی بودن این مانور تبلیغاتی شک کرد!!
موضوعی که در همه این اتفاقات شاهد آن هستیم یک بی برنامگی کامل در دولت است و به نظر هیچ گونه آمادگی قبلی برای حضور وجود نداشته است.صحبت ها و وعده ها در حد نقد باقی مانده اند و شعارهایی که هیچ کدام برنامه عملیاتی خاصی در آن دیده نمی شود. جلسه اخیر رییس جمهور با صاحب نظران اقتصادی نیز این موضوع را تایید می کند و گرفتن راه حل در ابتدای راه دولت، نشان از تهی بودن تیم اقتصادی از برنامه ای جامع و مدون است.
در حالی صد روز از دولت سیزدهم میگذرد که دولت قبلی در روزهای ابتدایی بسیار موفق تر عمل کرد و آرامش در بازار و پیش بردن کارها با برنامه ای مشخص در کار دولت تدبیر و امید کاملا مشهود بود.
دولت سیزدهم که با انتصاباتش نشان داد نمایی کلی از دولت احمدی نژاد در آن دیده می شود، سعی دارد با کپی کردن برخی طرح ها همچون مسکن مهر و نمایش ها همچون بازدیدهای چهره به چهره، دل مردم را به دست بیاورد تا محبوبیتش این چنین باقی بماند. اما باید توجه داشت که دوران ۱۶ سال پیش تکرار شدنی نیست و قابلیت احمدی نژاد در حرکات پوپولیستی نیز قابل قیاس نیست.امروز مشکلات اقتصادی کمر بسیار از مردم را خمیده کرد و صبر آنها بسیار اندک است.
این روند نمیتواند آینده ای روشن را برای کشور متصور سازد و خریدن زمان در سیاست خارجی و بی برنامگی داخلی نمی تواند تبعات خوشی را به همراه داشته باشد.تورم، گرانی، بورس، دلار و برجام اولویت این روزهای کشور است و تهیه سریع برنامه ای مدون بیش از پیش احساس می شود.حرکات پوپولیستی آرام بخشی کوتاه مدت برای عده ای خاص است و نمی تواند درمان اقتصاد کشور باشد.
دیگر زمان مناظره ها و وعده ها به پایان رسیده است و تا وقتی سفره ی مردم بهبود نیابد، شعارها در همان روزهای انتخاباتی باقی می مانند
- لزوم تقویت قدرت خرید خانوارها در برابر تورمِ نجومی پیش از آغاز تابستان
- با سعدی در گلستان : امیدوار بوَد آدمى به خیرِ کسان / مرا به خیرِ تو امّید نیست، شر مرسان
- رای شورای امنیت به بررسی بازگشت تحریم ایران
- صادق زیباکلام بازداشت شد.
- از داستایوفسکی تا تنگۀ هرمز؛ تأملی در سخنان اخیر سیدمهدی میرباقری
- پزشکیان: رهبر شهید تاکید داشتند مساله نه جنگ نه صلح را باید حل کرد
- عوامل بروز انحرافات دینی در جوامع اسلامی
- «شهر خوب، یافتنی نیست؛ ساختنی است»
- میان میدان سیاست و مستطیل سبز؛ تیم ملی، قربانی یا فرصت؟
- باهم بودن


