یادداشت ورزشی به قلم مرتضی دهرویه؛

ورزش استان سمنان گل و بلبل است، سایر مشکلات استان را دریابید!

چهل سال است که مردم استان سمنان حسرت داشتن یک ورزشکار المپیکی را دارند

گویا قرار است رییس‌جمهور کشور عزیزمان روزهای پنجشنبه و جمعه فرارو به استان سمنان سفر کند. بعد از شنیدن این خبر در ابتدا خیلی تلاش کردم به راحتی از کنار آن بگذرم و درباره ورزش استان ننویسم؛ چرا که در درازنای سه دهه کار خبرنگاری و فعالیت در حوزه ورزش، سفر رؤسای هر دولت را به این استان شاهد بودم و همیشه با شور و انگیزه کوشیدم تا سرگذشت و واقعیت‌های ورزش استان را به کاغذ اخبار بسپارم و حال و روز ناخوش‌آیند آن را بازگویم تا شاید گشایشی شود و تحولی در ورزش استان سمنان حاصل شود ؛ اما…

پس از هر سفر بزرگان تغییر و تحولی را ندیدم. آن‌چه حاصل آمد، فقط دگرگونی نگاه مسؤولان ورزش استان به خودم بود که انگار بر آنان زخم زده‌ام با نقد و انتقاد. برخی نیز پا را فراتر نهادند و خودم و شاگردانم را چنان بایکوت کردند که گویی ما از کشوری دیگر به این شهر و استان کوچیده‌ایم.

این دلایل باعث شده بود که به سفر رییس‌جمهور جدید بی‌تفاوت باشم. با این‌حال؛ هر چه به این سفر نزدیک‌تر شدیم، احساس کردم که نمی‌توانم لب بگزم و دندان به جگر بگیرم. اگر چه عیان است که این‌بار هم اتفاق خاصی نمی‌افتد ولی برای ادای وظیفه به گوشه‌یی از مشکلات کنونی ورزش استان اشاره می‌کنم و در عین حال آرزومندم که رییس دولت و هیأت همراه او، این سخن مرا چونان گفتار مدیران و مسؤولان فعلی ورزش زیاد جدی نگیرند و اهمیت ندهند و فقط به دنبال رفع دیگر مشکلات دیگر استان باشند؛ از جمله کمبود آب که بر هر درد دیگر مقدم است.

آقای رئیسی!
وضعیت ورزش استان سمنان به اندازه‌یی خوب و عالی است که در انتهای جداول رتبه‌بندی و استعدادیابی وزارت ورزش، صاحب سرقفلی شده‌ایم و هیچ انتظار نداریم که این مقام را ببازیم!

جناب رییس‌جمهور!
احتمالاً ساعاتی قبل از رسیدن شما به شهرهای استان، از سوی ستاد ویژه جناب‌عالی که در روزهای اخیر در استان سمنان استقرار یافته‌اند آمار و ارقامی از دست مسؤولان جمع‌آوری شده و در اختیارتان قرار گرفته است؛ آماری که البته سال‌هاست ارقام تغییرناپذیر آن را از حفظ هستیم و یکی از آن‌ها نیز رتبه‌های کشوری متعلق به استان سمنان است که انتظار دریافت مدال و تشویقی از دست بزرگانی چون شما را دارند.

این آمار را قدر بدانید چون استان سمنان بدون داشتن تیم‌های لیگ برتری در رشته‌های گوناگون ورزشی، یکی از استان‌های شاد و با شور و شوق فراوان و رتبه بالاست؛ و این وضعیت تفاوت دارد با استان‌هایی که از چندین و چند تیم لیگ برتری و تیم‌های پرطرفدار و تماشاگر برخوردارند؛ استان‌هایی که هر دو هفته یک‌بار میزبان مسابقات مهم ورزشی هستند و داستان‌شان جدای از استان ماست که حتی یک تیم لیگ برتری ندارد اما به ادعای مسؤولانش دارای شور و نشاط است و مردمانش شادند!

شاید شما اطلاع نداشته باشید و مسؤولان نیز تمام واقعیات را فروتنانه بیان نکنند اما استان سمنان یکی از فعال‌ترین استان‌ها در امر برگزاری مسابقات و بازی «دارت!» است همگان به آسانی می‌توانند تیرهای خود را برهانند و رایگان به هدف بنشانند!

یادم نرود بگوییم که شاید خدای ناکرده برخی از مدیران قبلی ورزش از روی تواضع فراوان مطرح کنند که ما هیچ ورزشکار المپیکی نداشته‌ایم. این عزیزان چون فروتن هستند شاید نگویند که برخی از مدیران استان در چهل سال گذشته بسیار کوشیدند تا توفیق حضور در مسابقات المپیک را برای خودشان فراهم سازند. شاید حتی خجالت بکشند که بازگویند در مسابقات جام جهانی فوتبال از استان سمنان کسی حضور نداشته است.

با این‌حال خواهشمندم سخنانی این‌چنین را جدی نگیرید. آن عزیزان بیش از حد تواضع دارند زیرا چه در آن زمان که کشورمان حضور داشته و چه در آن زمان که حضور نداشته است، برخی از همین عزیزان در کشورهای میزبان جام جهانی حضوری فعال داشتند و برای جام جهانی آینده نیز جای خود را ذخیره کرده‌اند.

از بضاعت و اماکن ورزشی بی‌نظیر استان نمی‌گویم؛ جز این‌که شکر خدا در مرکز استان حتی یک زمین چمن مناسب سبز نشده است و روزگار نامناسب ورزشگاه‌های شاهرود، دامغان و گرمسار اصلاً باعث نگرانی نیست.

بنابراین امیدی به بهبود وضعیت ورزش استان ندارم. توصیه می‌کنم به جای دغدغه در توسعه ورزش، جرعه‌یی آب به لب‌های تشنه استان برسانید و زخم‌هایش را التیام بخشید تا شاید از آن رهگذر، ورزش سمنان نیز جان بگیرد و روی پاهای خودش بلند شود.

نویسنده : مرتضی دهرویه

payamgooyesemnan